Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

130. Etiquette

3 reacties

Heeft u wel eens het kledingadvies "black tie"  gekregen bij de uitnodiging voor één of ander feestje? Die vage kennis van mij wel. Met zijn perfecte kennis van de Engelse taal dacht hij te kunnen volstaan met een zwarte stropdas op een kleurig overhemd, met daaronder een donkerblauwe spijkerbroek. Zijn vriendin koos voor een paarse coltrui met daaronder een zachtroze legging. Fout, fout, fout !!! Met alleen een zwarte stropdas kom je er niet. Ik had de verbaasde gezichten van de andere gasten wel eens willen zien.

"Black tie" is in de kledingetiquette een dresscode  waarbij de heer een smoking draagt met een vlinderdas en een witte pochet. De dames zijn gekleed in een lange of korte avondjurk. De handschoenen zijn halflang en het decolleté is klein. (staat dat synoniem voor ondiep?)

Maar het kan nòg chiquer. Bij de dresscode "white tie" dragen de heren een rokkostuum en de dames zijn gehuld zijn in een lange avondjurk met lange handschoenen en een groot decolleté. (is dat hetzelfde als een diep decolleté?)

Voor beide dresscodes geldt dat het bij de man ten strengste verboden is om een horloge te dragen, onder het motto "gezelligheid kent geen tijd". Het wordt hem dus onmogelijk gemaakt om constant op het klokje kijken wanneer hij eindelijk dat malle ape(n)pakje eens uit kan trekken.

Toch blijven er bij mij nog wat vragen hangen. Mag je als man ook in Schotse rok? Kun je teruggestuurd worden als je dresscode niet klopt?

 

Als ik heel eerlijk mag zijn, mijn favoriete dresscode is "casual" en dus is mijn favoriete verbodsbordje "NO SMOKING".

 

Van de kledingetiquette is het een kleine stap naar de tafeletiquette.

Iedereen al op de hoogte dat het bestek van buiten naar binnen wordt gebruikt.

Iedereen weet waarvoor de verzameling glazen dient aan het eind van je bord.




En dat de dames als eerste mogen gaan zitten.

Dat de heer haar stoel aanschuift. (nee, niet stiekem wegtrekken!!) 

Dat je pas mag beginnen als de gastvrouw haar eerste hapje binnen heeft.

Dat je niet met volle mond mag praten.

Dat je niet mag smakken of boeren, tenzij het diner in Sjanghai plaatsvindt.

Dat je niet met je hoofd voorovergebogen je soep naar binnen mag slurpen, maar rechtopzittend in één elegante beweging de lepel naar de mond moet brengen.

Dat je het wijnglas moet vasthouden tussen duim en wijsvinger aan het steeltje juist onder het glas.

Dat je je wijnglas niet leeg mag drinken vóórdat er getoost gaat worden.

Dat je nooit de tafel mag verlaten, behalve in geval van uiterst hoge nood; voor oudere mannen met een zwakke blaas is dit een vreselijke etiquetteregel.

Dat je niet met de zoutpot mag strooien vóórdat je het gerecht geproefd hebt. Dat zou gelden als een belediging voor de gastvrouw. Hier ben ik volstrekt mee oneens. Als je éérst proeft en dáárna het zoutvaatje hanteert is de belediging voor de gastvrouw, in mijn optiek, nog vele malen groter.

 

Mocht u ooit uitgenodigd worden aan een banket in tegenwoordigheid van Hare Majesteit dan komen er nog regeltjes bij.

Uiteraard moet iedereen wachten tot Beatrix haar eerste hapje binnen heeft, maar ook haar laatste hapje is heel belangrijk. Na dat laatste Koninklijke hapje mag er NIEMAND meer eten. Iedereen moet dus constant op z'n hoede zijn. Schichtig opzij kijken of onze vorstin er wèl of niet de brui aan geeft. En het staat ook zo knullig om elk moment te vragen of Hare Majesteit de maaltijd nog even voort zal zetten. Dat zou de tafelconversatie tot een bedenkelijk peil doen zakken. Een ondoenlijke situatie lijkt me dit.

 

Dankzij Jort Kelder's "Hoe heurt het eigenlijk?" maken we steeds minder foutjes, vooral in de man-vrouw relatie.

We mogen een dame nooit naar haar leeftijd vragen. Als we het echt willen weten kijken we op haar Facebook-account.

We helpen diezelfde dame keurig in haar jas en houden hoffelijk de deur voor haar open.

In het openbaar vervoer staat de man zijn plaats af aan een dame of een ouder persoon.

Als man gaan we steeds als eerste een trap op, om niet als rokkengluurder gebrandmerkt te worden.

Bij het stijldansen hanteren we het standaardzinnetje "Mag ik deze dans van u?" en dat klinkt toch een stuk beschaafder dan "Kom op meid, zullen we?"

 

Toch nog even terug naar de dresscodes white tie en black tie.

Zou er inderdaad iemand bij de entree van de feestzaal de codes controleren. Zou er een decolleté-opmeter zitten, die gewapend met duimstok en dieptelood, het decolleté van de dames controleert? Worden deze belangrijke meetinstrumenten jaarlijks geijkt? Zit er wel voldoende Wiskunde-B in de beroepsopleiding tot decolleté-opmeter? Is er wel eens een nascholing? Heeft deze beroepsgroep een CAO? Is er een pensioenfonds? Hoe zit het met de dekkingsgraad? Moet het fonds in 2013 gaan korten op de uitkeringen?

Werken ze in de decolleté-opmeterbranche wel eens met gepensioneerde vrijwilligers?

En ook niet onbelangrijk: stel dat de dame niet voldoet aan de gestelde etiquette, moet zij dan terug naar huis? Of kan zij in de toiletgroep van het partycentrum, in een zogenaamde boezemkamer, compleet met naaigarnituur, enig herstelwerk verrichten?

 

Allemaal vragen die spontaan bij mij opborrelen.

Heel interessante materie.

 

En ..... we hebben weer een nieuw woord voor scrabble:

 

Decolleté-opmeterspensioenfondskortingspercentage

  

3 reacties

O, wat een schitterend woord... 'k heb het meteen opgeschreven!

De rest van je weblog is ook héél interessant hoor, maar weet je, dat hoef ik niet te onthouden, want in zulke kringen heb ik nooit verkeerd en het komt er ook niet meer van, vrees ik...

Tuinfluiter

04 November 2012 om 14:14

Zoals gezegd, ik kies zelf ook het liefst voor "casual". Zo'n ape(n)pakkie hoef ik niet. En m'n stropdassen heb ik enige tijd geleden geschonken aan het kledingmuseum.
han44

04 November 2012 om 17:02

Eén kleine correctie:

"Voor beide dresscodes geldt dat het bij de man ten strengste verboden is om een horloge te dragen, ..."

Dit is niet geheel juist. Voor alle drie de dresscodes (rok, smoking en jacquet) is het ten strengste verboden een POLShorloge te dragen. Vanzelfsprekend is een ZAKhorloge wèl toegestaan. Deze wordt aan een horlogeketting in het vest (of, zo u wilt, "rokwit") gestoken, of met een watchfob in de ticketpocket van de pantalon. 

Een polshorloge is oorspronkelijk namelijk uitgevonden als sportaccessoire. Een zakhorloge was nogal onhandig bij het sporten, omdat een zakhorloge lastiger te raadplegen is, en deze tamelijk makkelijk uit de vestzak valt bij abrupte bewegingen. 

En sportaccessoires horen nu eenmaal niet bij gelegenheidskleding.

Marcellissimus

08 January 2016 om 10:44

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.