Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

119. God save the Queen

0 reacties

"God save the Queen". De laatste regel van het Engelse volkslied. En daarin schuilt nu net het probleem. Koningin Elisabeth mag niet aftreden, hoe graag ze ook zou willen. Ze moet zo lang mogelijk aanblijven van de regering, anders moeten ze die laatste regel veranderen en dat is zo'n gedoe.

Hoe graag zou ze niet, samen met Philip, achter de geraniums van Buckingham Palace kruipen en stiekem kijken naar al die toeristen die urenlang door de spijlen turen om een glimp op te vangen van de Horsequards, het zogenaamde wisselen van de wacht. Maar het mag niet, ze moet het land dienen en dat alleen maar vanwege dat éne stomme zinnetje.

Ze kan er niet om lachen, sterker nog, ze heeft besloten om nooit meer te lachen. Toch heb ik bij Google Afbeeldingen één foto gezien van een lachende vorstin, maar vermoedelijk is hierbij Photoshop gebruikt. Hoe simpel kan het zijn: het pruilmondje uitknippen, verticaal spiegelen en weer terugplakken. Voilà.


En van al die familieschandalen wordt ze ook niet vrolijk. Het zijn soms net mensen, die royalty's. Scheidingen van haar zuster Margaret en haar dochter Ann. In het conservatieve Engeland geeft zoiets opschudding. Toen zoon Charles zijn eerste mobieltje uitprobeerde waande hij zich veilig. Toch wist diezelfde dag de hele natie dat hij graag stuivertje zou willen wisselen met de tampon van Camilla Parker-Bowls. Oei, oei, oei.

Kleinzoon Harry is een verhaal apart. Niet zo slim om een gekostumeerd bal te betreden als nazi-officier, compleet met hakenkruisen. Het consumeren van een levende goudvis tijdens een verjaardagspartijtje zullen we door de vingers zien. In Nederland laten ze massaal rauwe haringen naar binnen glijden, dus wat is het verschil?

Tijdens het huwelijk van zijn broer was Harry weer nadrukkelijk aanwezig. Natuurlijk was hij uitgenodigd, maar om nou de hele dag, opzichtig te flirten met de zus van de bruid? TV-kijkers "all over the world" konden live meegenieten.

 

Gelukkig was er deze week een lichtpuntje voor Elisabeth-II. Ze mocht meedoen bij de openingsceremonie van de Olympische Spelen. En wat voor een hoofdrol!! In Buckingham Palace werd ze opgehaald door James Bond (Daniel Craig) en na een korte helikoptervlucht sprong ze samen met deze filmheld per parachute in de richting van het stadion. En dat op die leeftijd!! Een paar momenten later betrad ze de eretribune. Opmerkelijk dat haar saaie permanentje niets geleden had van deze hectische luchtreis...

Even verderop zat James Bond, onaangedaan, stropdas keurig gestrikt. Stiff upperlip, het kenmerk van de onverstoorbare Engelsman. Ter vergelijking: een stiff upperlip betekent in Nederland dat er vermoedelijk met botox gespoten is.

Over de Olympische Spelen gesproken. Is het u ook opgevallen hoe gedisciplineerd de Britten zijn? Dat ze keurig in de rij (queuing) op de bus staan te wachten, dat was al bekend. Maar ook het gedrag van het wielerpubliek is perfect. Tijdens de wegrace bleef de enorme menigte keurig op de stoeprand staan om de fietsers te laten passeren. Daar kunnen de Fransen op de Col du Galibier nog een voorbeeld aan nemen.

De commentatoren bij de finish waren minder te spreken. De organisatie had verzuimd om een zeiltje te spannen, zodat alles en iedereen drijfnat werd, inclusief de dure apparatuur. Waarschijnlijk is dit met opzet gedaan. In Londen regent het best vaak en dan moet je als buitenlandse journalist de sfeer proeven, ook als het pijpe(n)stelen regent. Typical British.


Voorbeelden te over van het begrip "typical British".

Ten eerste rijden de auto's aan de verkeerde kant van de weg, maar ... ze zijn konsekwent, want ook het stuurwiel zit aan de verkeerde kant.

Al die typische sporten zoals cricket (niet echt een enerverend kijkspel), polo (een soort minigolf, maar dan vanaf de rug van een paard), foxhunting (de vossen zijn bijna uitgestorven).

Ook bijzonder dat de bekendste paardenraces elk jaar weer precies samenvallen met een modeshow van extravagante hoofddeksels.

De pubs die 's avonds om klokslag 23.00 uur (!!) sluiten, waar ze bier serveren met hooguit 1 millimeter schuim.

De bekendste pub in het Londense Westminster, waar de MP's (Members of Parliament) tussen de middag een pint komen drinken, kent een hele bijzondere vloerbedekking. De hele kroeg is voorzien van een dikke laag zand. Ze hadden hier het beachvolleybal kunnen organiseren. Gemiste kans.

Over het eetgedrag alleen al zou ik een column kunnen vullen. Om te beginnen het English Breakfast: serials, bacon and eggs, saucages, toast, beans, baked potatoes. Samen goed voor minimaal 1000 kilocalorieën. 's Middags gevolgd door "high tea". Het woord "high" slaat opnieuw op het hoge aantal calorieën. Wat wil je, scones en muffins en andere mierzoete lekkernijen. En 's avonds in de pub kun je je vetgehalte opschroeven door een portie "pub grub" te bestellen. Alweer 1000 kcal.


Tijdens onze fietsvakantie in de jaren '80 hebben we kunnen genieten van dit extravagante eetpatroon. Vooral over het ontbijt was ik erg enthousiast. Nog vele jaren daarna begon mijn verjaardag (op mijn verzoek) met een Engels ontbijtje. Wat kunnen calorieën toch lekker zijn.

Tijdens diezelfde vakantie werden vrouw en kinderen geweerd uit een village pub (dorpscafeetje). Speciaal voor hen was er de zogenaamde familyroom, een zijkamertje met een stokoud ameublementje, waarvoor Onslow en Daisy zich zelfs zouden schamen. Uit solidariteit heb ik me toen maar bij hen gevoegd.

Om te fietsen is het graafschap Kent heel geschikt. De fraaie landweggetjes zijn omzoomd door heggetjes. Deze heggetjes worden af en toe gesnoeid en het snoeisel, compleet met doornen, blijft op de weg liggen. Gevolg: lekke banden bij de vleet. Een advies voor een enthousiaste ZZP-er: Begin een rijwielherstelwerkplaatsje aan het eind van zo'n weggetje. Succes verzekerd.


Ook een tiental jaren later hebben we, zonder dochters deze keer, in Londen het vaste programma gevolgd. Sint Paul's, Tower Bridge, Madame Tussaud, British Museum, Hyde Park. Ook wij zijn bijna van het perron geblazen als de trein van de Underground eraan kwam.

Ook wij hebben bovenin en vóórin een dubbeldekker gezeten. Daar ervaar je een totaal gebrek aan controle en mag je hopen dat één verdieping lager een kundig chauffeur zit. Ook wij hebben lange tijd met onze neus door de spijlen bij Buckingham Palace gestaan. Wat voor andere leuke dingen hadden we in die tijd kunnen doen?


Maar tijdens het wisselen van de wacht meende ik dat er een gordijntje van één van de paleisraampjes even opzij ging. Het zou dus zo maar kunnen dat we oog in oog met Elisabeth-II hebben gestaan: God save the Queen.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.