Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

118. Waar zijn onze manieren?

1 reactie

Waar zijn de tijden gebleven van de galante edelman Sir Walter Raleigh? Toen de koningin van Engeland dreigde in een plas te trappen, bedacht hij zich geen moment. Hij spreidde zijn eigen jas uit over de plas en hare majesteit kon veilig doorlopen.

Ik heb zitten denken. Stel, dat ik in een soortgelijke positie kom te verkeren. Dat ik onze eigen vorstin moet ontvangen en dat er plotseling een modderplas opduikt. Ik heb zitten googelen bij een bekende stomerij in Goes. Het reinigen van een overjas kost al gauw € 13,50 !! En aan Trix vragen of zij de kosten van de stomerij op zich wil nemen? Nee dat is ook geen optie, ook het koningshuis heeft onlangs 3% moeten inleveren. Er zit dus niets anders op dan de majesteit te verzoeken om even om de plas heen te lopen...

Kennen wij dan helemaal geen manieren meer? Toch wel. We houden keurig een deur open als er nog iemand achteraan komt. Nee, zo extreem als bij Hyacinth en Richard hoeft het nu ook weer niet. Mijn vrouw is heel handig in het zelfstandig openen van het autoportier.

Bestaat het verschijnsel "opstaan voor ouderen" nog in bus en trein? Vroeger was dat een erezaak. Met plezier heb ik vele malen mijn zitplaats afgestaan. Tot ik zelf aan de beurt was. Iemand bood mij een zitplaats aan. Verbijsterd moest ik concluderen dat ik tot een andere leeftijdscategorie behoorde.

Toch ben ik bang dat er een beetje de klad in is gekomen. Als een jong mens in een treincoupé neerploft, dan grijpt hij/zij als eerste naar de Ipod. De aangrenzende zitplaats is gereserveerd voor de persoonlijke eigendommen. Slechts bij hoge uitzondering en met grote tegenzin wordt deze plaats vrijgemaakt voor een medereiziger.

Waar zijn onze manieren?

 

Weten we nog wat etiquette is? Hoe we ons moeten gedragen in bepaalde kringen? Hier zijn zelfs cursussen voor, kijk maar op Internet. Kennen we onze tafelmanieren? Nou ik ken ze nog wel, maar persoonlijk vind ik het veel belangrijker dat een biefstukje lekker smaakt en dan maakt het me niks uit hoe het bestek geordend is en aan welke kant de wijn staat. Het zal me worst wezen.

Kennen we onze titulatuur? Beatrix spreek je aan met majesteit. Maar wie zijn al onze koninklijke hoogheden? Een rechter spreek je aan met edelachtbare, ook al heeft hij je zojuist veroordeeld tot 20 uur werkstraf. En een minister wil excellentie genoemd worden. Excellentie wil zeggen dat deze persoon excelleert oftewel uitblinkt. Onze minister Schultz blinkt uit in ongemanierdheid en onfatsoen. Plechtig heeft ze de aanwoners van de A2 beloofd dat er langs hun huizen niet harder dan 100 km per uur gereden zal worden. Daar komt ze nu op terug. Waarom? De verkiezingen komen er aan. Eén of andere broemfiguur (zie column-4 voor de betekenis van dit woord) met een chronisch gebrek aan hersencellen verklaarde voor de camera dat hij zich verveelt bij 100 km/uur !! Je vervelen bij 100 km/uur !! Dat is levensgevaarlijk !! Dit is nog vele malen erger dan niet-handsfree bellen. Inname van het rijbewijs lijkt me de enige oplossing. Maar onze "excellentie" gaat hierin mee. Ze wil de snelheid opvoeren naar 130 km/uur om een nieuwe groep kiezers aan te boren. Een simpele bevolkingsgroep, die met heel weinig blij gemaakt kan worden. Een kinderhand is snel gevuld.

Melanie, waar zijn je manieren?

Na de soap rond de benoeming van Piet-Hein Donner in de Raad van State is dit een nieuw dieptepunt in onze politieke geschiedenis.

Waar zijn onze manieren?

Hebben we nog respect voor politieagenten, parkeerwachters, hulpverleners?

Waarom worden er euro's gegraaid door bankdirecteuren en managers van zorginstellingen en ziekenhuizen?

Interviewers gaan steeds verder in hun onbeschoftheid. Pow-nieuws spant hierbij de kroon. Ik kan er niet meer naar kijken. Een beschamende en tenenkrommende vorm van televisie. Ellen Vogelaar en Job Cohen zullen dit beamen.

Persfotografen zijn er als de kippen bij om andermans ongeluk vast te leggen. Deze paperazzi oftewel persmuskieten moeten eerst 2 knopjes uitzetten: het knopje FATSOEN en het knopje GEVOEL. Daarna zijn ze in staat om op beschamende wijze beelden te maken van ongevallen, natuurrampen en hongersnoden. Het belangrijkste is een primeur voor hun krant en het ultieme doel is een nominatie voor World Press Photo.


Waar zijn onze manieren?

Het leek zo'n interessante reportage van Nieuwsuur. Een aantal makelaars maakte opzichtig reclame voor het kopen van een huis aan de Spaanse costa's. Nu is het moment om in te stappen. De huizenmarkt in Spanje is volledig ingestort. Voor minder dan 50% van de oorspronkelijke waarde kun je een leuk vakantiestulpje op de kop tikken.

Heel voorzichtig werd ook de andere kant belicht. Eén van de huizen werd bewoond door een Spaans gezinnetje met 2 kindertjes. Maar het noodlot sloeg toe. Beide ouders raakten hun baan kwijt, de hypotheek kon niet langer betaald worden, ze moesten noodgedwongen intrekken bij de (groot)ouders en door de lage verkoopprijs zitten ze met een restschuld, die ze hun hele leven niet meer kunnen terugbetalen. Een leven in armoede dus.

En de aasgieren uit Nederland? Die moeten daar niet al te veel bij stilstaan. Straks liggen ze er nog wakker van. Bovendien, zo werkt het toch gewoon? Dat heet marktwerking. Hadden ze maar niet zo'n hoge hypotheek moeten nemen. Eigen schuld, dikke bult. De één z'n dood is de ander z'n brood, in de meest letterlijke betekenis.

Nee, je mag het de aspirant-kopers niet kwalijk nemen, het is hun pakkie an niet.

En toch heb ik hier moeite mee. Zijn hier de fatsoensnormen overschreden of niet?

Tenslotte nog enkele adviezen voor het geval u nog naar het buitenland moet.

Natuurlijk zult u zich daar netjes gedragen zoals het een Nederlander betaamt. Maar een vergissing is zo gemaakt.

Let op uw manieren:

In Frankrijk wordt er NIET getutoyeerd. Iedereen wordt met "Vous" aangesproken, zelfs de kleinste kinderen. Waarom het woord "tu" dan bestaat? Geen idee.

In Thailand is het NIET de gewoonte om iemand een hand te geven. Dat komt heel raar over. De standaardgroet is de zogenaamde "wai": handen bij elkaar vóór het lichaam.

Als u naar China gaat en u komt in de situatie dat u bij een Chinese familie een vorkje meeprikt, vergeet u dan niet om te boeren na de maaltijd. Er bestaat geen grotere belediging voor de gastvrouw als u nalaat om een luidruchtige boer te produceren. Gooi dus alle remmen los en maak er een lawaaifestival van.

Ken uw manieren!!

1 reactie

Ook al gaan wij niet meer naar het buitenland, toch bedankt voor je adviezen, Han!

Je hebt er weer een prachtig verhaal van gemaakt en helemaal waar. Je jas over een plas heen gooien is inderdaad een beetje overdreven, maar jongelui, die gewoon met hun voeten de lege plek tegenover hen in beslag nemen, terwijl anderen moeten staan, zoals ik laatst meemaakte, dat vind ik toch knap onbeschoft. Nou, ik zeg er ook gewoon wat van hoor. Niet voor mezelf, maar voor voor écht ouderen of mensen met kleine kinderen.

Pow -nieuws, Nieuwsuur, weet je dat mijn man en ik daar al lang niet meer naar kijken? Gewoon uit gêne...

Tuinfluiter

29 July 2012 om 15:32

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.