Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

106. Heeft u ook iets te vieren?

2 reacties

Naast de "gewone" verjaardagen valt er steeds meer te vieren. Ik verdenk de commercie van enige betrokkenheid. Vaderdag en Moederdag zijn inmiddels algemeen geaccepteerd, maar plotseling kwam de bloemenbranche op het idee om Valentijnsdag in Nederland te introduceren, oorspronkelijk bedoeld voor "geheime" liefdes, maar dat bracht ze te weinig op. Nu is het toch zeker wel de bedoeling om ook de vaste partner op die dag van een bloemetje te voorzien, als je een huiselijke twist wilt vermijden.

De firma's Fleurop en Leonidas besloten later om de Secretaressendag in te voeren, een ideale manier voor een manager om een goede beurt te maken bij zijn executive assistent (de moderne naam voor secretaresse).

 

Reeds in september worden we geattendeerd op het feit dat er op 5 december weer een Spaanse heilige voet op Nederlandse bodem zal zetten en 3 weken later maakt de Kerstman de oversteek vanuit het verre Canada. Vroeger was het òf Sinterklaas, òf de Kerstman, nu is het èn, èn. Zoals al gezegd, de commercie bepaalt ons feestgedrag.

 

Wat doet een bruidegom voorafgaand aan zijn huwelijk? Juist, het vrijgezellenfeest. De laatste kans om het a.s. slachtoffer op andere gedachten te brengen. De laatste kans voor de bruidegom-in-spe om eens lekker door te zakken zonder thuis kennis te maken met de splinternieuwe deegroller. Maar een waarschuwing is op zijn plaats: doe dit nooit op de avond vóór de ceremonie!!

Het zou zo maar kunnen gebeuren dat hij de volgende dag nog zo beneveld is, dat hij de simpele vraag van de ambtenaar van de burgerlijke stand niet begrijpt, dat iemand hem tijdens de plechtigheid moet influisteren welk antwoord de bruid en de overige feestgangers van hem verwachten en dat diezelfde persoon uit alle macht moet vermijden dat de bruidegom de ring om de vinger van de trouwambtenaar schuift.

 

Dit verhaal doet me terugdenken aan de jaren '60 van de vorige eeuw. Na 18 maanden militaire dienstplicht mocht je afzwaaien (eigenlijk een gek woord: zwaaien lijkt me al genoeg).

Zo was er ook die éne soldaat. Zijn plicht zat er op. De avond tevoren besloot hij dat te vieren met zijn kamergenoten, onder het genot van wat alcoholische versnaperingen. De volgende ochtend mocht hij al om 09.00 uur de kazerne voorgoed verlaten, echter om 16.00 uur was hij nog steeds met geen peloton soldaten wakker te krijgen. Nee, die extra dag kreeg hij geen extra soldij...

 

Wat een verstandig besluit van onze Beatrix, toen ze in 1980 besloot om de Koninginnedag op 30 april te blijven vieren. Stel dat ze dat niet had gedaan. Ik zie het volgende horrorscenario: op 31 januari van enig jaar, als Lutjebroek en Bovenkarspel aan de beurt zijn om de Koninklijke familie te ontvangen, vriest het dat het kraakt. Slechts 11 provincies vieren deze Koninginnedag, in de 12e provincie is er dan toevallig net de Elfstedentocht. In de kop van Noord-Holland vormen de basisschoolkindertjes, blauw van de kou, een optocht met versierde fietsjes, de koperblazers van de plaatselijke harmonie krijgen geen geluid uit hun instrumenten vanwege de bevroren vingers, het koekhappen wordt afgelast, de koek is bevroren, één van de Koninklijke limousines raakt bij de verplaatsing van L. naar B. in een slip omdat de chauffeur de winterbanden vergeten is. Tot overmaat van ramp heeft de secretaris van de Oranjevereniging van B. een oubollig spelletje bedacht, waar ook de met een berenmuts getooide Maxima aan mee denkt te moeten doen, helaas, ze glijdt uit op het beijzelde feestterrein en breekt één van haar ledematen, wat haar enkele weken een gipsbeen oplevert, uiteraard ORANJE gips, dat weer wèl natuurlijk.

 

Nog meer vieringen? Jazeker. Het is nu weer de tijd van de voetbalkampioenen. Er is een periode geweest dat ik, elke maandag als Ajax een overwinning behaald had, iets lekkers bij de koffie trakteerde. Uiteindelijk ben ik gestopt met deze traditie, ze wonnen me iets te vaak. Ook toen was het gebruikelijk dat je bij het aangaan van een hypotheek toch wel wat eigen geld inbracht.

Wat een leuk verhaal van dat 3e team van die Bevelandse zaterdagvoetbalclub. Met nog één wedstrijd te gaan stonden ze stijf onderaan: alles verloren en een doelsaldo van 0 - 131.

Toen kwam de laatste wedstrijd, ook die verloren ze, met 12-1. Dat éne doelpunt werd tot in de late uurtjes gevierd en het was compleet onbelangrijk dat iemand van de winnende partij in eigen doel had gescoord.

 

Wat vieren we allemaal niet? Te veel om op te noemen.

- Examenfeest, afscheid van een collega, pensionering, jubileum

- Eerste communie (nee, tweede communie wordt niet gevierd)

- Bij een baby, het éérste tandje (en 92 jaar later het laatste tandje)

- 15 jaar concubinaat (voor stellen die niet hechten aan het boterbriefje)

- 10 jaar celibaat (nog even volhouden)

 

Uit Amerika overgewaaid: de "baby shower". Dit klinkt als een minidouche, maar het is een soort kraamfeest, maar dan vóór de bevalling. Compleet met grote cadeaus. Essentieel is het voor de feestgangers om te weten of het een jongetje dan wel een meisje gaat worden, dit in verband met de kleur van de kleertjes c.q. speelgoed: blauw of rose.

Ook hier liggen er gevaren op de loer. Stel je voor dat bij het feestvarken (wat een naar woord) plotseling de weeën beginnen, niet denkbeeldig vanwege alle aandacht, alle commotie en alle mooie cadeaus. En, niet te vergeten, het gevaar dat de gynaecoloog het bij het verkeerde eind had en het meisje toch een jongetje blijkt te zijn. Daar zit je dan met al je rose cadeautjes.

Dit lijkt een geweldige uitzending voor de Rijdende Rechter te worden: de moeder tegen de gynaecoloog. En als meester Visser, in al zijn wijsheid, besluit om de gynaecoloog op te dragen om persoonlijk alle rose spulletjes bij Prénatal om te ruilen voor blauwe. Prachtige televisie gaat dit opleveren, compleet met dat bekende slotzinnetje: "Dit is mijn uitspraak en daar zult u het mee moeten doen!!"

 

Tot slot de huwelijksjubilea. Keurig opklimmend in edelheid der metalen: koper, zilver, robijn, goud, diamant, platina. In onze gemeente komt de burgemeester op de koffie vanaf "diamant", oftewel bij een 60 jarig huwelijk. Vanwege deze enorme prestatie weet de burgervader zich, compleet met ambtsketen, los te rukken uit zijn drukke werkzaamheden.

 

Ik zal een tipje van de sluier oplichten. Afgelopen twee weken waren er geen columns van mijn hand vanwege zo'n huwelijksjubileum. Het betrof onszelf. En we zijn er even tussenuit gepiept. Nee, niet om de burgemeester te ontlopen, die komt pas over 15 jaar ......

 

2 reacties

Welkom thuis en nog van harte gelukgewenst. 
Jopie Meerman

11 May 2012 om 21:37

Dankjewel Jopie!!
han44

11 May 2012 om 23:57

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.