Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

102. Vergrijzing

1 reactie

Je ziet het aan de beschuldigende blikken als je in de stad loopt. Je ziet ze denken. Daar heb je weer zo iemand die van onze centen leeft. Hele dagen niks uitvoeren en in het zonnetje op de bejaardenbank kringetjes spugen. Zeker als deze (jonge) mensen net hun loonstrook hebben bestudeerd en als ze gezien hebben dat er achter de term PENSIOENBIJDRAGE ook deze maand weer een substantieel hoger bedrag staat ingevuld. Dan worden ze razend, vooral bij de gedachte dat hun pensioenmoment nog extra jaren op zich zal laten wachten en dat hun pensioenpremie nog verder zal stijgen.

Toen ik laatst zo'n boos kijkende jongeman aansprak en uitlegde dat ik nog van vóór de babyboom was, bleek dit geen verzachtende omstandigheid. Ik kreeg alles over me uitgestort. Ik was de profiteur die de hele dag leuke dingen deed op zijn kosten.

En dan ook nog 65+ korting ontvangen bij sportwedstrijden, films, musea en, als klap op de vuurpijl, wel € 1 korting op een kaartje voor de Efteling. En dan ook nog een goedkoop seniorenmenu in de meeste restaurants. Toen ik zei dat de pensioenen al jaren lang niet geïndexeerd waren, maakte dat op hem geen indruk. Op dat moment was ik zijn pispaal. Nou vooruit dan maar, kon ik toch iets betekenen voor de vuurspuwende jongeman.

Toen ik hem tenslotte vriendelijk bedankte voor zijn maandelijkse bijdrage aan mijn levensonderhoud, ging ik duidelijk iets te ver. Weglopen was toen de beste optie.

 

Vergrijzing is eigenlijk best een negatief woord. De kleur grijs komt nooit echt positief over.

- de grijze middenmoot

- het wordt vandaag een grijze dag

- deze grammofoonplaat is grijs gedraaid

- zij is een grijze muis

 

Vandaar dat we er alles aan doen om de vergrijzing en de veroudering een beetje uit te stellen.

Dat kan letterlijk door, à la Geert, een kleurspoelinkje te nemen, hoewel het eigenlijk heel onnatuurlijk oogt als een dame van 75+ met een pikzwart kapsel rondloopt. Het zinnetje "Black is beautiful" kan simpel weerlegd worden met "Mooi grijs is niet lelijk".

Veel mannen probeerden er, via een toepetje of haartransplantatie, nog jeugdig uit te zien, hoewel dat de laatste jaren niet meer echt hoeft, sinds de kale knikker het straatbeeld veroverd heeft.

Voor de ouder wordende vrouw zijn er legio mogelijkheden om de tijd stil te laten staan. Aanpassingen aan de heupen, de billen, de wenkbrauwen, de borsten.

Het probleem van al die aanpassingen is vooral financieel: CZ vergoedt geen cent aan al die ombouwingen.  Marijke Helwegen zou multimiljonair zijn als ze de natuur zijn gang had laten gaan.

 

Een ander verouderingskenmerk zijn de rimpels. Kapitalen worden er uitgegeven aan antirimpelcrèmes, voedende lotions, Oil of Olaz, bezoekjes aan beautyfarms, gezichtsmaskers, modderbaden. Toegegeven, ikzelf heb ook één keer van een modderbad "genoten". Helaas was dit destijds het gevolg van een risicovolle actie bij het slootjespringen. Vermoedelijk is dat de reden dat ik nu nog steeds een strakke huid heb.

 

Als al die hulpmiddelen niet afdoende zijn gaat de oudere dame over tot krachtiger middelen. De nachtcrème wordt reeds overdag gebruikt. Alle merken lotions en crèmes van de drogist staan in slagorde op het plateautje van de wastafel en worden naast elkaar en door elkaar gebruikt.

En dan gebeurt het onvermijdelijke. Het ultieme middel om van de gezichtsrimpels verlost te worden, de facelift!!!

Soms is het resultaat in eerste instantie redelijk te noemen, maar het omgekeerde kan ook. Het vel is dan zo strak getrokken dat het moeilijk, zo niet onmogelijk is om bepaalde gelaatsuitdrukkingen te tonen. Het gezicht blijft in één stand staan. Er zijn zelfs voorbeelden van facelift-slachtoffers die niet meer kunnen lachen. Persoonlijk kan ik me goed inleven in deze situatie. Ooit heb ik, bij 10 graden onder nul, 20 kilometer tegen een felle oostenwind gefietst. De hele ochtend heb ik moeten leven met de gelaatsuitdrukking die ik 's morgens vroeg had opgezet.

 

Toch lastig als je niet meer kunt lachen. Stel je bent TV-personality en je kunt niet meer lachen. Dan zit er niets anders op om zitting te nemen in de vakjury van een TV-programma waarin niet gelachen hoeft te worden. In een programma wat om te huilen is, zoals Idols. De formule van Idols? Het werkt zo: Een lief tienermeisje kan heel aardig zingen als ze onder de douche staat en ook bij familiefeestjes lukt dat best aardig. Onder druk van haar familie schrijft ze zich in voor een auditie bij Idols. Stijf van de zenuwen moet ze in een enge ruimte, zonder de akoestiek van haar douchecabine, voor een groepje verveeld kijkende professionals, haar kunsten vertonen. Na het voortbrengen van wat mislukte klanken wordt ze voor het kijkplezier van heel Nederland compleet afgemaakt, met het gevolg dat ze hevig snikkend de auditieruimte verlaat. Voor de rest van haar leven beschadigd. Heel Nederland smult daarvan. Dat is TV van de bovenste plank. Om te huilen!!!

Over de strakgetrokken dame uit het verhaal: elke gelijkenis met bestaande personen berust op louter toeval. Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn met al die aangespannen rechtszaken.

 

Terug naar het onderwerp. Hoe kunnen we dus de vergrijzing tegengaan?

Mijn advies: niet doen. Laat maar gewoon gebeuren. Een gerimpeld gezicht is een kunstwerk, kijk maar naar het plaatje. Èn...... ze kan nog lachen ook.

En trek je vooral niets aan van al die beschuldigende blikken vanuit de werkende sector. Hun tijd komt ook nog wel.

 

En om positief te eindigen. We worden de laatste tijd bang gemaakt door lage dekkingsgraden van de pensioenfondsen en de onvermijdbare kortingen op de pensioenen. Deze angst wordt ons aangepraat. Eerlijke economen (en die zijn er niet veel) hebben becijferd dat de dekkingsgraden door de 120-grens schieten als de rente met 0,5% zal stijgen. En die rentestijging komt er zeker als de onderhandelaars in het Catshuis er niet uitkomen en als we, in de ogen van Europa, niet op tijd beginnen met de bezuinigingen. Zo raken we onze AAA-status kwijt en de rente zal stijgen. Voilà.

Om met Johan de Verlosser te spreken: Elk nadeel heeft z'n voordeel.

 

Ik ben bang dat het niet zo simpel is als ik het voorstel, maar ja, ik ben dan ook geen econoom!!

 

1 reactie

Lachend Ik heb je weer met plezier gelezen, Han. Ach ja, mijn gelaat begint ook al aardig wat rimpeltjes te vertonen, hoor, maar ik heb er dan ook mijn hele leven hard voor gewerkt, net als voor mijn pensioen. Op allebei dus het volste recht.
Tuinfluiter

07 April 2012 om 18:29

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.