Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

100. Er wordt een straat naar me genoemd !

1 reactie

Ja, er wordt een straat naar me genoemd. Ter ere van mijn 100e column. Tenminste ....... dat zou ik best wel graag willen. Het zou toch een hele eer zijn als je in de columnistenbuurt een zijstraatje mag worden van de Simon Carmiggeltsingel.

Maar het is nog lang niet helemaal zeker. Door de kredietcrisis is er een bouwstop, projecten worden afgeblazen, geplande stadswijken komen er niet, extra straatnamen zijn niet meer nodig.

 

Bovendien gaan de zusjes Amalia, Alexia en Ariane (door mij altijd oneerbiedig "ons Oranje AAA-batterijtje" genoemd) natuurlijk voor, bij het toekennen van de straatnamen.

Het Oranjehuis is van oudsher goed vertegenwoordigd in het straatnamenregister. Bij een gemeentelijke herindeling gaf dat wel eens strubbelingen. Als 6 dorpen samengingen tot één nieuwe gemeente waren er plotseling 6 Emmastraten, 6 Wilhelminastraten, 6 Julianastraten, 6 Beatrixstraten, enz. enz. (en ook nog 6 Dorpsstraten en 6 Molendijken natuurlijk). Voor de nieuwe wethouder van financiën was het onbespreekbaar om per dorp 5 straatnamen te voorzien van een andere naam. Ga maar na, alle bewoners met een nieuwe straatnaam zouden schadeloos gesteld moeten worden voor de benodigde adreswijzigingskaarten, incl. portokosten. En dan de naambordjes zelf ook nog. Financieel onhaalbaar. Het was juist de bedoeling van zo'n grote gemeente dat alles economischer en efficiënter zou gaan verlopen en dan moet je niet beginnen met zo'n kostenpost. De bewoners van de afzonderlijke dorpen keken, na een gemeentelijke herindeling, altijd vol spanning naar hun brievenbus als de eerste acceptgiro van de jaarlijkse gemeentelijke lasten op de mat viel. Wat een deceptie. In plaats van een financiële meevaller bleek het bedrag 50% hoger te liggen dan het jaar ervoor. Zoiets valt niet uit te leggen. Hoezo economischer?

 

Maar terugkomend op mijn eigen straatnaam. Ik had beroemd moeten worden, maar daar ben ik nu een beetje laat mee. Ik kan me niet meten met Michiel de Ruyter en Cornelis Tromp. Ik ben geen zeeheld, sterker nog, ik lijdt zodanig aan watervrees dat ik al blij ben als ik onder de douche vandaan kan stappen. En mijn muzikaliteit beperkt zich uitsluitend tot het passieve luisteren naar meesterwerken van L. van Beethoven en J. Brahms.

Op mijn reizen heb ik best veel ontdekt, bijvoorbeeld waar de mooiste camping lag en waar het leukste restaurant stond, maar dat maakt me nog geen ontdekkingsreiziger.

Het wiel en het buskruit heb ik ook al niet uitgevonden.

Ik heb nooit in de Javazee gevochten, net als K. Doorman en ik heb ook nooit een kruitschip laten ontploffen zoals éne Van Speyk. Over die laatste daad heb ik zo mijn twijfels. Van Speyk schijnt bij het werpen van de beslissende lucifer in het kruitmagazijn de historische woorden "Dan liever de lucht in" gesproken te hebben. In die tijd waren er nog geen mobiele telefoons, kon er dus nog niet ge-sms't worden. Alleen degene die pal naast hem stond heeft het bewuste zinnetje kunnen verstaan. Hoe heeft deze persoon dit dan wereldkundig kunnen maken? Snapt u het probleem?

In de politiek heb ik ook al niet gezeten, dus er is geen plaats voor mij in de buurt van het Balkenendehofje, het Lubberswegje en de Wildersdwarsstraat.

Het begint er op te lijken dat ik steeds meer achter de feiten aanloop.

Ik had eerder beroemd moeten worden, want nu is het simpelweg te laat.

 

Er is nog één mogelijkheid: ik moet iets heel erg stouts doen, dan word je ook bekend. Tot na de rechtszaak verandert je achternaam tijdelijk in één hoofdletter (met punt)  om daarna weer in volle glorie terug te keren op een straatnaambord. Toch vraag ik me af of het de moeite loont om het verbindingsstraatje te vormen tussen de Joran van der Slootstraat en het Willem Holleederplein. Daar heb ik toch mijn twijfels bij. Toch maar niet dus.

 

Soms kan een straatnaam op den duur negatief uitpakken. Mensen die dagelijks in de buurt van Den Haag in de file staan kunnen de naam Prins Clausplein al bijna niet meer uitspreken.

En het is zeer dubieus om in de J.P. Coenstraat te willen wonen, nu hij de grootste moordenaar uit de vaderlandse geschiedenis is gebleken.

Iemand met een bloedhekel aan klassieke muziek koopt geen huis in de Mozartlaan, een Feyenoord-fan gaat niet in de Ajaxstraat wonen, ook al wordt hier gedoeld op de Griekse held.

Onze grootste voetballer aller tijden is ongetwijfeld vernoemd in een straatnaam, maar ook in een trapveldje (Johan Cruyffcourt) en sinds kort als een Johan Cruyffscenario, als het bij een bedrijf een bestuurlijke chaos is.

En wat te denken van al die straten in Brabant en Limburg die genoemd zijn naar katholieke geestelijken, zoals de Pastoor Hellemonsstraat en het Deken Thomaswegje. Wil men daar wonen na de publicatie van het rapport Deetman? Krijgen die straten nu een andere naam?

Simonis kan het ook wel schudden. Geen straatnaam voor hem na zijn optreden bij Pauw en Witteman. Mogelijk komt er op termijn wel het Kardinaal Simonishofje, een tehuis voor dementerenden, met boven de ingang de pakkende tekst Wir haben es nicht gewusst en boven de ingang van de besloten tuin de tekst wir haben es vergessen.

 

Grappig dat het bordje Henk Bleker_weg zowel bij vóór- als tegenstanders in de smaak zal vallen. Zo kan ik er nog wel een paar noemen: Mark Rutte_weg, Job Cohen_weg, o nee, die is al weg.

 

 

Heel vindingrijk waren ze in dat buurtschapje aan dat Gelderse riviertje. Er waren slechts 2 straten: de doorgaande Lingestraat, met zicht op de Linge, en het doodlopende zijstraatje: de Zonderlingestraat. Je moet er maar op komen.

In Schiedam is er de Olifantsteeg, een bijzonder dieronvriendelijke naam, want dat beest komt geheid vast te zitten. Even 144 bellen.

 

Maar inmiddels heb ik nog steeds geen straatnaam en is er ook nog steeds geen tulp naar me genoemd, maar ja, Jan Smit zingt iets minder slecht dan ik, dus hij ging me nèt voor.

Binnenkort gaat de Keukenhof weer open, mogelijk ben ik dan wel aan de beurt.

 

Gelukkig zijn er sites op Internet, waar je je eigen straatnaambord kunt bestellen, leuk voor aan de wand in je schuurtje. Ook mijn vrouw voelt er wel voor, een bordje voor boven het aanrecht.

Bij onze zuiderburen word ik wel degelijk gewaardeerd. Er zijn in België een paar grotten naar me genoemd en daar ben ik best wel trots op !!!

   

1 reactie

geen
han44

12 February 2013 om 17:43

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.