Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

91. Puberteit

1 reactie

Pubertijd of puberteit, u mag kiezen: een lange ij of een korte ei.

De periode van onzekerheid door de opspelende hormonen, de ontluikende seksuele gevoelens, de verlokkingen van de buitenwereld. De periode van persoonlijkheidsvorming: Wie ben ik? Wat kan ik? Wat mag ik? Hoe ver kan ik gaan?

Bij meisjes zijn de symptomen meestal wat heftiger dan bij jongens. Ze zijn niet tevreden met hun uiterlijk en met hun figuur, zien overal puistjes en oneffenheidjes.

Het meest duidelijke symptoom van puberaal gedrag: dwars, onuitstaanbaar en zich afzettend tegen de gevestigde orde. Hun naaste omgeving zal dat weten. Vooral ouders liggen in de vuurlinie. Leerkrachten krijgen er mee te maken: "Het was vroeger toch zo'n aardig meisje..."

Ik kan het weten, ik was ervaringsdeskundige op twee fronten: vader van twee dochters en  docent van klassen vol met pubers.

De puberteit duurt gemiddeld van 11 tot 18 jaar, met een piek bij 16, maar deze getallen zijn niet heilig. Voor diegenen die er op dit moment onder lijden heb ik goed nieuws: het kan lang duren, maar het komt allemaal weer goed. Het is maar tijdelijk.

 

Er bestaat ook zoiets als pré-puberteit, ook wel kleuterpuberteit genoemd. Als een baby veel huilt en dreinerig is dan zegt men ter verklaring "Er zal wel een tandje doorkomen". Je kunt dit zinnetje heel lang volhouden, maar als het melkgebit keurig op rij staat dan klinkt deze uitspraak niet meer geloofwaardig. Een peuter die voor 't eerst NEE zegt, terwijl het volgens de ouders eigenlijk JA had horen te zijn, een kleuter die bij voorkeur stoute dingen doet, onhandelbaar is, lelijke woorden zegt, zijn zusje een schop verkoopt. Dit alles valt mogelijk onder het kopje "kleuterpuberteit".

 

Terug naar de "echte" puberteit, waarbij jongvolwassenen (adolescenten) proberen om hun plaatsje in deze maatschappij te veroveren.

 

Het volgende verhaal is authentiek.

Er was eens een brave huisvader met twee dochters, waarvan er één geweldig aan het puberen was geslagen. Het meisje was tegendraads, onredelijk en vooral dwars. Ze was nog dwarser dan haar dwarsfluit. Ja, inderdaad, heel typisch dat ze haar muzikale instrumentkeuze had laten vallen op de dwarsfluit. Dit kon geen toeval zijn.

Het gezinnetje moest zich schikken naar de grillen van de adolescent en vooral tijdens het avondeten kwam dit vaak tot een hoogtepunt.

Het was de huisvader opgevallen dat in het vocabulaire van de puberdochter twee woordjes sterk naar voren kwamen: ALTIJD en NOOIT.

"Ik mag NOOIT eens lang opblijven"

"Ik moet ALTIJD voor 12 uur thuis zijn"

"Ik krijg NOOIT eens extra zakgeld"

"Ik krijg ALTIJD overal de schuld van"

"Jullie laten mij NOOIT eens uitpraten"

"Ik moet ALTIJD weer huiswerk maken"

In de vakliteratuur staat expliciet dat je pubers altijd serieus moet nemen. De huisvader uit het verhaal trok zich niets aan van de goedbedoelde adviezen van die zogenaamde "kenners"en besloot tot het volgende:

Elke avond lag er, tijdens de maaltijd, naast zijn bord een bloknootje met daarop slechts twee woorden: ALTIJD en NOOIT.


U begrijpt het al, elke keer als het meisje één van deze woorden uitsprak volgde er een turfje op zijn papier.

Deze actie viel helemaal verkeerd bij het pubermeisje. Ze ontstak in grote woede:

"Jij moet ALTIJD mij hebben" (turf)

"Jij doet NOOIT eens serieus" (turf)

"Je doet ALTIJD vervelend tegen mij" (turf)

"Ik kijk je NOOIT meer aan" (turf)

De vader was geenszins ontmoedigd door de heftige reacties en bleef iedere avond trouw zijn turfjes zetten. En toen gebeurde het ongelofelijke: toen hij na weer zo'n standaardzinnetje zijn turfje plaatste moest het meisje plotseling vreselijk lachen. Ze moest lachen om zichzelf!! Als een puber om zichzelf gaat lachen, dan is de pubertijd voorbij, en zo was het ook!! Van het éne op het andere moment.

Jammer dat deze man zijn ervaringen nooit gepubliceerd heeft.

Om privacy redenen ga ik niet de namen noemen van de hoofdrolspelers in dit verhaal. Sommigen van u zullen iets vermoeden, maar ik geef u geen uitsluitsel.


Of ik zelf ooit puberaal gedrag vertoond heb? Was dat er vroeger dan ook? Zou het kunnen dat ik mijn puberteit destijds heb overgeslagen en dat de verschijnselen zich pas op latere leeftijd openbaren?

Vanmiddag ben ik serieus aan het googelen geweest naar termen als 65+ puberteit, seniorenpubertijd, ouderenpuberteit en bejaardenpuberteit. Geen resultaten.


Tot ik het woord postpuberteit intikte. Dat bestaat !! Het is inderdaad een verlate vorm van puberteit. Alle puzzelstukjes vallen plotseling in elkaar. Ik kan er zelf niks aan doen dat ik in mijn columns heilige huisjes omverhaal, politieke partijen één voor één onderuit schoffel, kabinetsbesluiten bekritiseer, alles en iedereen belachelijk maak en als klap op de vuurpijl het populairste TV-programma (The Voice of Holland) met de grond gelijkmaak. Het is nu te verklaren: het is de postpuberteit!!!

(ik hoop dat deze situatie nog even aanhoudt.....)

1 reactie

Heel bekend, Han. Nou, ik heb zo'n donkerbruin vermoeden wie de vader van dat puberend meisje is... maar ik zeg niks hoor... My lips are sealed!
Tuinfluiter

28 January 2012 om 16:55

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.