Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

78. Extreme weersverschijnselen

1 reactie

Een naderende onweersbui compleet met rolwolk, een waterhoos boven de Noordzee, een zware storm op de Vlissingse boulevard (zie column 20), extreem lang durende sneeuwval, een glasheldere regenboog, dichte mist met minder dan 10 meter zicht, mede veroorzaakt door kruitdampen van de nieuwjaarsnacht. Allemaal opmerkelijke verschijnselen die zich in ons kleine landje kunnen voordoen.

 

Persoonlijk ben ik heel blij met het Nederlandse klimaat, heerlijk afwisselend. Nee, ik ga bewust niet “overwinteren” in Zuid-Spanje, dan nog liever op Nova Zembla. Ik moet er niet aan denken dat het ELKE dag mooi weer is, de saaiheid ten top!! Je zal toch weerman zijn in een land met een standvastig klimaat. Elke dag hetzelfde riedeltje voor de TV. Ze kunnen net zo goed een bandje afdraaien. Nee, dan kunnen onze weermensen hier hun hart ophalen.

Mooi weer is trouwens een relatief begrip. Als onze weerman tijdens een lange droogteperiode opnieuw mooi weer aankondigt, dan zou het zomaar kunnen gebeuren dat er een legertje boze boeren, gewapend met hooivorken en dorsvlegels, optrekt naar de studio waar Erwin Krol altijd zijn onemanshow geeft. Wat mooi weer? Niks mooi weer!!

 

Wat te denken van al die mooie optische verschijnselen zoals dubbele regenbogen, bijzonnen en  halo’s.

Onvergetelijk was voor mij de totale zonsverduistering op 11 augustus 1999. Mijn dochter en ik stonden op de zuidflank van een heuvel nabij Charleville-Mézières in Noord-Frankrijk. Precies op tijd trokken de wolken weg, kwam er een enorme schaduw aanrollen over het landschap, werd het aardedonker en viel de natuur letterlijk stil. Die momenten van de 100% eclips zal ik nooit vergeten, het duurde alles bij elkaar minder dan een minuut, maar ik kan me nu een beetje voorstellen dat liefhebbers hier de halve aardbol voor afreizen.

 

Zittend in het vliegtuig van Washington DC naar Schiphol heb ik ooit een geweldige ervaring beleefd. De meeste passagiers waren in diepe rust, de lichten waren gedempt en ik tuurde uit het raampje. Toen begon daar de grote groene lichtshow: het noorderlicht!! Er zijn veel trouwe Skandinaviëgangers die dit fenomeen nog nooit gezien hebben en ik werd verwend op een half uur durende voorstelling. Inmiddels werden meer passagiers gewaar van het wonder dat zich afspeelde en men dromde naar de linkerkant van het toestel, zodanig dat ik elk moment de stewardess in de deuropening verwachtte, met de opdracht van de captain om uit te zoeken waarom het toestel zozeer naar bakboord overhelde.

 

Mijn vroegere angst voor onweer is compleet omgeslagen in adoratie. Ruim voor de bui losbarst installeer ik me op het (overdekte) balkon en geniet ik van de inktzwarte lucht, de rolwolk, de rukwinden, de slagregens, de hagelstenen en vooral… de gratis lichtshow.

Natuurlijk is er begrip voor de mensen die dit minder romantisch kunnen vinden. Zoals die mensen uit Terneuzen die deze zomer hun autodaken terugvonden in de vorm van een reuzenpoffertjespan. Zoals die fruittelers die geen gemeentevergunning voor hun hagelkanon kregen, omdat er iemand zou kunnen klagen over de extra plofjes tussen de donderslagen door. Zoals al die andere mensen die schade ondervinden van het noodweer.

Ooit hebben we, op een Zwitserse camping, met z’n allen aan de tentstokken gehangen om wegwaaien te voorkomen. Niet erg veilig als de bliksem onophoudelijk inslaat, maar je wilt je eigendommen beschermen.

In de jaren ’90 heb ik, staande onder een viaduct, een blikseminslag meegemaakt op slechts een paar meter afstand. De knal was ongetwijfeld harder dan de ontploffende caisson op het strand van Ritthem. Mijn vrouw denkt dat ik toen gehoorbeschadiging heb, want ze vindt dat ik niet altijd even goed luister. Zou kunnen…

 

Graag zou ik eens getuige willen zijn van een echte stofstorm, zoals die zich kan voordoen in woestijngebieden. Dat vakantie-stofhoosje in Normandië in 1992 tel ik niet echt mee, net zomin als de jaarlijkse stofstormen die mijn moeder creëerde als ze zich op de voorjaarsschoonmaak stortte. Even ter verduidelijking voor de jongere generatie: de voorjaarsschoonmaak was vroeger een obsessieve dwangneurose onder huisvrouwen om éénmaal per jaar het hele huis van boven tot onder te poetsen. Het meest bekende zinnetje onder die arme drommels was altijd: “Hoe ver ben jij al?”. Gelukkig is deze zinloze bezigheid een zachte dood gestorven.

 

De laatste grote blinde vlek op mijn weerkaart is de tornado, ook wel de twister genoemd. Het gaat me een beetje te ver om een aantal maanden in Oklahoma tevergeefs te wachten tot de natuur mij gunstig gezind is, dus heb ik mijn zinnen gezet op het Omniversum in Den Haag. Met een 3D brilletje op kun je daar genieten van de film Tornado Alley, waarbij je je in het oog van de twister waant, compleet met bijbehorend oorverdovende geluid. Mijn advies aan het Omniversum zou zijn om nog een stap verder te gaan. Om, net als bij de film Pandadroom in de Efteling, een 4D-versie te maken, compleet met wind en water. Zodat je behalve een brilletje ook een oliejas en een zuidwester te leen krijgt om de orkaanmachine en de sprinklers het hoofd te kunnen bieden. Nee, geen rondvliegende voorwerpen, dat vindt de exploitant net weer een stap te ver gaan.

 

De winters van vroeger, dat waren nog eens winters!! Als je die uitspraak doet, dan word je meewarig aangekeken. Zulke uitspraken doe je alleen als je hoogbejaard bent. Toch gaan mijn herinneringen terug naar de winters van met name ’56 en ’63. Een zee bedekt met ijsvelden, schaatsen op het Veersemeer, zoveel ijzel op de straat dat je er dagen later nog kon schaatsen, zulke hoge sneeuwduinen dat je er niet overheen kon kijken. Ja, die winters van vroeger, dat waren nog eens winters.

 

Wat ik denk over de aanstaande winter? Het kan vriezen en het kan dooien.

  

1 reactie

geen
han44

12 February 2013 om 20:06

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.