Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

71. Een Nederlandse berg

2 reacties

Wat een geweldig idee: een berg in Flevoland, onze eigen Alpe de Flevo!! En niet zomaar een heuveltje, maar een echte berg van wel 2000 meter hoog. Wat een mogelijkheden om voortaan dicht bij huis aan wintersport of aan bergbeklimmen te doen. En wat te denken van een echte bergetappe in de wielerronde van Nederland?

 

Alleen heb ik zitten denken: welk materiaal zullen we hiervoor gebruiken? Tuinaarde? Lijkt me niet zo’n goed idee. Na één flinke regenbui is de oorspronkelijke berg behoorlijk afgevlakt, met als gevolg dat Midden-Nederland nog nooit zo’n vruchtbare grond heeft gehad. “Elk nadeel heeft z’n voordeel”.

Een ander idee is om in Midden-Drente een kegelvormige put te graven van 2 km diep en 10 km doorsnee en de inhoud met vrachtautootjes een stukje naar het zuidwesten te transporteren. Dan heb je twee vliegen in één klap: èn een berg, èn een dal!!!

Maar is dat wel zo’n goed idee? Nee, want ik heb vroeger op school geleerd dat Drente voornamelijk uit zandgrond bestaat, dus de eerste najaarsstorm met windkracht 9 uit het westen zal een flink deel van Nederland, zeker tot aan de Duitse grens, veranderen in een soort mini-Sahara. Weg berg!! Ook in dit scenario zie ik lichtpuntjes: je kunt een aantal kamelen laten overvliegen uit Noord-Afrika en safari’s organiseren voor de toeristen.

 

Nee, het beste is om Alpe de Flevo te bouwen met natuurlijke materialen: een combinatie van rots, graniet, stenen en aarde. En waar haal je zoiets? Gewoon, in de Alpen.

Tijdens onze vakantie in Zwitserland heb ik in het Saastal in Wallis een berg gezien die precies voldoet aan de voorwaarden van Thijs Zonneveld, de bedenker van het hele plan.

Ik ben in Saas Fee naar de Tourist Information gestapt en gewoon gevraagd of wij, als Hollanders, een berg konden kopen. De reactie van de baliemedewerkster was verbluffend. Ze keek alsof ze het in Zürich hoorden donderen. Wat stond die verrückte Holländer te “Baselen”.

Ik heb haar benadrukt dat mijn vraag zeer serieus bedoeld was. Zwitserland gaat zware tijden tegemoet. Dit land heeft zichzelf compleet uit de markt geprezen. Toeristen die naar de Alpen willen, zullen in de toekomst kiezen voor Oostenrijk, Zuid-Duitsland, Noord-Italië, Zuidoost-Frankrijk of Slovenië

Wat wil je? Twee kopjes koffie kosten, omgerekend, 10 euro. Een simpel lunchgerecht kost, omgerekend, minimaal 25 euro. Een kabelbaan naar een gletscher? Omgerekend 70 euro per persoon!!
Een twee-strippen-ritje met een postbus? Omgerekend 15 euro per kaartje. En het is toch ondenkbaar dat een reep Toblerone-chocolade, Zwitsers fabrikaat, in Saas Fee 2x zo duur is als in het buurtwinkeltje in Goes. Hoe kan zoiets? Onbegrijpelijk.

Het feit dat in dat land je portemonnee heel snel leeg is, noemen ze spottend “het Zwitserleven-gevoel”.

De gevolgen zijn al te zien. De mensen blijven weg. Alleen bankdirecteuren met bonus en ex-managers met vertrekpremie blijven over.

In het toeristische Saas Fee zijn er nu al hotels, restaurants en souvenirwinkels die het loodje gelegd hebben.

Voor een land wat het bij uitstek moet hebben van het toerisme is dit rampzalig.

 

En wat moet je doen als de nood hoog is? Privatiseren. Net als het in Griekenland mogelijk is om een eiland te kopen in de Egeïsche Zee, moet het mogelijk zijn om een berg te kopen in de Zwitserse Alpen. Met dit verschil dat het Griekse eiland gewoon blijft liggen waar het ligt en de Zwitserse Alp wordt afgegraven en met vrachtauto’s naar Flevoland wordt gebracht. In een land zo vol met bergen mist men één, twee Alpjes niet.

 

Mijn argumenten kwamen sterk over bij de dame van de Information. Ze beloofde om mijn voorstel over te brengen bij de lokale politiek. Via de landelijke Zwitserse politiek en, naar goed Zwitsers voorbeeld, een volksreferendum kan het nog even duren voor Nederland het groene licht krijgt om de berg af te graven. Maar ik geloof er heilig in dat die goedkeuring er komt.

 

En dan komt de grote verhuisoperatie: er moet, naar schatting, 52.000.000.000 m3 oftewel

130.000.000.000 ton materiaal verplaatst worden van Wallis naar Flevoland. Ruw geschat zijn dat 37.000.000.000 vrachtauto’s, als je ervan uitgaat dat één auto 3,5 ton mag vervoeren.

Ja, het zal wel even druk worden op de Duitse Autobahnen….


Maar uiteindelijk staat die berg er,  de rotsen stevig bijeengehouden met 2-componenten-lijm.

Wat een vooruitzicht:

Rotsbeklimmingen van de Alpe de Flevo.

Skipistes in verschillende moeilijkheidsgraden.

Kabelbaan naar de top, waar je bij helder weer Amsterdam, Zwolle en Apeldoorn kunt zien liggen

Après-ski in Zeewolde, Almere en Biddinghuizen.

Gipsvluchten vanaf het vliegveld Lelystad.

Klimtijdritten en bergetappes tijdens de Ronde van Nederland.

 

Over het financiële aspect hebben we het nog niet gehad. Hoeveel zou Zwitserland vragen voor die berg? Op de achtergrond hoor ik de Algemene Beschouwingen op de televisie en er wordt gesmeten met miljoenen en zelfs miljarden.

Ik verwacht dus geen problemen op dat gebied!!!

 

 

2 reacties

Zo, jie bin wêê tuus, en jei wêê berrrehen energie ophedaen !!
Laet ons d'r lekker van mee heniete.  Avvast bedankt !
Jopie Meerman

22 September 2011 om 13:31

Ha, je bent weer terug, Han! Ik hoop dat je lekker uitgerust bent, dan kun je je nu weer druk maken over de Flevolandse berg. Nee, ik verwacht ook geen problemen, hoor. Laat die projectontwikkelaars maar schuiven...

Dus jullie waren op vakantie in Wallis? Mooi is het daar, hè? Ik hoop maar,  dat je nu niet blut teruggekomen bent en anders laat je het maar weten, hoor, dan ga ik wel even met de pet rond in weblogland.

Tuinfluiter

22 September 2011 om 15:53

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.