Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

67. Straffen

2 reacties

Weet u wat een deegroller is? Een werktuig om deeg mee te rollen? Dat antwoord ligt voor de hand, echter, een deegroller is in werkelijkheid een slagwapen, dat wordt gebruikt door boze huisvrouwen die vinden dat hun echtgenoot te lang in de kroeg is blijven hangen. Mocht u denken dat een deegroller toch in de keuken thuishoort, dan heeft u het weer mis. Een deegroller hangt in een soort houder, net achter de voordeur. Precies voor de pak, dus.

Het instrument is een overblijfsel van de zogenaamde lijfstraffen uit de middeleeuwen, te weten de schandpaal, het geselen, kielhalen, de duimschroeven aandraaien of nog erger: het vierendelen.

 

Nog niet zo erg lang geleden mochten de ouders hun stoute kinderen een opvoedkundige tik uitdelen. De moeder die hier tegenop zag, stelde het strafmoment uit: “Wacht maar tot je vader vanavond thuiskomt! Dan zwaait er wat!”. Wat zwaaide er dan? De hand van de vader natuurlijk. Vader was in dit voorbeeld de boeman. Wat mij betreft: niet erg opvoedkundig.

Net zo min opvoedkundig als de zwarte knecht van die bisschop uit Spanje, die speciaal voor stoute kinderen altijd een roede bij zich droeg. En als een jongetje héél erg stout was geweest dan was er ook nog die lege zak, waarin het mannetje mee naar Spanje gevoerd zou worden. Pure mensensmokkel! Je zou er als kind een trauma van oplopen en later NOOIT met vakantie de Pyreneeën durven oversteken.

 

Vroeger werden ondeugende jeugdigen in de thuissituatie gestraft werd met “een middagje niet buiten spelen” of “deze week geen zakgeld”. De straffen zijn nu een stuk eigentijdser: “vanmiddag niet op je Nintendo” of “deze week geen extra beltegoed voor de Iphone”.

Waar je vroeger als kwajongen op het politiebureau fietsen moest poetsen (zie column-19) of een opstel moest schrijven over het onderwerp “Waarom is fietsen over de stoep zo gevaarlijk?”, wordt de stoute knaap, bij vergelijkbare vergrijpen, doorverwezen naar het bureau HALT, alwaar hij maatschappelijk relevante werkzaamheden moet verrichten. Opvoedkundig is hier niks mis mee!!

 

Strafmaatregelen in de schoolsituatie is weer een ander verhaal. Strafregels schrijven zoals “Ik mag niet met propjes gooien naar de meester”, waar je vroeger een middagje mee zoet was, is in het computertijdstip kinderspel. De leerling opent Word2007, kiest de schrijfletter Lucida Handwriting, tikt de eerste zin volledig in (dat is nog het meeste werk) en zorgt via kopiëren en plakken dat de pagina’s in no-time gevuld zijn. Het enige risico is dat de leerling, geestelijk vermoeid door al deze saaie handelingen, in slaap valt boven zijn toetsenbord. Toevallig precies met zijn neus op de Backspace-toets. Dat zou echt een ramp zijn.

Het verschijnsel “in de hoek staan” behoort, voor zover ik weet, tot het verleden. Ik heb ooit een oudere, dominante collega gekend die een poging waagde om op een middelbare beroepsschool een 18-jarige puberjongen “in de hoek” te krijgen. En de man was nog verbaasd ook, toen hij met enig tegengas geconfronteerd werd.

 

Het klinkt ongelooflijk, maar ikzelf heb de koers van mijn levensloop te danken aan een strafmaatregel.

Wat is het verhaal? In de 5e klas van de lagere school (groep-7 heet dat tegenwoordig) stonden de jongens van onze klas in de gymzaal braaf te wachten tot de meester ook beliefde te komen. In de hoek van de zaal stonden een aantal houten klimpalen. Ik kon de verleiding niet weerstaan. Binnen een mum van tijd zat ik bovenin. Juist op dat moment kwam de meester binnen. Nee, hij zag mij niet, ik zat niet op zijn ooghoogte. Wel vreemd dat de andere jongens zo giechelden. Na een aantal minuten kreeg ik krampen en tergend langzaam gleed ik beetje bij beetje naar beneden. Onvermijdelijk, maar er kwam een moment dat ik wèl in zijn gezichtsveld verscheen. Hij kon er de lol wel van inzien, iedereen kon er de lol van inzien, behalve ikzelf. En de strafmaat was: “schrijf alle priemgetallen op tussen 1 en 1000”.

Tijdens die opdracht is mijn liefde voor de wiskunde opgebloeid en nooit meer weggegaan. Mede door die strafopdracht ben ik geworden tot wat ik geworden ben: een wiskunde-freak, later een wiskunde-docent. Ik ben meneer Dekker uit Middelburg tot op heden dankbaar voor die geweldig leuke opdracht uit 1955.

 

Straffen uit de militaire dienst heetten “arrest”, oplopend van licht arrest, verzwaard arrest tot zwaar arrest. Daarboven stond nog een detentie in kamp Nieuwersluis op die prachtige locatie aan de Utrechtse Vecht.

Licht arrest stelde maar weinig voor: je moest 3x per dag je neus laten zien bij de wachtcommandant om aan te tonen dat je nog niet gedeserteerd was. Alleen in het weekend was deze straf wèl serieus: je kon dan niet met verlof en dat is de ergste straf die je een dienstplichtig militair aan kunt doen.

 

Ik moet wel eens lachen om de strafmaten van justitie: “Vier weken voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar”. Dat is zoiets als vrijspraak, maar dan net iets anders.

En mocht je toch een tijdje moeten “zitten” dan blijkt die gevangenis een soort hotelfunctie te hebben. Hele ruime kamers, voorheen cellen genoemd. De kamers móeten wel ruim zijn, want bij een 94 cm flatscreen TV, met HD kwaliteit, mag je niet te dicht op het beeld zitten, want dat is natuurlijk slecht voor je ogen. En er moet uiteraard ook ruimte zijn voor het bureau met de laptop. De gedetineerde moet via de gevangenis-wifi contact kunnen houden met de buitenwereld, zodat je op buienradar.nl kunt zien of het zin heeft om die middag naar de patio (voorheen: luchtplaats) te gaan.

“Water en brood” is vervangen door een uitstekend menu, bereid door topkoks die in een sterrenrestaurant niet zouden misstaan.

Het enige wat je ècht niet mag: even de poort uitlopen. Hoewel….als je een enkelbandje vraagt mag het misschien weer wel.

 

Eén van de zwaarste straffen die je kunt bedenken is als iemand tijdens zijn levensloop wisselt van werknemer. Deze ogenschijnlijk onschuldige daad lijdt tot de grootste financiële strop die elke andere geldstraf in de schaduw zet. Je mag heel wat delicten plegen in Nederland, maar het zwaarste delict wordt bestraft met de zwaarste straf: het PENSIOENGAT…..

U bent gewaarschuwd. Of komt de waarschuwing misschien te laat?

  

2 reacties

Cyberbel

18 August 2011 om 12:49

Prachtige cartoon !!!
han44

18 August 2011 om 12:57

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.