Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

63. Gebruik je verbeelding

2 reacties

Jammer dat sommige filmpjes plotseling stoppen, net als het interessant lijkt te worden. Met name bij reclamespots is dat het geval.

Dat spotje waarbij een jongetje zijn opa meetroont naar MacDonalds: “Opa, hier is het!!”. Als ze allebei een BigMac bestellen verbaast opa zich er over dat er geen bestek wordt bijgeleverd. Uiteindelijk pakt opa de BigMac en doet zijn mond wijd open en dan …. stopt de film !! Wat jammer nou. Hoe zou opa zich uit deze situatie redden? Ik ben zo benieuwd naar het vervolg, hoe onsmakelijk het er ook uit gaat zien.

 

Ook de reclamefilmpjes van Centraal Beheer stoppen op het spannendste moment.

Als de automobilist op de steile kustweg er juist vóór de scherpe bocht achter komt dat zijn stuur op het stuurslot staat.

Als de patiënt van de acupunctuur-kliniek, inmiddels volgestopt met naalden, het brandende pand alleen kan verlaten door in het vangzeil van de brandweer te springen.

Als het karretje van de lijntrekker van gekalkte middenstrepen even uit de koers raakt, zodat de kalklijn naar de afgrond leidt.

Als de ladder van Ralph Inbar wegglijdt met als gevolg dat de populaire TV-persoonlijkheid aan een dakgoot komt te hangen en als zijn hulpgeroep niet als serieus wordt ervaren door enkele passanten, die alleen maar willen weten waar de candid-camera hangt.

Als de gevangenbewaarder treiterig een brief in brand steekt van een uit de kluiten gewassen gevangene, die (gelukkig) veilig achter de tralies zit. En als, door dit vuurtje, de sprinklers worden geactiveerd en alle tralies opzijschuiven.

In alle gevallen verschijnt het slotzinnetje EVEN APELDOORN BELLEN. Maar ik wil Apeldoorn helemaal niet bellen, ik wil het vervolg van het filmpje zien !!

Nu moet ik mijn verbeeldingskracht inzetten.

 

De sportbloopers op Youtube zijn soms verschrikkelijk leuk, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er soms voor de slachtoffers vaak een langdurig vervolg is: als er iemand met de mountainbike over de kop slaat en tegen een muurtje belandt, dan volgen er een aantal handelingen die in het filmpje niet getoond worden: bloedende wonden, EHBO-behandeling, ambulancevervoer, ziekenhuisopname, revalidatie, fysiotherapie. Nee, bij nader inzien is de scène met de blooper voor mij genoeg. In dit geval hoef ik het vervolg niet te zien.

 

Wat mij wèl bezighoudt is het vervolg van een sprookje. Het zinnetje “En ze leefden nog lang en gelukkig” bevredigt niet.
Hóe lang, hóe gelukkig, wat gebeurt er daarná allemaal?

 

Ook hier spreekt de verbeelding:

Het zou zo maar kunnen dat Cinderella, na een hele avond dansen met de prins, zere voeten heeft gekregen in haar ongemakkelijke glazen muiltjes. En dat ze dan de volgende morgen langs de pedicure gaat, die haar weer doorverwijst naar de podotherapeut en dat ze voortaan met steunzooltjes door het leven moet.

 

En hoe zou het toch gaan met Roodkapje?

Nadat de jager de wolf in de put heeft verdronken, heeft hij het dier er later weer uitgevist, heeft hij er mooie lapjes vlees van gesneden die grootmoeder meteen in de vriezer heeft gedaan. Zo eten ze elke dag van die vette wolfskoteletten met bosbessensaus.
Tot overmaat van ramp is er aan de rand van het bos een snackbar gekomen, die veelvuldig door Roodkapje wordt bezocht. In die tijd zijn er nog geen waarschuwende vingertjes van Sonja Bakker of dokter Frank, dus het gevolg laat zich raden: binnen de kortste keren lijdt Roodkapje aan een ernstige vorm van overgewicht, ook wel obesitas genoemd.

 

Als we 5 jaar na de eerste ontmoeting van Sneeuwwitje met de prins op het witte paard, kijken hoe het verder is gegaan, dan slaat de schrik ons om het hart.

Sneeuwwitje heeft inmiddels de zorg voor 4 kotertjes en de prins blijkt een grote lapzwans.

Verveeld ligt “de prins op het witte paard” onderuit in zijn stoel met de benen op tafel, een biertje in de hand, chips binnen handbereik, naar de paardenraces op TV te kijken. Het huishouden interesseert hem in de verste verte niet. Onderstaand plaatje zegt genoeg.

 

 

Gelukkig hoeven we de tere kinderzieltjes niet te raken met dit sombere vervolg. Voor hen geldt nog steeds: En ze leefden nog lang en gelukkig.

 

Hoe zou het Klein Duimpje vergaan zijn? Heeft hij die grote laarzen nog?

Lijdt de ” prinses op de erwt” nog steeds aan slapeloosheid?

Zouden Hans en Grietje nog steeds peperkoek eten?

En Doornroosje? Zit ze nog wel eens achter een spinnewiel? Of zou ze zoveel financieel garen hebben gesponnen bij het huwelijk met haar droomprins dat ze al haar kleding bij de Esprit Store in de PC Hooft in Amsterdam kan kopen?

 

Gebruik je verbeelding en maak de verhalen af…

  

2 reacties

Zo denk ik met dit weer weleens aan de Keizer, want die nieuwe kleren die hij aanschafte, zijn niet echt voor de zomer van 2011 !!!

Ik heb weer genoten van je stuk.. Zonder komma tussen de twee laatste woorden. Het leven is geen sprookje !

Jopie Meerman

28 July 2011 om 21:55

Wat heb je d'r weer iets moois van gemaakt, Han! Met reclames heb ik niks, als die komen loop ik weg, maar met sprookjes des te meer. Je hebt me aan het denken gezet over het vervolg...
Tuinfluiter

29 July 2011 om 07:55

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.