Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

61. Toeval bestaat niet

1 reactie

“Da’s ook toevallig”.

Hoe vaak zeggen we dat zinnetje niet? Alleen……toeval bestaat niet.

 

Een toevalligheid die me centen heeft gekost speelde zich af in de jaren ’80.

Ik ben één keer in mijn leven mijn kentekenbewijs van de auto vergeten.

Ik ben één keer van mijn leven aangehouden tijdens een routine-controle.

U raadt het al: deze twee gebeurtenissen vielen samen !!

 


Gelukkig was er ook een financieel gunstig toeval, ongeveer in dezelfde periode. Met ons gezinnetje hadden we uitgebreid gegeten in een restaurant aan de Waalkade in Zaltbommel. Ik betaalde met een eurocheque.
Voor de jongeren onder ons: een eurocheque heeft niets met euro’s te maken. Het was de voorloper van de pinpas, gewoon een papieren cheque waar je in heel Europa mee kon betalen.

Het vreemde was dat deze bewuste cheque NOOIT van mijn bankrekening werd afgeschreven. Minstens een jaar later kwamen we erachter waarom dat zo was. Het restaurant in Zaltbommel was er niet meer. Bij navraag bleek dat het “ toevallig” één dag na ons bezoek tot de grond toe was afgebrand,  samen met onze eurocheque….

Nee, ik word niet verdacht, ik had weliswaar een motief, maar ook een alibi.



En je staat toch heel vreemd te kijken als je in Ossenzijl op een fluisterboot stapt voor een rondvaart door de Weerribben en je bloedeigen broer met zijn gezin blijken op diezelfde boot te zitten. We wisten dat ze in Overijssel op vakantie gingen, maar toch…. Wat een toeval, Overijssel is best een grote provincie.

 

In de Migros-supermarkt van Interlaken was ik minder gecharmeerd van een toevallige ontmoeting met een vrouwelijke buurtgenoot uit het Zeeuwse. Dat je dat mens dat elke zaterdagmorgen voordringt bij de bakker nota bene in Zwitserland tegen moet komen. Weg vakantiegevoel !! Dan moet je weer helemaal opnieuw beginnen. En het toeval kent geen grenzen als je diezelfde middag, in het zwembad van Lauterbrunnen een manspersoon, slechts gekleed in een te krappe zwembroek in plat Zuudbevelans hoort zeggen: “Je dienk toch nie da’k d’n ‘elen dag in dà zunnetje gae zitte?”.

Achteraf had hij wel gelijk, het was vast de eerste keer dat hij zijn lelieblanke huid aan de elementen tentoonstelde, en dan moet je voorzichtig zijn met zonnebaden.

Niet dat ik mijn vakantie laat verpesten door vervelende buurvrouwen of Zeeuwse dialecten, maar als ik mag kiezen….

Wat moet je doen om zulke dingen te vermijden? Ik denk dat ik het al weet: een pensionnetje zoeken in de binnenlanden van Oezbekistan !!

 

Een onverwachtse ontmoeting met een BN-er valt ook onder het kopje “toevalligheden”.

Als je je auto parkeert onder de Amsterdam Arena is de kans aanwezig dat je een (oud-)Ajacied tegen het lijf loopt. Dat gebeurde ook. Toen we “hallo” zeiden, kregen we van Wesley Sneijder een “hallo” terug !!! Hij zei “hallo” tegen ons !!! We waren minstens zo verbaasd als het kleine jongetje uit de McDonalds-reclame: “Ze zei meneer tegen me !!”

 

En als je in de trein van Arnhem naar Utrecht plotseling dokter Lydie van der Ploeg, alias Sjoukje Hooymaayer, tegenover je ziet zitten, ijverig bezig om haar rol in te studeren van de volgende aflevering, dan is het een beetje flauw om het gesprek te openen met “Zeg eens AAA”. Dat heb ik dus niet gedaan, ik heb ze rustig verder laten studeren.

 

Als je door Amsterdam fietst kun je zomaar Femke Halsema tegenkomen; zij woont daar. Ik werd alleen bijna door haar overhoop gereden. Omdat ze al haar hele leven een linkse koers gevaren heeft, blijft zij op het fietspad langs de Amstel ook steevast links rijden. Logisch toch? Ik had dat moeten weten, stom van mij. Op het laatste moment kon ik nog net naar links uitwijken. Deze koersverandering deed Femke duidelijk plezier. Om met JP Balkenende te spreken: “Wat keek ze lief!”

Nog een treffende toevalligheid speelde zich af in de Appalachian Mountains in de USA. Er is daar een prachtige tolweg (de Skyline Drive) die over de hoogste heuvels voert, met fabelachtige uitzichten op o.a. de Shenandoah rivier. Dit natuurgebied wordt beheerd door echte rangers met van die grote padvindershoeden.

Al na 1 km moest ik de auto stoppen om een berin en haar jong te laten oversteken. Op hun dooie akkertje liepen ze over de weg.

Dit moest op de film !! Mijn camera lag achterin en ik kon er niet bij. De enige oplossing: even uitstappen. Beren zijn heel aaibare dieren, mijn kleindochter gaat er zelfs mee slapen, dus wat is het probleem? Bovendien had ik niets kwaads in de zin. Ze mochten van mij zelfs op de film. Op het laatste moment kon mijn wederhelft mij ervan overtuigen dat uitstappen echt geen optie was. Achteraf denk ik dat ze gelijk had. Vermoedelijk had u column-61 en ook de nummers 1 t/m 60 niet kunnen lezen als ik toen eigenwijs was geweest.

Op een overlook (= uitzichtspunt) heb ik mijn videocamera binnen handbereik gelegd. Ik zou de volgende beer wel filmen.

Die volgende beer is er nooit gekomen. Sterker nog, we hoorden later van Amerikanen die bijna elke week deze route namen, dat ze nog nooit een beer gespot hadden. Die ontmoetingen zijn hoogst zeldzaam. Puur toeval als je er één tegenkomt.

We hebben dus vreselijk veel geluk gehad. Het grote probleem is: we hebben geen bewijs !! Iedereen kan wel zeggen dat hij een beer gezien heeft….

 

Tot slot het toeval van dit weekend: op dezelfde dag brandjes in de TV-torens van Hoogersmilde en Lopik. Hoe bestaat het, je gelooft het niet.

 

Toeval? Nee, toeval bestaat niet.

   

1 reactie

En zoals ze dan in Tholen zeggen"
Jie voelden je 'n eihe flienk bie de beer hedaen !

Maar je hebt me wel een leuk onderwrp voor een blogje aangeleverd. Vandaag of morgen ga ik met "toeval'aan de slag ! Mooie zondag verder...

Jopie Meerman

17 July 2011 om 13:00

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.