Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

58. De invoering van de euro

1 reactie

Dit is deel-2 van de serie “Gebeurtenissen die de wereld schokten”.

Eind 2001 kwam minister Zalm ape(n)trots terug uit Brussel: hij had bedongen dat 1 euro precies 2,20371 Nederlandse guldens waard zou zijn. Vooral die laatste 1, daar was hij erg blij mee, die deed ‘t ‘m.

Met een brede smile beloofde hij aan iedere Nederlander een gratis Zalmkit, een proefpakketje met alle nieuwe munten met een totale waarde van € 3,88

omgerekend ƒ 8,55. Dat zijn meer dan 34 “kwartjes van Kok”!!! Dat we dit “kadootje” via slinkse belastingtrucs uiteindelijk zelf betaald hebben, zullen we voor het gemak maar even vergeten.

Op de computer waren er vooraf al oefenprogrammaatjes speciaal gemaakt voor cassières, om vast te oefenen met het teruggeven. Want er zijn geen kwartjes en rijksdaalders meer en dat is toch even wennen.

Om die lastige omrekeningsfactor te omzeilen heb ik destijds aan onze salarisadministratie geadviseerd om een simpele “zoek en vervang”-aktie te plegen: vervang elke ƒ door een € en laat de getallen gewoon intact, hoe simpel kan het zijn. Geen gezeik, iedereen rijk, om met de Tegenpartij te spreken.

Op 1 januari 2002 was het dan zo ver. De eerste eurobiljetten zaten in de flappentap. Helaas stond er op de  Markt een lange rij van meer dan 20 wachtenden. Gelukkig was er buiten het centrum ook zo’n automaat en daar was even niemand. Daar heb ik dus mijn eerste eurobiljetten in handen gekregen, zoiets vergeet je je leven lang niet. Net zo min als de eerste uitgave: dat café in Yerseke waar ik een kop koffie betaalde met euro’s. Dit zijn momenten die je bij blijven. Weet u het ook nog?

Helaas werd vanaf dat moment het leven snel duurder. Met name in café’s en restaurants kregen we de indruk dat ze daar wèl de “zoek en vervang”-aktie gepleegd hadden.

Als je nu nog euro’s terugrekent naar guldens dan word je erg somber gestemd.

 

Ook wel gemakkelijk als je in het buitenland gewoon met dezelfde munt kunt betalen. In Oostenrijk komen de flappen van € 100 gewoon uit de muur en als je daarmee een ijsje wil afrekenen dan kijkt niemand daar vreemd van op. Hoe anders is het in Nederland. Als je hier in de winkel met € 100 aan komt zetten breekt er paniek uit, wordt de beveiliging ingeschakeld en gaat er een stil alarm naar de politie. Dat kan geen zuivere koffie zijn.

 

Maar het kan allemaal nog veel erger. Als je in de States met $ 50 of hoger wil betalen wordt dit keihard geweigerd. Met plastic betalen geniet daar de voorkeur. De gemiddelde Amerikaan kan zich nauwelijks herinneren hoe de dollarbiljetten eruit ziet.

Dit doet me denken aan het waargebeurde verhaal van die Hollandse jongeman die in de USA  studeerde en daar een 2e hands autootje wilde kopen. Toen hij wilde betalen met een flinke stapel bij elkaar gespaarde $ 20 biljetten brak er grote consternatie uit. Dit hadden ze nog nooit meegemaakt. Een auto dien je te financieren en niet contant te voldoen. Sterker nog: aanvankelijk werd het geld geweigerd. Na veel overleg en heen-en-weer gepraat is dat autootje er dan toch gekomen. Het hele voorval heeft daar zelfs de lokale pers gehaald en de garage heeft sindsdien een clausule ingebouwd: no cash payment allowed !!!

Iedere Amerikaan sluit leningen. Niet voor niets dat het Amerikaanse woord voor hypotheek “mortgage” is. Letterlijke betekenis: betalen tot je dood bent (mort=dood; gage=betaling).

 

Terug naar de Euro, we waren even afgedwaald.

Om de Euro-landen te onthouden is een slimme ezelsbrug bedacht:

              “SMS ff bondige clips”

 

Dit zijn de voorletters van achtereenvolgend Slovenië, Malta, Slowakije, Frankrijk, Finland, België, Oostenrijk, Nederland, Duitsland, Ierland, Griekenland, Estland, Cyprus, Luxemburg, Italië, Portugal en Spanje.

Het is van wezenlijk belang dat dit zinnetje in stand blijft. Dus als Griekenland teruggaat naar de drachme, dan vragen we Groot-Brittanië om voor de letter G te zorgen.

En als Kroatië binnenkort toetreedt, dan mikken we Cyprus (ook een soort Griekenland) eruit en vervangen deze door Croatia.

 

Het was toch al geen slim idee om Griekenland toe te laten. Een land waar geen belasting betaald wordt en waar de verspilling hoogtij viert.

Neem alleen al die schreeuw om aandacht als een restauranteigenaar een stapel borden op zijn stoepje kapotgooit, alleen om de argeloze voorbijganger even om te laten kijken, in de hoop dat die bij zichzelf denkt: “Wat leuk, ze gooien hier borden kapot, laat ik daar dan maar eens lekker gaan eten”. En als het eten inderdaad lekker was, wordt er van je verwacht dat je je eigen bord over je hoofd kapotgooit. Het enige voordeel voor een goed restaurant is dat er niet meer afgewassen hoeft te worden.

Het zou al een hele besparing zijn als deze verkwisting van aardewerk zou stoppen. Niet dat het gelijk miljarden zal opleveren....

 

Om positief te eindigen: het was een prima maatregel van de Nederlandse regering om die 1 en 2 eurocent muntjes af te zweren, behalve dan bij de Aldi.

Je kunt er van uitgaan dat het ontbreken van de kleinste muntjes beurtelings in je voordeel of in je nadeel uitpakt. Toch kun je het lot een handje helpen: ik zag deze week in de winkel een artikel van € 0,99

Advies: koop dan niet één, niet twee, maar drie exemplaren:. Totale kosten € 2,97, je betaalt slechts € 2,95 en je hebt precies 2 eurocenten winst!!

 

Deze gouden tip krijgt u gratis. De eerste stap op weg naar het miljoen!!

   

1 reactie

Columns met een glimlach... Nou, ik heb deze keer voluit geschaterd, Han. Ik weet nog hoe we met mijn moeder, toen 81 jaar, aan tafel zaten om de euro's te oefenen. - Ik leer het nooit, verzuchtte ze, maar toen het eenmaal zover was, ging het gewoon vanzelf. 

Ons salaris werd gehalveerd en de prijzen, daar werd gewoon een euro in plaats van een gulden achter gezet.

Tuinfluiter

29 June 2011 om 17:11

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.