Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

52. Zonaanbidders

1 reactie
52. Zonaanbidders
“Wat hebben jullie een gezond bruin kleurtje” kregen we te horen toen we terugkwamen van onze doe-vakantie. Nou, dat was echt geen kunst, want fietsen en wandelen in combinatie met een vriendelijk zonnetje activeert de pigmentcelletjes. Daar hoef je verder niets voor te doen.

Maar dat brengt me gelijk aan het onderwerp van deze column. Zonnebaden is een cultus geworden, bruin worden is het ultieme doel van het blanke ras, ondanks het bizarre feit dat er nog steeds mensen gediscrimineerd worden om diezelfde bruine tint.
Echte zonaanbidders roepen eerst de zon aan via de zogenaamde zonnegroet, een yoga-achtige oefening met zulke extreme standjes dat je al hernia-klachten krijgt door er alleen maar naar te kijken.

De populariteit van het zonnebaden kent geen grenzen en de commercie speelt hier natuurlijk op in. Toen wij als kinderen in de jaren ’50 naar het strand gingen hadden onze ouders alleen een simpel doosje Nivea om eventuele verbranding tegen te gaan. Af en toe even smeren en dat was het dan. Hoe anders is het nu: bij elke drogist is er een hele wand gereserveerd voor allerlei soorten producten. Zonnebrandolie voor een tere huid, voor een droge huid, voor een zongevoelige huid, beschermingsfactor 10 t/m 30, en niet te vergeten: after-sun. Je zult je toch vergissen: vooraf insmeren met after-sun en achteraf de zonnebrandolie aanbrengen. Welke rampzalige gevolgen zou dit kunnen hebben?

Verantwoord zonnebaden is een hele kunst. De handleiding voor veilig bruin worden, ook wel de “zonnewijzer” genoemd, vertelt ons het volgende: kijk op www.erwin-krol.nl en lees de zonkracht af voor deze dag. Samen met het huidtype, de beschermingsfactor van de zonnebrandolie en het uur van de dag kun je met een ingewikkelde wiskundige formule berekenen dat je op dat moment precies 9,5 minuten roerloos in de zon mag liggen.
Daarna moet het slachtoffer omdraaien en starten de volgende 9,5 minuten. Dames die op deze manier zonnen hebben natuurlijk altijd een zanddichte kookwekker bij zich. Ze worden ook wel spottend “wentelteefjes” genoemd.
Sorry dat ik een beetje cynisch ben, maar een partijtje beachvolleybal zou deze dames helpen bij een egaler, regelmatiger en vooral simpeler bruiningsproces.

Voor mensen die geen tijd hebben om naar het strand of naar de wintersport te gaan zijn er de zonnebanken en de gezichtsbruiners. Ook hier geldt: goed de handleiding lezen en vooral niet in slaap vallen !!

Het blanke ras wil graag een gezond bruin kleurtje, maar hoe zit het andersom? Zijn er getinte mensen die graag blank willen worden? Ik ken slechts dat éne voorbeeld van die bekende Amerikaanse popzanger. Vermoedelijk had hij een filmpje gezien van het afschminken van een oerhollandse zwarte Piet en dacht hij: “Zo moeilijk kan dat niet zijn”. Maar helaas, toen zelfs bleekwater geen oplossing bracht heeft hij de pigmentcellen in zijn gezicht operatief laten weghalen. Het resultaat was bedroevend en afschrikwekkend tegelijk. Bij dat éne voorbeeld is het gebleven.

Dat zonnebaden tot extreme toestanden kan leiden bewijzen de volgende voorbeelden:

Onze verbazing was groot toen we in Zwitserland bovenop de 3000 meter hoge Schilthorn een aantal dames aantroffen in ligstoelen, met gezichten moddervet van de factor-30 crème, met de ogen dicht, wachtend tot de zon zijn werk zou doen. Op deze hoge bergtop in de Alpen van waaruit je een adembenemend uitzicht hebt op de sneeuwtoppen rondom, lagen een aantal onbenullen met de ogen DICHT !!! Hoe is het mogelijk? Niet te bevatten….

Maar het kan nog gekker. Destijds op de boulevard van Knokke barstte ik in schaterlachen uit toen ik een aantal schaars geklede dames in strandstoelen aantrof met spiegels voor zich in de vorm van een halve cirkel. Deze spiegels hadden een uitsparing voor de hals en dienden om het zonlicht nogmaals op het gezicht te weerkaatsen. De Vlaamse schonen hadden vermoedelijk berekend dat je gezicht op die manier precies 2x zo snel bruin zou worden. Zelfs de binnenkant van de neusgaten kreeg zo een mooi kleurtje. Mijn vrolijkheid werd trouwens niet op prijs gesteld, want boze blikken waren mijn deel.

In de jaren ’60, toen de multiculturele samenleving nog in de kinderschoenen stond, werd een collega van mij in zijn eigen dorp aangehouden en gesommeerd om zijn verblijfsvergunning te tonen. Wat was het geval? De collega  was een fervent zeiler en aan het eind van de zonnige zomer had hij een bruine kop gekregen die in Midden-Afrika niet had misstaan. De bewuste agent werd, waarschijnlijk voor het eerst in zijn loopbaan, getracteerd op een enorme verbale uitbarsting. Met een beetje fantasie zou je kunnen zeggen dat de uitwassen van de Amsterdamse provo-beweging heel eventjes waren overgewaaid naar Kapelle-Biezelinge….

Genoeg over dit onderwerp, de vakantie is weer voorbij, ons gezonde bruine kleurtje is al weer aan het afnemen.

1 reactie

'k Heb jaren geloofd dat je bruin werd van spinazie.

Er zit namelijk veel ijzeer in werd tegen me gezegd. En als je dan gaat zwemmen, dan word je nat en dan gaat dat ijzer roesten, en word jij bruin...Knipoog

Jopie Meerman

26 May 2011 om 10:37

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.