Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

47. Levensmiddelen kopen is een hele wetenschap

2 reacties

Het is tegenwoordig een alledaags beeld: winkelende dames in de supermarkt, gewapend met een vergrootglas. Met de nodige chemische kennis proberen ze de scheikundige formules en de ultrakleine lettertjes te ontcijferen die op de verpakkingen van levensmiddelen staan vermeld.
Wat is het gehalte aan chloride, sulfaat, waterstofcarbonaat of natrium? Is het gehalte aan sulfiet of nitriet niet te hoog? Bevat de andijvie uit Nieuwdorp niet te veel dioxine? Is de verse zeevis niet al te radioactief? Is het product niet over de datum? Zitten er niet teveel kilocalorieën in per 100 gram product?

 

Hoe anders was dit in het midden van de vorige eeuw. Je wist dat er vitamine-A zat in worteltjes, want daarna kon je beter in het donker kijken. Vitamine-C zat in vers fruit en verse groente en daarom kreeg je geen scheurbuik als je om Kaap de Goede Hoop zeilde.

Voor de rest was het zaak om een beetje evenwicht te zoeken tussen vetten, eiwitten en koolhydraten. En dat was het dan !!

Om met Petje Pitamientje te spreken: “Ik vind het gewoon lekker”.

Het verschijnsel “over de datum” bestond nog niet. Als de biscuitjes uit het dorpswinkeltje een beetje aan de zachte kant waren dan lagen ze vermoedelijk al een jaar of drie op de plank. Pech gehad, volgende keer beter !!

In militaire dienst hebben we destijds uit de noodrantsoenen wit uitgeslagen chocolade gegeten. Heerlijk!! Zo lekker dat men heel veel later besloten heeft om witte chocolade op de markt te brengen...

 

En toen gebeurde er van alles: plotseling werden allerlei mineralen belangrijk: welke zijn voor ons broodnodig en hoeveel van elk? En hoeveel kilocalorieën mag je maximaal hebben voor die dag?

Uit de States kwam toen de cholesterol-hype overgewaaid. En inderdaad, als in Amerika twee mensen elkaar ontmoeten dan is steevast de openingszin: “Hello, how are you? And how is your cholesterol today?”

Zo extreem is het bij ons niet, maar we worden wel geacht om ons te beperken tot “meervoudig onverzadigde vetzuren” om daarmee het cholesterolgehalte te verlagen. Iedereen weet tegenwoordig wat dit betekent. Voor diegenen die nog even twijfelen:

Meervoudig onverzadigde vetzuren zijn moleculen met circa 15-18 koolstofatomen en één carboxylgroep, waarbij tenminste twee C-C-bindingen niet volledig gesatureerd zijn met waterstofatomen.

Mocht u dat in de winkel per ongeluk vergeten zijn: elke vakkenvuller kan u daarover bijpraten.

 

Ook bekend is dat “rechtsdraaiend melkzuur” in zuivelprodukten beter is voor de spijsvertering.

Waarschijnlijk ten overvloede leg ik nog even uit dat melkzuur een asymmetrische C-atoom heeft, met daaraan 4 verschillende groepen, zodat er ruimtelijk 2 mogelijke structuren zijn, waarvan één van die structuren het polarisatievlak van doorvallend licht naar rechts draait. Eén  keer heb ik per ongeluk biogarde meegebracht met linksdraaiend melkzuur!! Natuurlijk werd ik door mijn echtgenote meteen teruggestuurd. Wat een stommiteit!!

 

Maar om kort te gaan: via de verpakkingen wordt het winkelend publiek tot in de finesses geïnformeerd over de inhoud ervan. Over de service van de bedrijfsleiding van mijn eigen supermarkt ben ik iets minder tevreden. Ik zal de betreffende winkelketen niet met name noemen, maar toch wil ik een tipje van de sluier oplichten. Deze grootgrutter deelt al voor het derde achtereenvolgende jaar voetbalplaatjes uit en in de reclamespots acteert een uiterst grappige en sympathieke bedrijfsleider.

In ons filiaal loopt ook een bedrijfsleider rond, alleen zijn outfit is gelijk aan die uit de reclame. Toen ik hem vroeg waarom mijn lievelingspizza uit het assortiment was verdwenen had ik als antwoord verwacht: “Mijnheer, ik zal persoonlijk alles in het werk stellen dat u deze pizza vanaf volgende week weer in de schappen zult vinden”. In plaats daarvan voelde ik me behandeld als een lastige klant. Hij mompelde iets, waaruit bleek dat hij hier geen invloed op kon uitoefenen.

 

Gelukkig is er in ons stadje ook een filiaal van een supermarkt met een olifantennaam die met de letter J begint en daar hebben ze nog steeds mijn pizza. Het gevolg is wel dat we de rest van de boodschappen ook steeds vaker bij supermarkt J gaan inkopen. Zou de bedrijfsleider van supermarkt A dit niet voorzien hebben? Misschien leest hij mijn column…

 

Nog een welgemeend advies aan supermarkt A: als afwisseling op de voetbalplaatjes, waarom niet een keer plaatjes van onze cricketers, onze damcoryfeeën, onze Friese fierljeppers, alle deelnemers aan de Nederlandse soap-series GTST, ONM en Gooische vrouwen?

 

Ook nog een advies aan onze minister van Onderwijs: om de etikettering op levensmiddelen te kunnen interpreteren dient Scheikunde een verplicht vak te worden, sterker nog, reeds op de basisschool moet hiermee begonnen worden. De levensmiddelenfabrikanten hebben die etiketten tenslotte niet voor niets gemaakt !!

  

2 reacties

Ja Han, 't is tegenwoordig wat met die levensmiddelen... Mijn opoe had vlak voor de oorlog een doos chocola gekregen en die jarnlang zuinig bewaard. Na de bevrijding trakteerde ze de hele familie op echte chocolaadjes. - Heerlijk! riepen ze allemaal. Ja, natuurlijk was het bruin een beetje wit uitgeslagen, maar niemand werd er ziek van, hoor. Nu let ik voortdurend op de houdbaarheidsdatum, maar 'k vind het eigenlijk onzin.
Tuinfluiter

10 April 2011 om 09:18

Ja, die wit uitgeslagen chocolade heb ik ook ooit gegeten: in militaire dienst.
Ik heb hierover een paar regeltjes toegevoegd aan de column.

han44

10 April 2011 om 12:53

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.