Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

44. Oude kranten

2 reacties
44. Oude kranten

Er zijn mensen die kranten sparen om in de papiercontainer te kunnen gooien. Er zijn ook mensen die kranten sparen om ze later nog een keer te kunnen teruglezen. Ik heb een oud-collega waarvan de zoldering begon door te buigen onder het gewicht van alle oude kranten van de laatste decennia.

Dat laatste is nu NIET MEER NODIG sinds de Krantenbank Zeeland aan het digitaliseren is.

 

Ik ervaar het als een feest om terug te “bladeren” in het verleden. Pure nostalgie en er gaan hersencellen open die jaren op slot hebben gezeten.

Als je alleen al je eigen naam intikt word je weer herinnerd aan de namen van je klasgenoten op de HBS, aan de voetbalcompetities waarin je gespeeld hebt, aan het aantal doelpunten wat je toen gescoord hebt, aan die nachtelijke uitslaande brand in Middelburg wat destijds een diepe indruk maakte op zo’n klein jongetje.

En dan die wedstrijd onder de schooljeugd om plantjes groter te laten groeien.

Je kreeg dan gedurende enkele maanden een plantje mee naar huis en met behulp van Pokon was het de bedoeling om een zo mooi mogelijk plantje weer terug in te leveren. De prijzen werden uitgereikt in de Middelburgse Graanbeurs. Diezelfde Graanbeurs waar ik ooit, als stout jongetje, fietsen gepoetst heb van oom agent (zie column-19). Nee, dit laatste kon ik (gelukkig) niet terugvinden in de Krantenbank.

 

Het leukste is om allerlei oude stukjes terug te lezen:

 

Op 27 mei 1952 meldde de PZC een ruzie in een kroeg: “Parlevinker L.P. uit Hansweert heeft een opperwachtmeester der Rijkspolitie zodanig mishandeld tijdens een caféruzie dat zijn uniform besmeurd werd door verschillende bloedvlekken”.

Dat laatste is nog het ergste, want in die tijd waren er nog geen wasmiddelen met enzymen, die tot in alle vezels konden doordringen.

 

Op 16 februari 1946 sloeg er een paard op hol in ‘s-Heer Hendrikskinderen. De voerman kwam met de schrik vrij.

De zoekzin “paard op hol” geeft trouwens niet minder dan 1387 meldingen!!

 

Op 3 feb. 1965 meldt de PZC dat voetgangster mevrouw T.W. v.d. G. uit Vlissingen kapotte kousen opliep bij een aanrijding met een scooter.

Wat moet dat verschrikkelijk zijn om mee te maken: kapotte kousen, je moet er niet aan denken dat je dit overkomt. En dan komt dit ook nog pontificaal in de krant…

 

Op 1 december 1954 staat in diezelfde PZC dat de voorvork van de fiets van mej. C. Karelse uit Schore brak en dat zij hierdoor zo ongelukkig kwam te vallen en dat zij een lichte hersenschudding opliep.

 

In Westdorpe werden op 13 juni 1899 drie varkens door een hond gebeten.

Waarschijnlijk kreeg hij van zijn baasje uitsluitend vegetarische hondenbrokjes en zo’n beest wil ook wel eens wat anders.

 

Op 25 juni 1958 meldt het Zeeuws Dagblad dat over de afgelopen 17 jaar niet minder dan 58 van de 162 huwelijken in Poortvliet gedwongen waren(=36%). Hiermee had dit dorp veruit het hoogste percentage van alle gemeenten op het eiland Tholen. Een twijfelachtige eer want hiermee kun je dit dorpje bestempelen als het Sodom en Gomorra van Tholen.

Speciaal voor de jongere lezers:

Een gedwongen huwelijk is niet, zoals in de Arabische landen, dat het meisje verplicht wordt met een man te trouwen die haar ouders uitgezocht hebben. Nee, een huwelijk was gedwongen als de bruid op de trouwdag reeds zwanger was. Nu kun je je dat niet voorstellen, maar vroeger was dit een grote schande. Dit werd ook wel spottend een “motje” genoemd. Nu is de term “motje” weer gewoon het synoniem van “nachtvlindertje”.

 

Op 8 augustus 1911 werd er een “werkmeid” gevraagd in een hotel op de Vlissingse Boulevard.

Deze advertentie zou in 2011 leiden tot een dagvaarding wegens discriminatie van een bevolkingsgroep, waarna alleen Bram Moszcowicz je nog te hulp kan schieten.

 

Op 12 juni 1960 werd H.M. uit Wouw bekeurd voor pieren steken bij Sint-Philipsland. Hij kreeg een ernstige vermaning van de rechter en, schrik niet, 1 gulden boete.

Ik denk dat hij het na deze zware straf nooit meer geprobeerd heeft.

 

Maar de straf kan ook heel wat hoger uitvallen:

Jongeman P.A.S. uit Scherpenisse had op in januari 1949 op een fiets gereden zonder zijn stuur vast te houden en omdat hij brutaal was tegen de politie heeft hij een proces-verbaal gekregen. De rechter vonniste hem tot 2 gulden boete !!!

 

Op 3 mei 1919 zijn als gevonden voorwerpen bij de politie van Goes aangeboden “een knipmes, een zilveren collier, een gummiband van een kinderwagen, ongeveer 2,5 ons Goudse kaas en een kunstgebit”.

Het zou zo maar kunnen dat de kaas èn het kunstgebit van dezelfde eerlijke vinder komen.

 

Waar kun je dit alles vinden? Dit is de site: http://zoeken.krantenbankzeeland.nl/

Maar pas op, uit ervaring kan ik zeggen dat het heel verslavend is….

  

2 reacties

Weer schitterend, Han en 't is maar goed dat ik in 1958 nog niet in Poortvliet woonde...
Tuinfluiter

20 March 2011 om 17:54

N.a.v. de 'motjes'in Poortvliet:

Marietje was zwanger en moest daarom gaan biechten.
De pastoor vroeg : wie heeft jou verleid?
Waarop Marietje antwoordde: Hêên mens, ik lag anêêns hoed!

Maar u hebt gelijk, die krantenbank werk inderdaad verslavend. Zeker als je zelf bij kranten hebt gewerkt, dan denk je"verrek, dat heb ik ook geschreven. Best leuk hoor...
Je hebt er drie keer lol van, wat zeg ik ..meer!
Te weten:
De avond dat je het evenement bezocht, het lezen van het verslag in de krant. Het ontvangen van het gigàntische honorarium als correspondente (werd dikwijls per regel betaald), en nu het weerzien/herlezen van de historische gebeurtenissen...

Jopie Meerman

20 March 2011 om 19:44

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.