Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

41. Hier openen (1)

3 reacties
41. Hier openen (1)

Om te beginnen zal ik eerlijk toegeven dat ik niet handig ben in het doorgronden van allerhande simpele (?) sluitingen van verpakkingen.

Een in plastic verpakt koekje bij de koffie in een restaurant geeft mij soms al problemen. Maar het kan nog veel erger. De laatste jaren verschijnen er steeds meer mysterieuze verpakkingen op de markt.

Een blik soep moet je tegenwoordig openen met een trekoog, waarbij een deel van de inhoud gegarandeerd op je kleren terechtkomt.
Pakken melk met schroefdop kun je alleen openen met behulp van een notenkraker of combinatietang. Daaronder zit dan nog een extra blokkade in de vorm van een plastic plaatje met opnieuw een trekoog. Het trekoog krijg je eenvoudig los, maar helaas, het plaatje blijft zitten. Mijn verzameling afgebroken trekogen zit al boven de tien !!!

Een ongebruikte tube tandpasta heeft een zilverkleurig stripje met een minilipje dat alleen met een vergrootglas te ontwaren is.

Wie een blik doperwten of appelmoes met schroefdop wil openen doet er goed aan om eerst enkele malen naar het krachthonk van de sportschool te gaan.

Hard-sealed verpakkingen om batterijen, usb-sticks, memory-kaarten, etc. zijn levensbedreigend als je hier met schaar of stanleymes aan gaat peuteren, een slagaderlijke bloeding ligt op de loer.

 

Wie bedenkt dit soort gedrochten?

Het antwoord is heel simpel. De levensmiddelenbranche maakt bijvoorbeeld gebruik van de diensten van een ingenieur “technische vormgeving” die ruim 7 jaar over zijn studie heeft gedaan, waar 4 jaar normaal is.

Deze academisch gevormde bollebozen zijn verantwoordelijk voor alle ergernissen die wij ervaren als we weer eens een sluiting niet open krijgen. Ik verdenk zo’n corpsbal ervan dat hij thuis zit te gniffelen bij de gedachte aan al die domme, wanhopige consumenten.

 

Voorbeelden te over:

Wat te denken van de kartonnen minipakjes limonade of chocomelk met een rietje aan de zijkant geplakt. Als je geluk hebt dat je dat rietje ongeschonden uit de plastic verpakking krijgt, hetgeen al een uitzondering genoemd mag worden, dan moet je hiermee een zilverkleurig vliesje doorboren om bij de vloeistof te komen. In die tussentijd is het STRENG VERBODEN om in het pakje te knijpen. Vertel dat hele verhaal eens tegen een kleuter van 4 jaar oud !!!

Een welgemeend advies aan de ouders: doe de kleuter ’s morgens een chocomel-kleurig T-shirtje aan, dan valt de schade niet zo op.

Als we bij zakjes snoep of pinda’s het advies HIER OPENEN volgen vliegt de inhoud alle kanten op, dus pakken we de schaar er maar bij.

Als ervaringsdeskundige heb ik onlangs besloten om alle aanwijzingen HIER OPENEN volledig te negeren en de verpakking aan een andere zijde te lijf te gaan, tot nu toe helaas zonder succes.

 

Het volgende verhaal is ongelooflijk, maar waargebeurd:

Een aantal jaren geleden vertrok ik op een solofietstocht (zie column-9). Mijn echtgenote had een nieuwe tube tandpasta in mijn bagage gestopt, niets vreemds tot op dit moment. De  bewuste tandpasta heb ik echter nooit gebruikt. Waarom niet? Ik kon niet bij de inhoud. Na het afdraaien van de dop bleek er nog een extra blokkade te zitten, die ik zelfs met mijn Swiss Army Knife niet kon doorbreken. Er zat niets anders op dan een nieuwe tube Belgische tandpasta te kopen, gelukkig met een simpeler systeem van openen.

Hoe kon ik weten dat er in de dop een kunststof pinnetje zat waarmee ik de laatste barrière had kunnen slechten. Wie vertelt mij dat? Waar staat de handleiding? Waarom organiseren Kruidvat en DA geen spoedcursussen voor onhandige solofietsers?

 

Een ander bizar voorbeeld, deze keer niet over sluitingen:

Het halveren van tabletjes was vroeger geen enkel probleem …. tot er een academicus kwam die vond dat dit veel te gemakkelijk ging. Het moest anders. De “breukgleuf” (wat een woord…) werd zodanig aangepast dat ik, naast de bekende muisarm van de vele blogjes aanklikken, nu ook een pijnlijke duim heb gekregen van het tabletjes halveren.

 

Maar ook de de rij van de onmogelijke sluitingen wordt steeds langer:

Bij een afgesloten plastic kuipje yoghurt  moet je aan een lipje trekken, maar helaas, door de opgebouwde druk, zeker als het product bijna over de datum is, wordt je blauwe trui bespoten met witte yoghurtstrepen. Een modern schilderij is het gevolg.

Een proefmonstertje shampoo of badschuim moet je vóóraf openen. Onder de douche lukt dat niet meer vanwege je natte zeephanden en niet iedereen neemt een schaar mee tijdens het douchen.

Een kindersluiting voor gevaarlijke producten ervaar ik steeds meer als een “seniorensluiting”. Helaas het is niet anders. Zoals gezegd, ik ben niet superhandig in die dingen, maar te oordelen naar de verhalen van anderen ben ik niet alleen in dit soort ervaringen.

 

Wat kunnen we terugdoen voor al die geleerde technische vormgevers, zodat ze eens aan den lijve ondervinden wat de onhandigen onder ons moeten doorstaan?

We sturen ze allemaal een kokosnoot met de opdracht om die zonder hulpmiddelen open te maken. Eet smakelijk !!

3 reacties

als een-handige heb ik met belangstelling je blog gelezen. een heleboel van de dingen, die je noemy krijg ik met 1 hand open. soep b.v. koop ik altijd in een zak, die hoef je alleen maar open te knippen. vanmorgen nog een nieuwe tube tandpasta opengemaakt zonder probleem. de drinkpakjes met het rietje is even oefenen, maar ook dat lukt. dus reken mij niet bij "wij allemaal". waar een wil is is een weg. sterkte er mee.
wilgenroosje

27 February 2011 om 18:04

U heeft gelijk: ik heb in de laatste alinea "wij allemaal" vervangen door "de onhandigen onder ons".
En voor de goede orde: OVERDRIJVEN is mijn handelsmerk.....

han44

27 February 2011 om 18:50

haha, dat vind ik op zich wel leuk dat overdrijven. toch een tip voor het geval dat: niet al te korte nagels zijn een goed hulpmiddel Smile te lange daarentegen weer niet.
wilgenroosje

27 February 2011 om 19:09

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.