Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

39. Avonturen in Griekenland

1 reactie
39. Avonturen in Griekenland

Griekenland, het zorgenkindje van de euro-zone, het land dat uit een diep financieel dal getrokken moet worden. Eén van de hoofdoorzaken van de crisis: de staatsinkomsten uit belastingen blijven ver achter. Belasting ontduiken is daar topsport numero één, alleen de allerdomsten betalen daar braaf hun euro’s aan de staat. De grote jongens kijken wel uit, de graaicultuur overheerst.

 

Schrijvend over Griekenland moet ik onwillekeurig terugdenken aan enkele merkwaardige gebeurtenissen op het eiland Samos.

Het stond zo mooi in de brochure: hotel met zeezicht. Het hotel was er, dat klopte. Als iemand van 2 meter lengte bovenop de nok van het hoteldak was gaan staan en hij had een sprongetje gewaagd, dan zou het zo maar kunnen dat hij een dun streepje water had ontdekt, maar dan alleen bij hoogwater.

Als we hierover opheldering vragen worden we door de hotelbaas, een soort Zorba de Griek met een barse stem, omgekocht met een gratis metaxa, een soort cognac, als welkomstdrankje. Alles vergeven en vergeten. De man bleef trouwens de gehele week uitermate vriendelijk tegen ons, gezien zijn dagelijkse interesse “How was your day today?”
Iedereen spreekt daar wel een beetje Engels, hoewel de Griekse taal echt helemaal niet zo moeilijk is. Als je de naam van dit kuikentje uitspreekt en je verandert de laatste o in een a dan heb je al “goedemorgen” gezegd. Een eitje dus.

 

Op één van de eerste dagen verplaatsen wij ons per bus naar een naburig dorpje. We hebben nog nooit zoveel mensen in één bus gezien. Wil de buschauffeur een wereldrecord vestigen? Omvallen is onmogelijk, ondanks de wilde rijstijl over de smalle weggetjes en door de vele bochten. Tot overmaat van ramp moeten persé tijdens de rit de kaartjes geknipt worden door een controleur die, zo te zien, aan een ernstige vorm van obesitas lijdt.
De kaartjesknipper baant zich een weg door het middenpad. De enige manier om de man door te laten is om op schoot te kruipen van één van de zittende passagiers. Ik kies liever zelf bij wie ik op schoot wil zitten, maar het noodlot brengt je dan in de buurt van een smoezelige Griek, die tijdens de lunch 500 gram knoflook naar binnen heeft gewerkt. En je zult het altijd zien: op dat moment heb je je gasmasker op je hotelkamer laten liggen.

Ik krijg plotseling een geniaal idee voor een nieuwe attractie in de Efteling: “De Griekse bus”, met Holle Bolle Gijs als kaartjesknipper De eerste attractie zonder wachttijden, iedereen mag mee !!

 

Later die week bracht een ander busje ons naar een dorpje in het binnenland om daar een Griekse avond te beleven. Nu is elke avond in Griekenland een Griekse avond, maar hier werden we getrakteerd op Griekse muziek, op Griekse dansen in Griekse dracht en vooral op goedkope Griekse wijn, Retsina genaamd. De terugtocht was enerverend. Deze chauffeur had meer aandacht voor zijn bijrijder dan voor de kronkelige weg. Bij elke bocht gaf hij een hengst op de claxon en reed vol gas door, ervan uitgaande dat er toch geen tegenverkeer was. Deze dodenrit was vele malen spannender dan de rit met de troika van drs. P.

De Retsina gecombineerd met de genoemde rijstijl zorgden ervoor dat sommige toeristen groen van ellende uitstapten.

 

Uiteindelijk hebben we zelf maar eens een autootje gehuurd. Het bedrijfje had nog precies één exemplaar: een afgeleefde Seat, die in Nederland al lang op het autokerkhof zou staan.

De slede waarop de bestuurdersstoel naar voren of naar achteren kan worden geschoven bleek muurvast te zitten, geen beweging in te krijgen. Omdat ik niet tot de allerlangsten behoor (dit is nog erg zwak uitgedrukt) moest ik op het puntje van de stoel zittend het voertuig bedienen. Veel bochtjes, veel remmen en schakelen in een zeer ongemakkelijke houding, maar….we hebben doorgezet. We hebben het hele eiland gezien in één dag.

De wandelgids van Samos, vertaald vanuit het Grieks, was zeer bijzonder: de wandelingen werden beschreven in wandeltempo. Aan de hand van enkele passages uit één van de wandelingen is te zien hoe dat werkt:

Na 11 minuten houdt u links aan…

Na 43 minuten slaat u rechtsaf….

Na 55 minuten geeft een pijl op een boom een weggetje aan dat zich naar links afsplitst…

Na 1 uur en 35 minuten slaat u vervolgens rechtsaf…

Na 2 uur en 21 minuten kunt u genieten van een mooi uitzicht…

Na 3 uur en 45 minuten komt u bij een bushalte, dit is het einde van de wandeling.

Heel zenuwachtig allemaal, je moet het tempo erin houden, elk moment op je horloge kijken, niet uitrusten halverwege, niet van het uitzicht genieten, daar heb je geen tijd voor.

 

In ons stamrestaurant aan het knusse haventje worden we altijd verwelkomd met een gratis ouzo. Heel attent. De laatste avond maken we de stomme fout om meteen bij binnenkomst te vertellen dat we morgen naar Nederland terugvliegen. Het gevolg: géén gratis ouzo deze keer. Alle puzzelstukjes vallen plots in elkaar: het gratis welkomstdrankje is steeds bedoeld om ons te “paaien” voor de volgende avond. Dat is dus op de laatste avond niet meer nodig…

 

Wat je allemaal mee kan maken in acht dagen Samos

Als klap op de vuurpijl legden, op de dag van ons vertrek, de beladers van de vliegtuigen het werk neer. Gelukkig werden onze koffers door onze eigen piloten en stewardessen in het vliegtuig geladen, ondanks de grote hitte. Via een wankel vliegtuigtrapje verlieten we dit prachtige groene eiland.

 

Het laatste nieuws uit Griekenland anno 2011:

In Athene zijn de gidsen en kaartjesverkopers van de Acropolis in staking gegaan. Omdat de allerrijksten uiteraard niet willen inleveren haalt de regering de broekriem aan bij de lagere ambtenaren.

Excursies naar het Parthenon, de beroemde tempel, zijn op dit moment dus niet mogelijk.

Je zal als toerist maar een reis hebben geboekt met als hoogtepunt een bezoek aan de Acropolis.  Ik kan me voorstellen dat dit de grootste teleurstelling van je Griekenland-reis wordt, waar je nog jaren met afgrijzen aan terugdenkt. Met dank aan de “Griekse Graaiers” wat trouwens een passende titel zou zijn voor de nieuwste Suske en Wiske.

 

Om toch met iets positiefs te eindigen:

De Griekse keuken op locatie is véél beter dan die van de Griekse restaurants in Nederland.

  

1 reactie

geen
han44

12 February 2013 om 20:13

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.