Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

36. Als royalty word je geboren

1 reactie
36. Als royalty word je geboren

Het zal je toch maar gebeuren. Je zoontje zit bij Alexia van Oranje-Nassau in de klas. Alexia vindt Jaspertje best wel een leuk jongetje en ze wil na schooltijd bij hem thuis spelen. Als moeder krijg je dan ongevraagd ook nog twee veiligheidsmensen op  bezoek, die je de hele middag moet voorzien van hapjes en drankjes.

Dit is een alledaags voorbeeld van de bijzondere positie waarin royalty’s zich bevinden. Ze staan volop in de schijnwerpers en alles wat er gebeurt wordt breed uitgemeten in de pers en op TV. Als Amalia van de schommel valt en langs de huisartsenpost moet voor een paar hechtingen dan komt dat voorval, twee kolommen breed, op de voorpagina van de Telegraaf en liefst ook nog met bewegende beelden op Youtube.

De afspraak met de pers om precies één kwartier fotootjes te schieten en het gezinnetje daarna met rust te laten wordt aan alle kanten geschonden door de paperazzi’s.

Het enige voordeel om lid van de koninklijke familie te zijn is wel het feit dat je geen geldzorgen hebt. Via belastingen word je gesponsord door bijna 17.000.000 burgers en Alexia kan alle LEGO-dozen uit de gehele speelgoedwinkel krijgen, als ze dat wil.

En toch wil ze bij Jaspertje spelen…

 

Pieter van Vollenhove, als eerste niet-royalty, moest duidelijk wennen aan zijn rol. Hij kwam er snel achter dat ook hij in de spotlights staat. Toen hij de vluchtstrook gebruikte om een file te omzeilen sprak heel Nederland hier schande van. Zijn argument was er één van grote klasse: HIJ HAD HAAST. HIJ MOEST ERGENS NAAR TOE.

Geniaal in al zijn eenvoud !! Zelfs in Wegmisbruikers kom je dit niet tegen.

Als beloning voor zijn genialiteit werd hij benoemd tot voorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid. En daar heeft hij het zo druk mee dat hij het pianospelen (gelukkig) overlaat aan de echte pianisten.

Zijn ondiplomatieke opmerking “We gaan door voor een meisje” toen ook de derde baby van Margriet en Pieter een jongetje bleek te zijn, zullen we met de mantel der liefde bedekken.

 

Dat intelligentie en royalty niet altijd samengaan wordt bewezen door de Belgische Koninklijke familie. Gelukkig hebben we hier in Nederland niets te klagen, behalve dat Willem Alexander, als troonopvolger, wel eens “een beetje dom” uit de hoek kan komen.

 

In 2003 zaten we aan de buis gekluisterd toen prinses Marguerita en ene de Roy van Zuydewijn een spionagethriller op het scherm brachten. Een echte reality soap over intriges en spionage.
Vooral die episode toen duidelijk werd dat de ophanghaakjes van de schilderijen op Huis ten Bosch in werkelijkheid kleine microfoontjes bleken te zijn, althans volgens de beide hoofdrolspelers. Hier konden krimi’s als Derrick, Der Alte en Tatort niet tegenop. Hun kijkcijfers halveerden als de oranje-soap op het andere net was.

 

Mensen vinden het vreemd dat Irene tegen bomen praatte. Hoezo vreemd, er zijn toch zoveel mensen die tegen bomen of planten praten? Ikzelf heb ook een keer een poging gewaagd om te communiceren met een boom. Ik weet het nog goed, het was in de jaren '70 en er lag volop sneeuw in de Overasseltse vennen. Met veel bravoure probeerde ik aan mijn dochters te laten zien hoe hun vader vroeger op z'n sleetje een helling afsuisde. Bijna ging het goed, maar toen was er die boom .... Ik riep nog "Opzij, opzij!!", maar de boom reageerde in het geheel niet. Waarschijnlijk moet je zo'n relatie langzamer opbouwen, maar daar had ik toen de tijd niet voor. Pijnlijke misrekening....

 

En dan natuurlijk Bernhard, schavuit van Oranje. Het is een koosnaampje want niemand is echt boos op hem.  Dat hij nou toevallig (minstens) twee dochters in het wild heeft rondlopen? 

Relatiegeschenken bestaan meestal uit een bloknootje, een kalender, een fles wijn tot maximaal een hotelbon. Daarom was het van de prins niet verstandig om meteen maar om een vliegtuig te vragen.

Maar ...... Bernhard kon geen kwaad doen bij de Afrikaanse baby-aapjes.

 

Ook Claus was een sympathieke man. In een EHBO-boekje had hij gelezen dat bij elke lichte ongesteldheid van het slachtoffer de eerste aktie luidde: “Maak knellende kleding los”. Zo gezegd, zo gedaan. Met veel gevoel voor drama ontdeed hij zich “en plein publique” van zijn laatste stropdas. Meteen heb ik zijn voorbeeld gevolgd: alle stropdassen de deur uit.

 

Wat mij verder interesseert: wat gebeurt er met al die goedbedoelde kado’s die de koninklijke familie ten deel vallen. Waar komen ze terecht? Staat er een grote loods op het terrein van Huis ten Bosch? Vroeger op Soestdijk waren er nog de rododendrons waarachter de krentemikken, zelfgemaakte huiswijnen, textiele handwerken en andere goedbedoelde aardigheden stiekem verdwenen.

Is het geen goed idee om het “rododendronmuseum” te openen met alle typische giften uit de afgelopen decennia, met als ondertitel “Tussen kitch en kitch”

 

Heb ik met deze column de fervente royalty-liefhebbers op hun ziel getrapt? Dat was echt niet de bedoeling. Denk aan het laatste woord van de titel van deze weblog.

Ik heb persoonlijk niets tegen het vorstenhuis, van mij mogen ze blijven.

Daarbij denk ik ook aan alle ontslagen die er mogelijk zouden kunnen vallen bij het lijfblad Vorsten, en wat moet Jeroen Snel gaan doen als Blauw Bloed van de buis verdwijnt? Nee, laat alles maar gewoon bij het oude.

1 reactie

geen
han44

12 February 2013 om 20:14

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.