Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

34. Schone schijn

1 reactie
34. Schone schijn

Nee, deze column gaat niet over Hyacinth Bucket, sorry Bouquet, zoals de titel en de foto doen vermoeden.

Er zijn situaties te bedenken dat je je mooier moet voordoen dan je bent en dat is niet alleen zo bij sollicitaties.

Jarenlang heb ik me in mijn rol als schoolvoorlichter beziggehouden met leerlingen werven, “kinderen lokken” is een te beladen term, dus die gebruik ik maar niet. De bedoeling is dat je een poging waagt om alle positieve punten van je school te benadrukken en de (eventuele) negatieve dingen weg te laten.

 

Ook op Open Dagen worden er uitsluitend positieve dingen verteld. In een ontspannen sfeer wordt door uiterst vriendelijke leerkrachten bij-de-tijds lesmateriaal getoond. Intussen worden ouders en mogelijke toekomstige leerlingen verwend met koffie, thee, hapjes en drankjes. Het heeft er alle schijn van dat het een voorrecht is om op deze school de lessen te mogen volgen.

Dat euforisch gevoel van de open dag ebt snel weg als de echte lessen eenmaal begonnen zijn. Als blijkt dat er gewerkt moet worden, als de docenten niet zo aardig blijken als verwacht, als blijkt dat er ook wel eens wat fout gaat. Maar: binnen is binnen.

 

 

Op een onderwijsbeurs komt er meer bij kijken. In de stands naast je staat de “concurrentie” en die wil ook graag leerlingen binnenhalen. Vroeger, in de tijd van de ontdekkingsreizigers, werden de inboorlingen gunstig gestemd met spiegeltjes en kraaltjes.

Tegenwoordig is het niet veel anders: met pennen, bloknootjes, draagtasjes en andere goed bedoelde rommel wordt gepoogd om de jeugd naar je stand te lokken. Leerlingen, maar ook ouders, zijn gevoelig voor dit soort “hebbedingetjes”, met een mooi woord promotiemateriaal genoemd.

Natuurlijk horen daar foto’s bij van schoolsituaties met blije leerlingen. Ook het benodigde foldermateriaal is rijkelijk voorzien van foto’s van leerlingen die intens gelukkig lijken te zijn.

Ook de kledij van de standhouder is niet te onderschatten. Om de aandacht trekken kon ik mijn bezoekers niet trakteren op een streepjespak compleet met flitsende stropdas. In navolging van prins Claus heb ik deze knellende kledingstukken geruime tijd geleden geschonken aan het textiel- en kledingmuseum in Leiden, waar ze nu waarschijnlijk in een speciale vitrine tentoongesteld worden. De geïnteresseerden voor mijn stand moesten het vanaf dat moment doen met uitzicht op een coltrui en een spijkerbroek èn, niet te vergeten, een brede glimlach.

 

En dan waren er ook nog de klassikale voorlichtingsbijeenkomsten voor leerlingen en hun ouders, die op locatie, her en der in de provincie verzorgd werden.

Als hulpmiddel vertoonde je dan een professioneel ogende Powerpointpresentatie in een flitsende lay-out, opnieuw met alle voordelen van je schooltje en natuurlijk met dezelfde blije leerlingen op de dia’s.

Het verhaal mocht niet te saai zijn, zeker geen droge kost. Ik probeerde altijd wat humor in te brengen. Zo kon ik me een aantal flauwe standaardgrapjes veroorloven, omdat het publiek toch elk jaar anders is.

Op een voorlichtingsbijeenkomst op een school in Zierikzee sloeg het noodlot toe. Als slotdia had ik altijd, tijdens het vragenuurtje, een prachtig natuurplaatje bewaard, geplukt van de website van het Zeeuwse Landschap. Ik dacht zelf dat het de Schenge was op Zuid-Beveland.

 

Op den duur ging ik dat zelf geloven, dus werd mijn standaard begeleidende tekst: “Dit is een foto van natuurgebied de Schenge bij ’s-Heer Arendskerke. Zo mooi is dus Zuid-Beveland”.

In Zierikzee zei toen een ouder: “Dà kù je noe wè zegge, mè dà zien mien schaepe en ik weune bie Nieuwerkàrke”.  (vertaling voor de niet-Zeeuwen: “Dat kun je nou wel zeggen, maar dat zijn mijn schapen en ik woon bij Nieuwerkerk”)

Oei, wat een blooper. Vooral toen een dame in het gezelschap nog wat zout in de wonden strooide: “De rest wat u vanavond verteld hebt, is dat wèl waar?”. Van dit laatste zinnetje word ik nog wel eens zwetend wakker…..

 

Heb ik er spijt van dat ik regelmatig de schone schijn opgehouden heb om aan meer leerlingen te komen? Nee, zeker niet. Iedereen deed het en zo is dat nu nog steeds. Zo is het spel en zo wordt het gespeeld.

Ouders zijn verstandig genoeg om hier doorheen te kijken.

1 reactie

geen
han44

12 February 2013 om 20:14

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.