Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

26. Kun je met een strafblad de politiek in?

1 reactie
26. Kun je met een strafblad de politiek in?

Het is zeer onwaarschijnlijk, maar stel dat Geert Wilders me belt of ik iets voel voor een rol in de Tweede Kamer. Inderdaad zeer onwaarschijnlijk gezien mijn leeftijd, politieke ervaring en recent stemgedrag. Maar zeg nooit nooit.

 

Ik stel me voor dat ik door de PVV-leider word uitgenodigd in een obscuur achterafzaaltje en dat hij mij de vraag der vragen stelt: “Heeft u iets op uw kerfstok?”

 

De jeugdzondes uit column 19 zijn hoogst waarschijnlijk niet geregistreerd en inmiddels verjaard, dus die hoef ik niet te noemen.

Het wildplassen uit column 2 telt ook niet, want die column berustte grotendeels op fictie.

Ja, ik heb natuurlijk wel eens in ’t wild geplast, echter zonder getuigen (zou deze ontboezeming nu tegen me gebruikt kunnen worden?).

 

Maar de rest besluit ik eerlijk op te biechten:

Mijn eerste bekeuring kreeg ik in Veere omdat mijn vriendin in amazonezit achterop mijn brommer zat. Ik zei nog tegen bromsnor: “Ìk zit niet fout, zíj zit fout !!”, maar ik kreeg als bestuurder van het voertuig toch de bekeuring.

 

In de jaren ’60 zat ik, als boertje uit de provincie, in Amsterdam voor het eerst in een tram. Ik dacht in al mijn onnozelheid dat ze zo wel langs zouden komen om kaartjes te verkopen. Dat deden ze in Zeeland in de bussen ook in die tijd. Er kwam inderdaad iemand langs in een uniform en ik bestelde bij hem een dagkaart. De norse man schreef een kaartje voor me uit, wel duur overigens. Op mijn vraag “Kan ik hier dus de hele dag mee rijden?” ontstak hij in woede. Toen viel bij mij het kwartje (er waren toen nog kwartjes). Zwartrijden tijdens je allereerste tramrit, wie kan dat zeggen!!

 

Wilders zit geduldig te luisteren en na ons derde cognacje wordt de sfeer wat losser: ik mag Geert zeggen.

 

Ik heb 4x in mijn leven een keurige brief gekregen van het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) met dat prachtige logo. Alle keren ging het om bescheiden snelheidsovertredingen van hooguit 10 km te hard; de echte hardrijders pakken ze bijna nooit; de enkele keren dat ze gepakt worden mogen ze als beloning figureren programma’s als Wegmisbruikers of  Blik op de weg.

Toen we laatst in Leeuwarden waren heb ik er nog even over gedacht om het CJIB met een tegenbezoek te vereren. Als je  4x een brief van die mensen hebt gehad krijg je het gevoel dat je ze al jaren kent. We hebben het uiteindelijk niet gedaan; waarschijnlijk waren ze druk met het versturen van brieven.

 

Geert laat een 2e fles aanrukken. Het wordt steeds gezelliger.

 

Dan het probleem van de trekhaak. Een typisch Peugeot-probleem. Het kenteken werd onleesbaar als je een trekhaak voerde. Resultaat: een bekeuring op de A59 omdat het middelste getal van het kenteken JS-11-RL niet te lezen was.

De verbalisant raadde mij een dure oplossing aan: een afneembare trekhaak of een trekhaak met kantelbare knobbel: minimaal € 300 incl. montage. Ik besloot de goedkope oplossing te kiezen: een nieuwe nummerplaat van € 10 waarbij de middelste énen iets uit elkaar geplaatst waren. De leverancier wilde niet beloven dat dit juridisch in orde was, maar ik heb nog jaren probleemloos met de nieuwe kentekenplaat gereden.

 

Geert is erg onder de indruk van mijn  inventiviteit en denkt er aan om mij de portefeuille financiën te geven. Het kabinet moet namelijk 18 miljard bezuinigen……

Inmiddels heb ik m’n hele strafblad opgebiecht en ik ben erg benieuwd waar ik nu sta in het rijtje PVV-ers Brinkman, Lucassen, Sharpe, van Bemmel en Bijlman.

 

Tot slot wil Geert weten of mijn echtgenote brandschoon is.

 

Mijn vrouw heeft één keer te hard gereden. Ze werd staande gehouden en toen ze het zijruitje wegdraaide om de agent te woord te staan zei mijn dochtertje van bijna 2 jaar vanuit het achterstoeltje: “Mama, ik moet plassen!!” Een kind voelt dat feilloos aan: mama heeft nú hulp nodig. Helaas, het hielp niet, oom agent smolt niet weg, had geen mededogen, maar deed gewoon z’n werk. Waarschijnlijk had hij voor dat jaar zijn bonnenquotum nog niet gehaald (het was december). Bij thuiskomst had de kleine meid natuurlijk al lang geplast….

 

Geert ziet geen onoverkomelijke problemen en als ik aanbied om de 3 lege cognacflessen naar de glasbak te brengen, kan ik helemaal niet meer stuk (de flessen wel trouwens).

 

Ik wacht nu op bericht uit Den Haag. Ik ben benieuwd. Ik hou u op de hoogte.

  

1 reactie

ze heten je vast van harte welkom bij de Partij Van Veroordeelden

je hoort er helemaal bij Verbaasd

Cyberbel

02 December 2010 om 13:42

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.