Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

15. Voor- en nadeel van een geringe lichaamslengte

1 reactie
15. Voor- en nadeel van een geringe lichaamslengte

Nee, ik heb geen complex van het feit dat ik (slechts) 168 cm groot ben. Echt niet. Zoiets is genetisch bepaald en in dit geval klopt dat precies.

Om met enkele voordelen te beginnen:

Toen ik klein was (nog kleiner dan nu) vond men mij maar zielig en mocht ik altijd vóóraan gaan staan bij het kijken naar optochten, vuurwerk, etc. Later verandert dit en moet je zelf aktie ondernemen, door bijvoorbeeld op de tenen te gaan staan. Daarom hebben kleine mensen goed ontwikkelde voetspieren. Een ander voordeel is dat je zelden je hoofd stoot, letterlijk bedoeld deze keer.

En dan het enorme financiële voordeel:

-          een kleinere maat kleding is altijd goedkoper: minder stof nodig

-          minder gewicht, dus minder calorieën nodig, dus minder voedsel nodig

-          een kleinere, goedkopere auto volstaat; geen probleem met beenruimte

-          je ouders konden jarenlang sjoemelen door kinderkaartjes te kopen

 

Eén keer in mijn leven ben ik te lang geweest!! Bij de keuring voor militaire dienst zat ik precies 3 cm boven de minimumgrens.
Het gevolg was wel dat ik (samen met andere soortgenoten) achterin ons peloton moest marcheren. Hier zit een strategische gedachte achter. De voorkant van het peloton bestond uit lange, stevige knapen. Als de vijand dit ziet dan zinkt hem de moed in de schoenen. Het was in die tijd “koude oorlog”. Ik kan dit beamen na een nacht bij minus 10 graden in een pub-tentje. De dreiging kwam uit het oosten. Maar …… ze zijn nooit gekomen. Wat zou het heldhaftig geweest zijn als ons peloton, ter hoogte van het Uddelermeer, oog in oog was komen te staan met het Sovjetleger. En dat het Rode Leger, bij de aanblik van de voorzijde van dat peloton op de vlucht was geslagen….  De “Slag bij Uddel” zou niet misstaan hebben in het rijtje “De inname van Den Briel”, “Het ontzet van Leiden” of “De victorie van Alkmaar”, om over Van Speyk en de VOC-mentaliteit maar te zwijgen.

 

In het onderwijs heb ik eigenlijk nooit problemen ondervonden. Wel toevallig was dat mijn postvakje in de docentenkamer op de bovenste rij hing. De leerlingen waren wel een kop groter en hun rugtassen hingen op hoogte van mijn hoofd. Zo kwam het wel eens voor dat in een overvolle gang een leerling zich plotseling omdraaide. Na een week waren mijn verwondingen en blauwe plekken meestal weer verdwenen, dus waar zeur ik over?

Een vrouwelijke collega (ook niet al te groot) besloot tijdens een excursie aan een veiling de leerlingen even toe te spreken. Om goed gezien te kunnen worden nam ze plaats op een omgekeerd veilingkistje. Na enkele tellen stond ze weer even hoog als tevoren: het kistje had het begeven. Toen de leerlingen na 5 minuten uitgelachen waren, was er toch iemand zo netjes om te vragen of mevrouw zich geen pijn gedaan had. Het leermoment van die middag was duidelijk: “Ga nooit op een veilingkistje staan”.

 

Soms word je nog wel eens met je neus op de feiten gedrukt: toen de Koninklijke familie naar Middelburg kwam, besloot ik op het laatste moment om toch even te gaan kijken. Het gevolg is dat je niet op rij één staat. Door een paar keer zo hoog mogelijk op te springen heb ik glimpen opgevangen van Maxima en van Pieter en dat was alles. Gelukkig is er voor ons, kleintjes, altijd nog het programma Blauw Bloed en het tijdschrift Vorsten.

 

Toch heb ik nog een negatief puntje ten aanzien van grootgrutter AH. De hoogste schappen zijn voor mij onbereikbaar, dus kies ik òf voor een ander merk òf schiet ik een uit de kluiten gewassen winkelhulp aan. De zin "AH let op de kleintjes" is dus absoluut NIET waar!! Een betere slogan zou zijn: “Onze prijzen zijn klein, maar onze schappen zijn hoog”.

 

Al dat omhoog kijken en al die stijve nekspieren heb ik willen compenseren door veel in de bergen te wandelen: mooie uitzichten daar beneden. Uiteindelijk hebben we ook besloten om, alweer als compensatie, op de 3e etage van een appartement te gaan wonen. Eén minpuntje: onze brievenbus in de entree bevindt zich op de bovenste rij.

1 reactie

geen
han44

12 February 2013 om 20:19

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.