Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

10. Nooit te oud om te leren

1 reactie
10. Nooit te oud om te leren

Toen enkele jaren geleden mijn geraniumstekjes het loodje legden, heb ik me aangemeld bij één van de Zeeuwse musea als vrijwilliger. Mijn vrouw was enthousiast: “Dat past wel bij jou, al die museumstukken”. Ik weet tot op de dag van vandaag niet wat ze daar precies mee bedoelde. Ik heb het maar opgevat als een compliment. Zoiets moet je met de mantel der liefde bedekken.

 

Tijdens de eerste kerstbijeenkomst sprak onze museumdirecteur een woordje en één fragment heb ik daarvan onthouden: “Onze vrijwilligers zijn onbetaalbaar”. Toen een aantal maanden later het museum werd verblijd met een ferme nalatenschap van een kunstminnende mevrouw, ben ik hier nog even met hem op teruggekomen. Dat de “onbetaalbaarheid” van de vrijwilligers nu toch in een heel ander perspectief kwam te staan. Maar ik had het verkeerd begrepen. “Vrijwilligers zijn onbetaalbaar” had hij figuurlijk bedoeld…..

 

Een half jaar later werd ik, samen met enkele anderen, in staat gesteld om een cursus “Behoud en Beheer” te gaan volgen: welke gevaren dreigen er van buitenaf voor onze museumstukken. Deze cursus vond plaats in het museum aan de Mailstraat  (voorheen Meelstraat) in Zierikzee.

De cursusleidster toverde de meest onsmakelijke dia’s op het scherm:

-        de bonte knaagkever in volle actie

-        een kolonie boktorren; deze beestjes zijn vooral actief in voor- en najaar, vandaar de termen lentebok en herfstbok

-    een familie houtwurmen aan de maaltijd

-        papiervisjes; deze beestjes voeren samen met de papierversnipperaar een ongelijke strijd tegen de papierproducenten zoals kopieerapparaat en laserprinter

-        een brood, dat vergeven was van de meeltorren; een soort grof volkoren, maar dan anders

-        allerlei soorten zwammen; dit bracht mij tot het voorstel om de cursus voortaan “Zwammen over zwammen” te noemen, een veel leukere titel lijkt mij

 

Het werd ons ook duidelijk gemaakt dat “licht” heel schadelijk is voor vele museumschatten. Eigenlijk zouden onze bezoekers, in het pikdonker, op de tast, ons museum moeten bezoeken. En als er dan toch licht moet schijnen dan is rood licht nog het minst schadelijk, concluderend dat een museum op de Amsterdamse Wallen het beste zou zijn.

 

Ook de vochtigheid van de ruimtes is heel belangrijk. Intussen kletterde de regen tegen de ramen van de cursusruimte. Erwin Krol heeft altijd gevoel voor dit soort toevalligheden.

Het is bekend dat schilderijen nooit precies tegen de muur mogen hangen, ook al in verband met vocht en temperatuur.

Elk schilderij moet voorzien zijn van 4 “spacers”, die zorgen dat het vrij van de muur blijft. Kurken van wijnflessen zijn hier uitstekend voor geschikt en één van onze medewerkers, een Bourgondiër met een zachte g, heeft de klus op zich genomen om veel wijn te drinken om zo aan voldoende kurken te komen. Maar, we hebben zoveel schilderijen dat ik me opgeofferd heb om hem hierbij te helpen. Dat heet: creatief met kurk.

 

Ook het verschijnsel “houtrot” kwam tersprake.

 

Bij een houten plafond zijn de uiteinden van de dwarsbalken het meest gevoelig. Zo’n plaats waar de balk in de muur verdwijnt noemen we een balkeinde, op z’n Zeeuws een “balkenende”.

Dus kort samengevat: een balkenende is gevoelig voor rotting.

Ik mag hier absoluut geen hoofdletter gebruiken anders krijg ik de AIVD op mijn nek. Een vergissing is zo gemaakt….

 

Inmiddels ben ik aangestoken door het virus: als ik een kevertje op mijn vensterbank zie lopen, dan pak ik mijn vergrootglas en probeer ik het diertje te determineren, met behulp van een boekje dat ik op de rommelmarkt gekocht heb. Hoe enthousiast kun je worden?

Al met al heb ik veel bijgeleerd: een mens is nooit te oud om te leren!!!

1 reactie

Tjonge, wat heb jij veel geleerd, Han! En ik nu, door het lezen van jouw weblog, ook. Ik was ook op zoek naar een cursus voor de lange winteravonden, maar die van jou ga ik dus niet doen. Ik ben dol op licht, bonte knaagtorren, bokzwammen en meelkevers, die mogen van mij hier allemaal komen logeren. En zo'n balkenende komt er bij ons niet in.
Tuinfluiter

02 September 2010 om 18:15

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.