Gerwi's weblog

Niet normaal

1 reactie

Normaal. Wanneer je nu gelijk aan “Oerend Hard” denkt behoor je ongetwijfeld tot de fangroep van Neerlans eerste boerenrockband. Bennie Jolink (Buizen Beernd) en Jan Schampschot (Brekken Jan Schampschot) richtten de band Normaal op, die sinds 1974 tot op heden grote bekendheid geniet vanwege hun optredens in het Achterhoekse dialect. Met Oerend hard als grootste hit.

 

Grote vraag voor de niet Normaal fan is: “Wat versta je eigenlijk onder normaal?” “O, dat is niet zo moeilijk,” hoor ik je zeggen, gevolgd door: “Gewoon dat wat de meeste mensen accepteren of doen.” Klopt. Met een belangrijke toevoeging: je normen- en waardensysteem is wel afhankelijk van je omgeving! Ruud Meulenberg – een willekeurig gekozen deskundige uit een lange rij (stress)coaches – stelt bijvoorbeeld dat normaal doen er in Hindeloopen heel anders uit ziet dan in Bagdad.

 

Na een enerverend politiek weekje vraag ik me af of we zo’n vergelijking niet wat dichter bij huis kunnen halen: geldt dat ook voor Zeeland ten opzichte van de rest van ons land? Elke geboren en getogen Zeeuw zal daar volmondig ja op antwoorden, maar laat me jou meenemen naar hoe ik als niet Zeeuw tot die vraag kom.

 

Tussen een flink aantal interne partij-overleggen door werd ik halverwege de week opeens ingeseind dat het vrijdagmiddag wel eens moeilijk kon worden. Als beoogd voorzitter van een commissievergadering over stikstof werd ik ingeseind dat er boerenacties op het Abdijplein verwacht werden. Met beelden op je netvlies van een provinciehuis binnenrijdende tractor en een schietende agent op zo’n voertuig, vraag je je dan toch af: “Hoe zal dat gaan verlopen? Komen ze ook in Middelburg oerend hard op ons af? Wordt dat het nieuwe normaal of blijft zoiets hier niet normaal?”    

 

Rond half een rijdt de ene na de andere trekker het Abdijplein op. Wel zo’n 70 stuks. De boeren – en boerinnen – met hun kroost worden vriendelijk ontvangen door het provinciebestuur (gedeputeerden en volksvertegenwoordigers). De koffie en bolussen vinden gretig aftrek, keurig verzorgd door de afdeling facilitaire zaken. Wanneer hun voorman, dhr. Marinissen, spreekt breekt hij geëmotioneerd. Zijn nachtmerries komen gelukkig niet uit. Integendeel. Aan zo’n grootse en waardige demonstratie had ie zelfs in zijn stoutste dromen niet durven denken.

 

Nu scheelt het dat hun woede niet gericht was op de Zeeuwse bestuurders, maar op het kabinet. Gedeputeerde Pijpelink maakte duidelijk dat we in Zeeland niet over maar met elkaar praten aan 1 tafel. Elders niet normaal misschien, hier wel. Terwijl de doorgaans geelgroene voertuigen beheerst het plein verlieten, was de commissievergadering ondertussen begonnen. Als voorzitter zag ik daar eenzelfde beeld ontstaan. Enorm betrokken volksvertegenwoordigers die allen spraken over een brief van GS over hoe zij de plannen van het kabinet – verwoord in een paar ellenlange kamerbrieven – tegemoet willen treden.   

 

Het werd een latertje. Want daar waar de een kernachtig in staat is binnen een paar zinnen aan te geven waar de crux zit in die aanpak, heeft de ander wat meer woorden nodig om aan te geven dat de uitleg over die brief meer vooruitzichten biedt dan de geschreven taal in eerste instantie deed vermoeden. Daar waar de een nu graag concrete gebieden aangewezen ziet voor boerenbedrijven, die last zullen kunnen gaan ondervinden vanwege de bij wet gestelde stikstofdoelen, daar gaat de ander juist mee met het college. Nog even de tijd nemen dus om met al die sectoren samen te kijken wat waar en op welke manier kan leiden tot een gedragen Zeeuws plan van aanpak.

 

Talloze belangstellenden volgden vanaf de tribune een boeiend debat waar alle deelnemers van begin tot het eind continu hun betrokkenheid toonden, accepterend dat de een voor zijn/haar argumenten wat meer inging op de situatie in Nederland/Vlaanderen dan de ander, die zich meer op de specifiek Zeeuwse situatie richtte. Slechts eenmaal zag ik de aandacht zienderogen afdwalen naar hun telefoons toen een afgevaardigde meende te moeten inzetten op een wereldreis via Putin en Wit Rusland tot aan Afrika toe. Of ie begrepen is? Ik veronderstel van wel, er waren in elk geval geen vragen voor hem.

 

Die waren er wel voor de gedeputeerde, zeg maar de dagelijks bestuurder met o.a. natuur en stikstof in haar portefeuille. Vaardig en zorgvuldig beantwoordde ze de ene na de andere vraag, geflankeerd door een ambtenaar met duidelijk kennis van zaken. Dat de tijd uitliep deerde niemand – hooguit degenen die zich helaas moesten afmelden vanwege andere avondverplichtingen – mede vanwege de snel aangerukte broodjes met (groente- en vlees)kroketten. Ook voor de facilitaire dienst was het een drukke dag.    

     

Laat thuiskomend was voor mij de conclusie helder: wat voor de rest van ons land als normaal gezien gaat worden, geldt dat niet voor Zeeland en omgekeerd. Mocht je daar nog niet van overtuigd zijn, dan haalt het laatste nieuwtje van deze week je wellicht over de streep. De verwachting is dat volgend jaar bij de Provinciale Statenverkiezingen in maart GroenLinks en de PvdA overal met aparte lijsten gaan meedoen.  Die roodgroene partijen in Zeeland gaan hun krachten echter bundelen op verzoek van een zeer ruime meerderheid van hun leden. Geen fusie, wel 1 lijst met straks ook 1 fractie! Niet normaal, maar ik geloof ik erin en ga ervoor. Jij ook?  

 

 

    

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi.     

1 reactie

Your blog is really great, I come to it every day and I always find something that suits me. This blog has a lot of friendliness and a warm welcome

Thanks a lot

 

voyance mail rapide gratuitement

 

 

Nya

29 July 2022 om 16:39

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.