Gerwi's weblog

Tijdgeest

0 reacties

De tijdgeest. Vaak omschreven als de kenmerkende manier van denken en handelen van het merendeel van de bevolking. In welke tijd wij leven? Goeie vraag, niet zo eenvoudig te beantwoorden. Mijn opa en oma – geboren rond 1900 en overleden rond de jaren 70, 80 van de vorige eeuw – konden veranderingen als gevolg van de industriële revolutie amper bevatten: de komst van de telefoon (zwart bakeliet, hangend aan de muur met zo’n krulsnoer), de mechanisatie van de landbouw, de auto, de sneltrein, het vliegtuig en de computer. Het is nogal wat. De hedendaagse digitale revolutie zou hen echt boven de pet gaan.

 

Misschien voel jij anno 2021 meer voor de opvatting van Jan Rotmans, hoogleraar transitiekunde in Rotterdam. Enkele jaren geleden ontmoette ik hem op een lezing bij de CZAV. Opvallend hoe hij met weinig woorden iedereen weet te doordringen van het feit dat we inmiddels niet meer te maken hebben met een tijdperk van verandering, maar met verandering van een tijdperk. De natuur is onze levensader. Die kunnen we niet blijven vernietigen en leegplunderen.

 

Dat brengt me bij de politiek. Rutte en de zijnen – nog in missionaire status – worstelden in 2020 al hoe ze de CO2 uitstoot terug konden dringen tot het niveau dat de rechter heeft bevolen op grond van door hen zelf ondertekende uitwerkingen van het Parijse klimaatakkoord. Corona hielp hen toen nog een beetje. Maar in hun zoektocht naar een nieuw kabinet zullen ze echt met voorstellen komen die in de richting gaan van waar tot voor kort geroepen werd dat zoiets “geks” alleen bedacht kon worden door groene partijen.

 

Roepen dat je niet overvleugeld wilt worden door een wolk van linkse politiek en er dan gewoon mee op de proppen komen.. “’t Kan verkeren”, riep Bredero zo’n 400 jaar geleden al. “En die ambitie en het tempo zullen nog verder omhoog moeten willen we over 400 jaar niet in het tijdperk van een ondergelopen land verzeild raken” voeg ik daar dan maar aan toe. “Te gek voor woorden,” denk jij nu wellicht hardop. 

 

Kan zijn. Maar weet je wat ik echt te gek voor woorden vind? Het intimiderende taalgebruik dat sommige partijen zich menen te kunnen veroorloven in de Tweede Kamer. Natuurlijk, de vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Zeker in de politieke arena’s. Maar er zijn grenzen. Gelukkig hebben de voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer ondertussen aangegeven dergelijk taalgebruik niet meer te tolereren.

 

Dat brengt me bij de Zeeuwse Statenzaal. Daar waar vrijdag weer menig debat gevoerd werd. Gelukkig met aanvaardbaar taalgebruik, ook al waren de onderwerpen best pittig. Over de vervuiling van de Westerschelde met PFAS bijvoorbeeld. Al die lozingen kun je eveneens zien als zo’n niet te bevatten effect van de industriële revolutie. Of misschien moet ik hier eerder stellen zo’n niet te bevatten effect van de hedendaagse tijdgeest. Passend in de trend van wet- en regelgeving aan je laars lappen en vooral gaan voor het eigen belang.

 

Over het thema wonen – de Rekenkamer had onderzoek gedaan in hoeverre PS daar invloed op zou kunnen (gaan) uitoefenen – raakten de Staten evenmin uitgesproken. We gaan hier binnenkort meer tijd voor vrijmaken, wetende hoe deze onderwerpen leven in de Zeeuwse samenleving. “O jee, was het weer zover? Hoorden de dames en heren politici zichzelf zo graag, dat ze niet in staat bleken hun inbreng kort te houden?” vraag jij je nu misschien af. Daar heb je een punt. Of eigenlijk een half punt. Want daar waar iedereen rept over een tijdgeest waarin de afstand tussen de politiek en de burger steeds groter wordt, meende ik daar vrijdagochtend een kentering in te bespeuren.

 

Dat zit zo. Inbreng van onze burgers vinden we zeer belangrijk. Daarom bieden we elke vergadering gelegenheid om in te spreken, maximaal 5 minuten per persoon. De plannen van Sluis om de Euregiotuinen – een verwilderd natuurgebied in Oostburg waar men 17 jaar als gemeente niets aan gedaan heeft – om te laten turnen tot een festivalterrein met licht en geluid tot diep in de nacht, doen de onrust en zorgen onder inwoners enorm toenemen. Temeer omdat zij zich niet gehoord voelen. En tja, dan is 5 minuten spreektijd niet genoeg. Geen nood, wanneer je met maar liefst 4 personen sterk komt kan je toch je ei kwijt. Over betrokkenheid gesproken. Blijft overeind staan dat eerst de gemeente aan zet is. En of zij ook geluisterd hebben? 

 

Eerlijk gezegd dwaalden mijn gedachten toen even af. Niet omdat de insprekers oninteressante informatie te berde brachten. Zeker niet. Wel omdat het samenviel met het einde van een tijdperk binnen onze fractie. Ons burgercommissielid Eelko Vooijs had eerder dit jaar op een werkbezoek aan die Euregiotuinen nog eens laten zien hoe scherp hij vingers op zere plekken kan leggen. Laat hem nu deze vrijdag net bezig zijn geweest aan zijn laatste vergadering. Het politieke werk is voor hem niet langer te combineren met zijn alsmaar drukker wordende baan bij Zorgsaam, de zieken- en ouderenzorgorganisatie in Zeeuws-Vlaanderen.

 

Juist hij weet doorgaans netjes en scherp te verwoorden wat beter en anders moet. In het belang van het milieu of die natuur bijvoorbeeld. En dat terwijl zijn opstelling altijd constructief blijft. De waardering en dank van niet alleen de fractie, maar ook de voorzitter, collega Statenleden en GS overvielen hem. Hij werd er stil van (en dat gebeurt hem niet vaak). Stilletjes hoopt GroenLinks op zijn terugkeer t.z.t.

 

Vrijdagavond thuisgekomen keek ik naar de persconferentie. Wie niet. Ik zag hoe de minister-president en zijn collega van volksgezondheid nieuwe coronamaatregelen aankondigden. In de hedendaagse tijd zal dit wel weer leiden tot een diarree aan berichten op sociale media, protesten en onrust. Hopelijk heb ik dat faliekant mis. Want van beelden zoals eerder deze week uit Rotterdam huiver ik. Net als van vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog. Brr. Ik maak er hier verder geen woorden aan vuil. Dit kan en mag niet de nieuwe tijdgeest worden! 

 

Wat een surprise zou het daarentegen zijn wanneer de geest van deze (december)tijd opeens vat krijgt op ons allen. Vredelievend eigen belangen opzij zettend ten behoeve van hen die zorg verlenen, zorg nodig hebben of op een andere manier onze steun verdienen. Mijn grootouders wisten niet beter. En wanneer het destijds zelfs Ebenezer Scrooge gelukt is, dan hou ik hoop. Jij ook?         

 

 

  

 

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi.     

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.