Gerwi's weblog

Slotakkoorden

0 reacties

 

Het slotakkoord. Een begrip dat voor liefhebbers van cultuur gelijk tal van associaties oproept. Een krachtig eind van een luisterrijk muziekstuk, een aangrijpende ontknoping uit een boek, een schitterende slottafereel van een toneelstuk of de finishing touch dat een beeld zo aansprekend maakt. Waar denk jij aan?

 

Waarschijnlijk niet aan optredens in de Zeeuwse politieke arena. Edoch. De dames en heren politici van de Provinciale Staten in Zeeland trokken nog eenmaal alle registers open tijdens de laatste vergadering voor het zomerreces. Van blijspel tot drama, van snelle nummers tot tergend langzame optredens, van staccato tot vloeiend in elkaar overlopende verbindingen. Benieuwd naar de toonsoort? Doorgaans natuurlijk en harmonieus, soms in mineur. Of dat leidde tot passende akkoorden en een spectaculaire apotheose?   

 

De zitting begon vrolijk met de verwelkoming van een nieuwe collega. De ambassadeursspeld en mooie bloemen correspondeerden een op een met zijn uitstraling van “Ik heb er zin in.” Niet alleen zijn fractie, maar alle leden van PS, beseften tegelijkertijd dat de man, die om gezondheidsredenen afscheid diende te nemen, tegelijkertijd minstens zoveel opkikkers verdient in zijn strijd er weer bovenop te komen. Bij deze. De bedrijven en eenakters die daarna opgevoerd werden waren, zoals reeds opgemerkt, wisselend van karakter. Maar alle gericht om te komen tot de nodige besluiten. Of die slotakkoorden echt bereikt werden?

 

Ten opzichte van vorige jaren – zo’n laatste vergadering kenmerkt zich doorgaans met een batterij aan agendapunten, allemaal nog een besluit vereisend – stonden er nu slechts 3 bespreekpunten op de agenda. Deels omdat een aantal stukken in de voorbereidende commissievergaderingen zo gedegen was doorgesproken dat die nu eensgezind als hamerstuk snel vastgesteld konden worden. Anderzijds werd daar, in die commissies, onderbouwd waarom sommige stukken nog niet rijp waren voor behandeling in de Staten. Zo zat de vaart er vrijdag gelijk lekker in.

 

Over vaart gesproken: de strategie over hoe we ons in de toekomst binnen onze dunbevolkte provincie soepel van A naar B kunnen verplaatsen – juist wanneer je niet over een eigen vervoermiddel beschikt – kon nog niet afgehamerd worden. Dat hoefde ook niet. Een lijst met wensen meegeven over hoe die regionale mobiliteitsstrategie eruit moet gaan zien volstond op dit moment. Hoe sluit een fijnmazig systeem met allerlei manieren van vervoer straks goed aan op grote buslijnen? Welke kansen zijn er om het gemeentelijke doelgroepenvervoer daar (deels) bij te betrekken? Waar kan je terecht? Wie regelt wat en hoe kun je dat voor iedereen betaalbaar houden?

 

Alle uit de voorbereidende vergadering opgehaalde wensen werden door praktisch iedereen onderschreven. De enige bedenking viel massaal te noteren bij de wens van de vertegenwoordiger van de iets minder jonge Zeeuw onder ons: alle 65 plussers zouden in daluren gratis plaats mogen nemen in de dan meestal lege bussen. Daar zien de Staten geen muziek in en dergelijke taferelen zullen we dus niet gaan meemaken in Zeeland.

 

Hoewel de fractie, die zegt op te komen voor alle vijfenzestig-min-vijftieners, wellicht teleurgesteld zal zijn geweest over deze uitkomst, verwacht ik dat ook zij volledig verrast werden door de abrupte overgang naar het ware drama van de dag. Volgens mij nog niet eerder vertoond in het politieke Zeeuwse theater. Natuurlijk, ik weet heus wel dat we als politici soms “acteren” om onze argumenten kracht bij te zetten en daarbij de realiteit wel eens uit het oog verliezen, gedreven door idealisme of overtuiging. Maar zo'n vertolking? Die had ik niet voorzien.   

 

Aangekomen bij het punt waar we vorige week nog een extra vergadering over hadden gehouden – de ontvlechting van de publieke aandelen water uit die van de commerciële PZEM – meende de fractie, die zegt altijd een platform te zoeken om haar democratisch verworven rechten te kunnen uitoefenen, de politieke arena tijdelijk te moeten verlaten. Dit omdat zij naar eigen zeggen onvoldoende antwoord gehad zou hebben op vragen naar detailinformatie over die stukken.

 

Waar anders dan in een openbare Statenvergadering kun je je ongenoegen daarover uiten? De vragen nogmaals stellen en je mening geven? Het tweetal liet zich echter niet vermurwen en verliet gedecideerd de zaal, de collega’s enigszins verbouwereerd achterlatend. “Is dat het verrassende slotakkoord waarop je doelde in je inleiding?” wil jij nu weten. Nou nee, want het voorliggende voorstel was weliswaar ingewikkeld, maar interessant genoeg voor de Zeeuwse overheden om het te omarmen. De redenen heb ik vorige week reeds uiteengezet. Klik hier mocht je die gemist hebben.

 

Het einde van de dag naderde. Alvorens toe te komen aan de slotact – het stemmen – namen de teruggekeerde heren nog even het podium op de voor mij inmiddels bekende wijze: zo theatraal mogelijk aandacht vragen voor nog een stuk of wat moties, voorzien van vreemde toelichtingen – ditmaal bijvoorbeeld eentje waarbij maar liefst 20 maal aangehaald werd dat de minister van volksgezondheid, Hugo de Jonge van het CDA, toch echt zelf gezegd zou hebben dat mondmaskers niet werken – om de helft van die moties dan op het eind toch weer in te trekken. Laat ik op die wijze van politiek bedrijven hier maar niet verder ingaan. Ik kan mijn handen er niet voor op elkaar krijgen. Jij wel?

 

“Wat zeg je? Je bent toe aan de echte apotheose?” Snap ik. Die voltrok zich voor de ogen van heel meekijkend Zeeland, de media en alle digitaal stemmende Statenleden toen de twee collega’s in kwestie demonstreerden toch wel graag gebruik te maken van zo’n democratisch platform. Bewust niet meedoend aan het debat over de Evides-aandelen – omdat ze naar eigen zeggen onvoldoende geïnformeerd waren – belette hen dat niet om gewoon te blijven zitten en wel te stemmen over dat voorstel. Tegen, maar dat deed niet terzake. Was dan consequent geweest zou ik zeggen en had ook niet meegestemd.

 

“Ah, je vindt dit helemaal niet zo’n apocalyptisch slotakkoord?” hoor ik je mompelen. Misschien heb je wel gelijk en ben ik anno 2021 de enige die zich over dit soort optredens verbaas, denkend dat dit geen sterk beeld geeft van de Zeeuwse politiek waar toch best belangrijke besluiten worden genomen. Of zie jij dat anders en ben je juist blij met leven in de brouwerij op deze manier?   

 

Hopelijk kan je in ieder geval wel akkoord gaan met mijn slot: iedereen een fijne vakantie(periode) gewenst en tot over een maandje of twee!     

 

            

  

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.