Gerwi's weblog

St(r)emmingen

0 reacties

Stemmingen. Oftewel de toestand van je gemoed, je humeur, die gedurende een bepaalde periode overheerst worden door een of meerdere emoties. Je kan vrolijk of uitgelaten zijn, maar ook verdrietig of wanhopig. Heb jij ook weleens het gevoel van ik-zou-me-eigenlijk-blij-moeten-zijn-maar-dat-lukt-maar-niet? Of dat je stemming zo ineens kan omslaan? “O nee, je gaat toch niet op de gevoelige toer he?” roepen nuchtere volgers nu waarschijnlijk in koor.

 

Nee, ben ik niet van plan. Ik geloof ook niet dat ik bekend sta om mijn uitgelaten stemmingswisselingen, al hoop ik niet dat je daaruit gelijk concludeert dat ik geen emoties ken. Integendeel. Doorgaans hou ik die liever voor mezelf, of in kleine kring. Maar ditmaal maak ik een uitzondering. Want de emotionele achtbaan waar ik doorheen vloog, met name afgelopen vrijdag, slingerde me van superblij tot diep treurig. Resulterend in de vraag: “Ben ik toch een teer kasplantje of zit het hem meer in een omgeving vol st(r)emmingen?”

 

De introductie in mijn politieke omgeving van deze week doe ik aan de hand van een kruidje-roer-me-niet. Je weet wel, die prachtige lichtroze of paarse bloem, van nature voorkomend in tropisch Zuid-Amerika, met name Brazilië. Als jonge plant kent hij een fier recht opgaande stengel, die langzamerhand alsmaar krommer wordt tot een kruipende grondzoeker op leeftijd vol stekels. De bloem keert echter elk jaar telkens even mooi terug. Bovendien is zij erg gevoelig. Ja heus waar. Ze zoekt de warmte van de zon, maar bij de minste of geringste aanraking sluit ze zich hermetisch af.

 

Halverwege de week werd ik bijna week van de bevlogen wijze waarop een viertal Zeeuwse jongeren lieten zien hoe zij groeien naar een mooie, fier recht opgaande nieuwe roodgroene loot van politiek geïnteresseerde jongeren in Zeeland (wist je dat 40% van hen daar belangstelling voor heeft?). Boeiende sprekers maakten in no time duidelijk waarom je je niet moet laten leiden door berichten op populaire media: we zijn niet het braafste jongetje van de klas als het aankomt op de energietransitie. We bungelen gewoon onderaan in Europa. En de voor- en nadelen van kernenergie werden binnen een half uur kernachtig uiteengezet. Kunnen wij als politici nog wat van leren. Amper beseffend dat de hele voorstelling digitaal had plaatsgevonden klapte ik mijn laptop tevreden dicht. Trots op deze talenten.

 

Dat goede gevoel had ik al meegenomen van die middag. Toen genoten van een digitale presentatie over de stand van zaken rond slimme mobiliteit in onze provincie. Waar iedereen beseft dat we niet door kunnen tot in lengte van jaren met het rondrijden van praktisch lege bussen in de daluren, bloeien mooie ideeën op van hoe we dan van A naar B kunnen. Met gebruikmaking van allerlei (openbaar) vervoermiddelen en verschillende soorten knooppunten. Waarbij alles op elkaar moet (gaan) aansluiten. En tevens makkelijk bereikbaar en betaalbaar dient te blijven. Ik geef toe, daar zijn we nog niet. Maar er ligt wellicht een mooie uitdaging met een zonnige toekomst voor gedeeld (openbaar) vervoer in het verschiet!? Wordt vervolgd.

 

Mezelf voorbereidend op een drukke vrijdag merkte ik dat een kruidje-roer-me-niet in d’r gesloten binnenste nog donkerder kanten kon bewaren dan ik ooit nog voor mogelijk had gehouden sinds de onthullingen van de toeslagenaffaire rond 30000 ouders, onterecht neergezet als belastingfraudeurs. Het gehele kabinet (b)leek enkele jaren geleden al te hebben afgesproken daarover nooit alles naar buiten te zullen brengen. En anno 2021 toch gewoon doodleuk roepen dat je in bent voor nieuw leiderschap en een andere bestuurscultuur.. Koren op de molen van hen die beweren “Zie je wel, de kloof tussen politiek en burger wordt alsmaar groter, kap er toch mee.” Zoiets stemt me treurig. Maar ook strijdbaar.

 

De president uit het land van het kruidje-roer-me-niet toont zich opeens eveneens van een geheel andere kant. Donderdag wierp hij zich tijdens de voorbereidende klimaattop van 40 wereldleiders opeens op als de redder van het tropische oerwoud. Hij belooft zorg te dragen dat de clandestiene kap daarvan helemaal gestaakt wordt. En dat terwijl hij sinds zijn aantreden enkele jaren terug alleen maar als katalysator fungeerde voor die kaalslag.. Tja, het kan verkeren zei Bredero al zo’n 400 jaar geleden. Om blij van te worden toch? Nou ja, dat valt nog te bezien: zijn neerbuigende houding zit vol stekels, want hij eist er miljarden voor terug. Dat wordt een heftige klimaattop eind dit jaar.

 

Daarmee komen we terug in onze contreien. Want de strategie over hoe we hier in kunnen spelen op klimaatveranderingen stond vrijdag jl. op de agenda. Na eerst lang beraadslaagd te hebben over of onze wensen aangaande de Zeeuwse Omgevingsvisie goed genoeg verwoord waren. Dat bleek het geval. Idem dito met de zienswijze die PS meegeeft op de begroting van onze Zeeuwse omgevingsdienst, de RUD. Die kampt met een teveel aan (dreigende) tekorten en te weinig aan ambities zo lijkt het, maar ook voor hen gloort een zonnige toekomst wanneer provincie, gemeenten en het Waterschap tenminste eensgezind het pad op willen naar een echt robuuste dienst. Hopelijk zijn er voor ons allen – en de dienst zelf – genoeg spiegels om een schoon, gezond en veilig Zeeland in volle bloei mogelijk te maken.

 

“Dan heb je je week vast blij afgesloten,” hoor ik je nu opgelucht veronderstellen. Nou nee, moet ik je eerlijk bekennen. Zou wel moeten ja, zeker ook omdat uiteindelijk onze wensen om in Zeeland succesvol te kunnen (gaan) inspelen op die klimaatveranderingen groen licht kregen van een meerderheid. “Zit hem die twijfel dan in jullie historische eerste openbare digitale stemming?” Die verliep op zijn zachtst gezegd bijzonder stroef. Tal van technische storingen zorgden daarin voor de r tussen de stemmingen.

 

Waar die stremmingen in mijn gemoed dan vandaan komen? Wanhopig blijf ik me afvragen of we niet teveel van die andere soorten kruidje-roer-me-nieten in ons midden hebben. Veronderstellend dat je als politicus tot volle bloei komt door elkaar continu urenlang vliegen af te vangen over onderwerpen, die veel sneller afgehandeld hadden kunnen worden.

 

Vrijdagavond laat dacht ik met weemoed terug aan die jongeren, eerder deze week. Kort maar krachtig hun punten makend. Net als hun leeftijdgenoten uit een Zeeuws jongerendebat van zo’n driekwart jaar geleden. Gelukkig haalde hun idee om een slimme watermeter thuis te mogen uitproberen ter besparing van kostbaar water het op de valreep wel. Zo kon ik toch nog lachend het reces in. Fijne dagen!    

 

 

  

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.