Gerwi's weblog

Puzzelen

1 reactie

Puzzelen. Voor de één een leuke hobby, voor de ander een heuse crime. ‘k Geloof dat ik mezelf wel tot de categorie liefhebbers mag rekenen. Vroeger al. Op de stenen vloer van het “kokhuus” – het kleine kookvertrek naast het keuterboerderijtje van mijn grootouders, waar wij toen inwoonden – kon ik me urenlang vermaken met van die puzzelplankjes: de koe paste alleen in het vakje van de koe. Idem dito voor het varken, de kip enz. Met veel ruimte voor de boerderij en zijn omgeving.

 

Staand achter het fornuis spoorde opoe (Sallands voor oma), schuin over haar schouder kijkend, mij net zo gemakkelijk aan met woorden als “andersom, draaien, je houdt hem achterstevoren,” als dat ze de omhoog gegooide pannenkoek omgekeerd weer opving in haar pan. Terugkijkend denk ik dat daar mijn voorkeur voor pittige hersenkrakers ontstaan is. Cryptogrammen vind ik het lastigst. En dus het meest uitdagend. Herkenbaar? Of zit je meer op de lijn van mijn broer, die al vrij snel over kon gaan tot het door de kamer gooien van plank met toebehoren wanneer het niet lukte?

 

Feit is dat de politiek me deze week flink aan het puzzelen zette. Nog steeds pieker ik over hoe een inhoudelijk goed programma als dat van mijn partij – niet alleen bevestigd door de doorrekenresultaten van erkende bureaus als CPB en PBL, maar ook door vrienden en buren die zelf altijd anders stemmen – ditmaal bij veel minder kiezers aansloeg. ‘k Ben er nog niet uit. Misschien brengt de evaluatie meer helderheid, maar zeker is dat ik voor onze idealen blijft staan en gaan. En ik niet alleen, daar kun je op rekenen.

 

Terug naar mijn omgeving, de Zeeuwse politiek. Collega Statenleden zetten mijn hersens vrijdag flink in beweging. Wetend hoe belangrijk het is naar elkaar te luisteren, pikte ik sommige zaken (voor mijn gevoel) snel op. Zo besefte ik rap dat we in deze coronatijden nog niet toe zijn om te onderzoeken of we binnenkort wellicht wat vlotter terug kunnen keren naar het fysiek vergaderen met hulp van bijvoorbeeld sneltesten. Te optimistisch gedacht. Het goede voorbeeld geven blijft belangrijk. Geen punt, erkennen dat je het verkeerd hebt ingeschat en door maar weer.

 

Ik voel mijn bovenkamer echter nog kraken wanneer ik tracht te begrijpen hoe een partij die zich profileerde met “corona kan slechts voor een hele kleine specifieke groep gevaarlijk uitpakken” in de Statenzaal juist vond dat wij ons dienden vast te houden aan de meest vergaande vormen van digitaal vergaderen “voor het geval dat zij het toch verkeerd zouden zien, hetgeen eigenlijk niet mogelijk is.” Snap jij het? Of zouden wij als Statenleden nou alle 39 net in die enorm kleine risicogroep vallen? Eerlijk gezegd heb ik die puzzel opgegeven.

 

Bovendien wachtten vrijdagmiddag uitdagingen van een geheel andere orde, meer overeenkomend met de favoriete puzzels van mijn moeder. Die van 1000 stukjes of meer. Wat was het geval? Twee weken geleden meldde ik dat zelfs de meest ervaren dossiertijger onder ons niet in staat bleek kort en krachtig nog wat aanvullende wensen te formuleren op de conceptversie voor de Zeeuwse Omgevingsvisie.  Een document van in totaal zo’n 800 pagina’s.. Inclusief een apart toegevoegd aanhangsel, geheten de KasZ (Klimaatadaptatiestrategie voor Zeeland).

 

Nou ja aanhangsel? Mijn eerste wens was duidelijk: laten we voor iedereen nou helder maken dat dit geen aanhangsel is, maar volledig bij die Omgevingsvisie hoort. Samen met de energietransitie deel 4 vormend. Dat stond tussen de regels door wel te lezen. Maar nog eens aanhalen hoe belangrijk het is dat de samenhang en dwarsverbanden met andere grote uitdagingen vanaf het begin voor iedereen duidelijk dient te zijn, was m.i. niet aan dovemans oren gericht. Temeer omdat een aantal collega’s in wilden zetten op het z.s.m. overbodig maken van zo’n klimaatparagraaf.

 

Tja, hoe mooi zou het inderdaad zijn wanneer iedereen – rijk, provincie, gemeenten, waterschappen, maar ook boeren, burgers, buitenlui en bedrijven – op allerlei terreinen vanzelfsprekend zou (willen) inspelen op klimaatveranderingen om die zo klein mogelijk te houden. Ongeacht of het daarbij nou gaat over overstromingsgevaar, wateroverlast, hitte en/of droogte. En waar alles in de omgeving is ingericht om ons voor 2050 voldoende aangepast te kunnen hebben: in woon-, industrie-, langbouw- en natuurgebieden dus. Het liefst met concrete, effectieve maatregelen erbij. Zou dat nu al lukken?

 

Voor de woonomgeving was de puzzel zo gelegd: tegel eruit, boompje erin. Maar toen ik trachtte voor de overige gebieden wat concreter te worden door voor te stellen dat we naast doelen en kosten van een maatregel, tegelijkertijd ook de effecten op de reductie van CO2 en de toename van de biodiversiteit zouden moeten weergeven, was Leiden in last. Eh pardon, Zeeland in last. Hoe kan je nu zonder meetlat monitoren vroeg ik me af? Met name de partijen die zeggen zich hard te maken voor de boerenbelangen, hielden me voor dat dit hele klimaatstuk dan misschien zo gek nog niet was, maar dat met name de voorstellen onder de kopjes landbouw en natuur teveel groenlinkse kost waren. Dat die dus echt geschrapt zouden moeten worden.

 

Terwijl GroenLinks alleen maar wil laten zien dat natuur en landbouw elkaar juist prima kunnen versterken in deze! Anderen beaamden dit. Wie wil er nu geen verbeteringen van de bodem- en waterhuishouding, biodiversiteit, CO2-vastlegging? Verdienmodellen als voedselbossen winnen steeds meer terrein. Ja, ik weet het, niet alles kan tegelijk. Hoeft ook niet, mag stap voor stap de komende decennia. Staat allemaal in de stukken. Voorwaarde is wel dat we beseffen dat klimaatadaptatie van en voor iedereen is. Ja, ook voor jou. En die collega’s dus.

 

Hoe overtuig ik hen? Ik pieker me suf. Zoek ik het in die 800 stukjes door nog meer dwarsverbanden aan te halen? Cryptisch gezegd, zet ik in op: “adembenemende stof, die ruimte zoekt?” Het antwoord spreekt ze vast aan denk ik. Alleen wordt het daardoor duidelijker? “Welnee,” zou opoe zeggen. “Gewoon samen wat draaien, andersom proberen of eens achterstevoren insteken. Dan ziet iedereen vanzelf dat er niet teveel koeien, varkens of kippen op 1 stukje passen.” Zou het echt zo simpel zijn?

 

    

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi.

1 reactie

Ook hier wordt weer duidelijk gedemonstreerd dat politiek en logica vaak ver uit elkaar liggen.

Toos van Holstein

24 March 2021 om 11:58

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.