Gerwi's weblog

Dwarsliggers

0 reacties

Een dwarsligger. Daar kan je alle kanten mee op. Of juist niet. Vraag is natuurlijk welke vorm van dwarsliggen je bedoelt. Die van een “nieuw soort boek” waarin 1 normale, verticale pagina afgedrukt is op 2 horizontale in een klein, handig dwarsformaat? Of die van de stijfkop, iemand die vasthoudend ergens tegenin gaat? Misschien denk jij aan dwarsliggers op het spoor. De bekende bielzen die ervoor zorgen dat railgeleiders op de juiste onderlinge afstand blijven waardoor elke trein soepel kruisingen neemt, makkelijk van baan verwisselt en zijn eindstation doorgaans probleemloos bereikt. Hooguit met enige vertraging.

 

In mijn politieke week kwam ik nogal wat dwarsliggers tegen. Gevraagd en ongevraagd. Echte en fake. Mocht je nu denken: “O nee, toch? Je bent toch niet in gesprek gegaan met Zeeuwse vertegenwoordigers van die partij, die deze week dagelijks op meermaals het nieuws haalde met wisselende headlines? En waar men zelf blijkbaar niet eens weet wie de dwarsliggers zijn en wie de partijstorytellers?” Dan kan ik je geruststellen. Het antwoord is: “Neen, dat niet (op 1 uitzondering na).”

 

Enerzijds omdat ik me graag aan een ongeschreven gentle(wo)mans afspraak hou. Hoe die luidt? Nou, dat doe je gewoon niet. In elke partij ontstaat er wel eens frictie in de fractie. Helemaal niet erg, houd je scherp. Doorgaans worden dat soort “conflicten” binnenkamers opgelost, maar zelfs al sijpelt er weleens wat naar buiten, dan laat je je daar als buitenstaander niet over uit. Anderzijds kregen we daartoe overigens ook niet de gelegenheid, zelfs al zouden we dat gewild hebben. Hun vertegenwoordigers hadden het zichtbaar te druk om collega’s te spreken. Zo druk dat ze evenmin in de gelegenheid waren de 3 openbare commissievergaderingen eind deze week volledig bij te wonen.

 

Dat was jammer. Voor in elk geval de 2 zittingen waarvan ik voorzitter mocht zijn. Heimelijk verkneukelde ik mij bij de inbreng van een volksvertegenwoordiger, die zijn fantasie de vrije loop liet bij zijn eerste bijdrage ooit in deze setting. In het kader van slimme mobiliteit schotelde hij ons zijn droom voor: een spoor van Goes rechtstreeks naar Gent, dwars door de Westerscheldetunnel. Hij realiseerde zich dat het fakegehalte van zijn betoog hoog lag, maar zijn ongevraagde uitspatting verveelde geen moment. Een andere vertegenwoordiger in dezelfde commissie stak al even gloedvol van wal. Zijn betoog richtte zich op het behoud van het pontje van Sluiskil en alle andere vormen van OV. Corona of niet, die moesten op peil blijven. Helaas kroop hij gaandeweg de vergadering meer en meer in de rol van de hardnekkige stijfkop, die te pas en te onpas zijn standpunt bleef herhalen. Om ontsporing van zijn op zich heldere idee te voorkomen, liet de vergadering hem tot stilstand komen op een stootblok. Hetgeen neerkwam op: genoeg gezegd hierover.

 

Dat geldt ook voor mijn bespiegelingen over de donderdagavondvergadering. De aangehaalde voorbeelden van dwarsliggers vallen voor mij bovendien in de categorie ongevraagd. En dan doel ik niet op de spatschermen, die dwars tussen ons als politici geplaatst zijn. Geeft je een soort kaartjesloket idee, maar we zijn blij dat we op die manier het democratische proces beter kunnen dienen. Eerlijk gezegd is er vraag naar een ander soort dwarsligger. “Aha, dat moet dan wel zo’n klein boekje zijn. Of ga je nu eindelijk een boekje opendoen over die uitzondering?” hoor ik je zeggen. Allebei mogelijk bij een punt dat vrijdag op de agenda stond. Daar waar vele dikke boeken zijn verschenen over de voor- en nadelen van kernenergie, trachtte een niet nader te noemen firma ons in een kort epistel te overtuigen van niet te missen kansen voor nieuwe proefmodellen op Zeeuwse bodem.

 

Hoewel GroenLinks niet tegen duurzame innovaties is – integendeel, mijn collega wist dat treffend te verwoorden – was mijn eerste reactie diep van binnen: “Hier zou je dwars voor moeten gaan liggen.” Dat mag een voorzitter natuurlijk helemaal niet doen en dat liet ik dan ook wel uit mijn bolletje. Wetende dat de uitwerking van hoe we in Zeeland de energietransitie verder vorm willen geven later nog aan bod komt, inclusief de vraag – op verzoek van ongeveer 2/3 deel van PS – of kernenergie daarin een rol kan spelen, ging de vergadering mee in het idee daarover nu niet te gaan discussiëren. Voor de hunkeraars die toch nieuwsgierig blijven hoe het nu zat met die uitzondering?

 

Die kwam hier naar voren. Als vertegenwoordiger van de partij waarover deze week zoveel reuring ontstond had hij in de loop van de vrijdagmiddag eindelijk de rust gevonden om aan te sluiten in onze vergadering. Doorgaans pretenderend het nodige te weten van (juridische) regels, ontpopte hij zich ditmaal op een andere manier als uitzondering op de regel. Geen ellenlang betoog, hoewel hij het een boeiend verhaal vond. Voor mij was het meest boeiend aan zijn bijdrage hoe hij iets, dat ie niet wilde zeggen, toch zei. In slechts een paar woorden. Mag ie van mij vaker doen, maar dat terzijde. Naar zo’n vorm van dwarsliggerij wordt evenmin gezocht.

 

“Help ons nou maar uit de droom dan,” hoor ik je ongeduldig mompelen. Het gekke is dat ik niet eens weet of me dat lukt. De enige die dat kan ben jij misschien zelf wel. Geloof het of niet, maar de laatste tijd merk ik dat er tal van jongeren zijn, die willen gaan voor een ver(der)gaande verduurzaming van onze maatschappij. Soms omdat ze dwars voor huidige opvattingen daarover willen gaan liggen. Simpelweg omdat ze die niet ver genoeg vinden gaan. Soms ook om gewoon eens te sparren over hun eigen ideeën vanuit roodgroene hoek bekeken.

 

Vroeger kende GroenLinks Zeeland een georganiseerde jongerenafdeling. DWARS. Onlangs meldden zich dus een aantal jongeren bij ons, waaronder Irene. Zij wil zich niet direct focussen op zo’n strak georganiseerde tak, maar zet zich maar wat graag in om jongeren, die zich eveneens betrokken voelen bij verduurzaming(svraagstukken) en/of daarover ideeën hebben, bij elkaar te brengen. Op welke manier ook. Dat doet ze niet alleen hoor. Ik weet al dat zich belangstellenden gemeld hebben vanuit Zeeuws-Vlaanderen tot Schouwen-Duiveland. Woon je in Zeeland, ben je nog geen 28 en voel je wel wat voor roodgroene invalshoeken? Dan kun je hier meer informatie vinden en met haar in contact komen.

 

Kijk, dat zijn DWARSliggers die de goede kant op gaan. Daar ga ik natuurlijk niet dwars voor liggen. Integendeel! Ik kan ze aanbevelen. Dubbel en dwars! Waag de sprong en spring vrijblijvend op die trein zou ik zeggen. Iets voor jou?  

 

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.