Gerwi's weblog

Schermutselingen

1 reactie

Schermutseling. Misschien niet direct een woord dat je dagelijks gebruikt. Toch bestaat het al vanaf de vroege Middeleeuwen, net na de Romeinse tijd die rond 400 na Chr. eindigde. De benaming stamt van Germaanse stammen uit onze contreien. Het betekent zoiets als “gevecht op kleine schaal” of ook wel “je in de eerste plaats indekken, beschermen.” Vanuit die verdediging kan je kleine korte (schijn)aanvallen ondernemen, om de kracht (of zwakte) van je tegenstander te ontdekken.

 

Voor de liefhebbers van taalhistorie: in het Middel-Nederlands van die tijd betekende scherm (of scheerm) schild, vaak gemaakt van speciaal geprepareerde huiden. Huiden waren in die tijd een soort synoniem voor bescherming. Denk maar aan kleding, dakbedekking of schilden. Nu weet je gelijk waar “een dikke huid hebben” vandaan komt.

 

Genoeg schermutselingen in mijn politieke week. “Werd je aangevallen? Moest je je indekken? Of deelde jij juist de speldenprikken uit?” wil jij natuurlijk weten. Snap ik, nog even geduld. Misschien wordt het zelfs wel een nieuwe, hedendaagse variant. Op de agenda stond in ieder geval een niet onbelangrijk onderwerp. Sterker nog, het belangrijkste onderwerp van het jaar: de begroting.

 

GS komt dan met een boekwerk vol vaste afspraken en nieuwe plannen. Inclusief voorstellen wat waaraan kan worden besteed. Uiteindelijk bepalen PS echter of dit ook zo gebeurt of dat er wijzigingen noodzakelijk worden geacht. Doorgaans dus het moment waarop elke partij zich wil profileren. De degens worden gekruist en we kijken elkaar eens goed in de ogen. Dat laatste ging donderdag en vrijdag voor geen meter en volgens mij kwam daardoor het eerste ook niet zo uit de verf. Wat was het geval?

 

Vanwege de (vermeende) beeldvorming vanuit de media eerder deze week en de insteek dat de Provinciale Staten toch wel het goede voorbeeld dienen te geven, was op het allerlaatste moment besloten deze vergadering vanachter het scherm te laten plaatsvinden. Begrijpelijk. Iedereen deed zijn best, zondermeer. Bekende stokpaardjes werden van stal gehaald, nieuwe ideeën aangereikt en enkele moties (lees: wijzigingsvoorstellen/aanvullende verzoeken) werden bij meerderheid aangenomen. Soms net dankzij GroenLinks, soms ook tegen de zin van GroenLinks. Voor wie hier niet direct zit te wachten op de algemene beschouwingen vanuit roodgroen perspectief, wees gerust. Ik snap dat je interesse naar de schermutselingen voor (of achter) de schermen groter is.

 

Mijn schermendag begon met een beeld vanaf mijn privé computer waar ik allesbehalve vrolijk van werd. Het signaal was geen schijnaanval: deze pc valt niet meer op te starten vanwege een fout bij het zoeken naar de harde schijf of nog erger: je moederboard heeft het begeven.. Op zich niet zo verwonderlijk, want voor ict-begrippen stamt dit oude beestje uit een tijd, vergelijkbaar met die vroege Middeleeuwen. Gelukkig had ik mijn tekst al uitgeprint.

 

Direct na de opening van de vergadering dacht ik even dat mijn moderne laptop van de provincie ook last had van dezelfde kuren. Want direct na de aftrap door de Commissaris van de Koning ging het een na het andere beeld van de deelnemende Statenleden op zwart. Op de woordvoerders per partij na. Is voorschrift. Omdat de capaciteit van het gebruikte systeem anders niet toereikend is. Het zij zo, maar help! Hoe kan ik dan mijn collega’s in de ogen kijken? Hoe kan ik dan zien welke (non-verbale) signalen zij uitzenden op hetgeen ingebracht wordt? Natuurlijk werd er hier en daar een speldenprik uitgedeeld, maar de echte schermutselingen bleven m.i. uit. Eerlijk gezegd miste ik het levendige debat.

   

De schelmenachtige schermutselingen van een enkele collega daargelaten – zoals het plotseling klassieke muziek uit de luidsprekers laten knallen of onvervalste smartlappen - kon ik de lange pauze op vrijdag vanwege een technische storing missen als kiespijn, hield ik bijna vierkante ogen over van het uren turen naar het scherm tijdens de 14 betogen en de antwoorden vanuit het college in de eerste en tweede termijn (al met bijna 10 uur), terwijl toen het belangrijkste – de stemmingen – nog moest komen.

 

Wie A zegt, moet ook B zeggen en dus plakten we er nog eens dapper de nodige uren aan vast. Immers de coronawet schrijft voor dat er in een digitale vergadering hoofdelijk gestemd dient te worden. Per motie en per agendapunt. Tel uit je winst.. Met krakende achtergrondgeluiden die sommige stemmen onverstaanbaar maakten. En wat te denken wanneer je als een gek moet gaan zitten ploeteren om de internetverbinding te herstellen. Net op het moment dat je eindelijk in beeld mag komen om je stem uit te brengen, maar je eruit bent geklapt. Helaas meer dan eens voorkomend. Zo verliep het digitale democratische proces in mijn ogen dus zeker niet vlekkeloos. Maar a la, uiteindelijk is na herhaalde pogingen elk besluit genomen. Dat is een feit.

 

“En de dagen overziend, welke schermutseling paste het best bij jouw ervaringen? Had je een dikke huid nodig in de verdediging? Of was je juist de aanvaller vanaf de linkerflank?” zijn natuurlijk de vragen die je tot slot graag beantwoord ziet. Dat gaat me ditmaal echter niet lukken. Eerlijk gezegd voelde ik me meer een schermprutseling.

 

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi.

1 reactie

Een mooi verslag van de nadelen van moderne communicatie in coronatijd.

Toos van Holstein

18 November 2020 om 14:00

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.