Gerwi's weblog

Nachtwacht

2 reacties

De Nachtwacht. Wie kent het niet? Dat wereldwijd meest bekende kunstwerk van Neerlans beroemdste schilder, Rembrandt van Rijn (1606-1669). Hij voltooide zijn enige schuttersstuk in 1642. Het schilderij valt al meer dan 200 jaar te bewonderen in het Rijksmuseum te Amsterdam.

 

“O, o wil je laten zien dat GroenLinks cultuur hoog in het vaandel heeft en krijgen we een lesje kunstgeschiedenis?” hoor ik je nu enthousiast dan wel met grote vreze* vragen. Laat ik je direct twee keer gelijk geven. Ja, GroenLinks is een partij die cultuur graag promoot (en daar ook wat voor over heeft) en ja, een lesje kunstgeschiedenis is wellicht op zijn plaats (ooit opgestoken van mijn docent halverwege de jaren 70 uit de vorige eeuw).

 

Niet zozeer over het gegeven dat de aanvoerders van de schutterscompagnie van de Amsterdamse stadswacht, kapitein Frans Banninck Cocq en luitenant Willem van Ruytenburgh, pontificaal in beeld zijn, omringd door collega militieleden. Dat gebeurde vaker. Wat opvalt is dat de heren niet poseren, maar zich gewoon gereed maken om in actie te komen. Nou ja gewoon? Wel eens gelet op hoe beweging, licht en donker schijnbaar moeiteloos in elkaar overgaan? En heb je die figuranten gezien? Dat zag je niet zo bij andere penseeltovenaars uit die tijd. En ook niet in het heden volgens mij.

 

Wanneer je het niet zo op meesters hebt – kan natuurlijk, lang niet iedereen hield of houdt immers van die categorie beroepsbetweters die zich voor een klas of in een rechtszaal nadrukkelijk uitsloven – ben je nu wel toe aan de overstap naar mijn politieke week. Die is snel gemaakt. Want begin deze week veronderstelde ik terechtgekomen te zijn in onze eigen nachtwacht. De Zeeuwse Staten, zowel de Gedeputeerde als de Provinciale, kwamen begin deze week eveneens in actie, enkele dagen na hun laatste optreden. Ze marcheerden opnieuw de politieke arena in. Niet met de borst vooruit om een inhoudelijk lastig vraagstuk te bespreken. Was het maar waar. Het draaide om een vermeende belangenverstrengeling rond gedeputeerde Jo-Annes de Bat in het dossier Zanddijk. Je weet wel, die onveilige weg van Yerseke naar de A58.

 

Eerlijk is eerlijk, doorgaans stapt ie best graag recht vooruit ergens op af. Is het niet als kapitein, dan toch in elk geval als luitenant om de Zeeuwse belangen te kunnen behartigen. Maar of hij zich hier nog uit kon redden? Als we berichten uit de media, maar ook een aantal belanghebbende ondernemers uit die contreien, mochten geloven, dan zou deze gedeputeerde bewust aangestuurd hebben op de voorkeursvariant roze-zwart, bestaande uit het verbreden van de huidige dijk in plaats van de rode (een nieuw tracé dwars door de polder). Vorige week popte de reden voor die veronderstelling overal op. Een en ander zou bewust de roze-zwarte kant op zijn gestuurd, ten gunste zijn van zijn naaste familie, met name rond zijn broer.

 

Oeps, wat moet je dan als politicus? Afgaan op geruchten? Op media? Op informatie van belanghebbenden? Of negeren, misschien jouw eerste ingeving? Maar dat gaat niet in de politiek. Wanneer een (dagelijks) bestuurder dreigt te gaan bungelen, is het zaak helder te krijgen hoe het zit. Wat klopt? Staat deze kwestie terecht in het licht? Of spelen zich in het duister andere taferelen af?

 

Prettig is zo’n debat niet echt. Echt niet voor de heer De Bat, maar evenmin voor ons als deelnemers. Het straalt af op de hele politiek. Hoe krijg je de onderste steen boven? Een waslijst aan vragen was daarvoor nodig. Diepgaande vragen. Over stukken van advocaten, over antwoorden per brief, over artikelen en uitzendingen. Alles werd aan de kaak gesteld. Veel vragen voor hem. Maar ook aan de aanvoerder van GS, de commissaris van de Koning, en zijn collega’s. 

 

Geen enkele reden dat debat hier nog eens dunnetjes over te doen, maar wanneer je het terug zou kijken (dat kan hier) constateer jij waarschijnlijk eveneens dat na urenlang debatteren, tot diep in de nacht, de vermeende duistere zaken het daglicht echt wel kunnen verdragen wanneer ze in de juiste context worden geplaatst.

 

Geen belangenverstrengeling, wel onhandig geopereerd was de eindconclusie van praktisch alle partijen. Een enkele partij sputterde nog wat na, maar hun hoofdrol in het begin van het debat was ondertussen over gegaan in die van een figurant. Ze waren op zich overigens meer buiten dan binnen de arena waar te nemen, maar dat terzijde.

 

Gelukkig was iedereen uiteindelijk wel van mening dat de focus in de Staten weer gericht kan en moet worden op de inhoud. Temeer omdat betrokken gedeputeerde aangaf zijn lesje geleerd te hebben. Ook GS wilde lering trekken uit deze (onaangename, maar noodzakelijke) ervaringen.

 

“En hoe zit dat met jou, als volksvertegenwoordiger?” Idem dito eigenlijk. Alles kritisch volgen blijft mijn insteek. Waarom GroenLinks na zo’n kritische vragenserie niet meer op de trom is blijven slaan heb ik waarschijnlijk niet zo duidelijk kunnen verwoorden als de manier waarop de grote meester met een paar penseelstreken elke beweging treffend wist uit te beelden, maar 1 ding heb ik wel geleerd.

 

Wanneer het gaat om integriteit in het Zeeuwse dan volstaat 1 nachtwacht niet. Dan heb ik 24/7 echt een dag- en nachtwacht nodig. Waarvan akte.     

   

  

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi.

2 reacties

Mooi zoals je 'onze' Nachtwacht even naar het heden trekt.

Toos van Holstein

07 October 2020 om 13:51

Dankjewel!

Gerwi Temmink

10 October 2020 om 11:42

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.