Gerwi's weblog

Escape room

1 reactie

Escape room. Of ontsnapkamer. Je kent het vast wel, dat ontsnappingsspel waarbij je samen met anderen in een afgesloten ruimte wordt geplaatst waar je binnen een bepaalde tijd een uitweg moet zien te vinden met behulp van puzzels, cryptische aanwijzingen en op-het-oog-niet-ter-zake-doende-voorwerpen. Hoe vind je de oplossing om het slot(je, vaak letterlijk) te ontgrendelen? Wie of wat heb je daarvoor nodig? Want eerlijk is eerlijk: de praktijk leert dat je lang niet altijd slaagt in je pogingen. Herkenbaar?

 

Voor mij wel. Deze week meende ik meermaals in een escape room verzeild te zijn geraakt, letterlijk en figuurlijk. Of je wilt of niet: je wordt er in meegezogen en dat maakt het vaak spannend. Of ik een rode draad heb kunnen ontdekken die verlossend werkt? Ja en nee. Misschien kan jij helderheid verschaffen aan de hand van enkele voorbeelden.

 

Maandagochtend vroeg stapten een achttal groepen – elk bestaand uit zo’n 8 à 10 leerlingen – de Statenzaal binnen op het provinciehuis. Wie bij aanvang goed naar hun gezichten keek, zag ze denken: “Waar ben ik nu in terechtgekomen?” en vooral “Hoe kom ik hier zo snel mogelijk uit?” Wie een uur later naar diezelfde HAVO 4 leerlingen van het Pontes uit Goes keek en luisterde, kon niet anders dan constateren dat het oplossen van provinciale vraagstukken – puzzels zo je wilt – blijkbaar best leuk is. De clou? Samenwerking. Alleen dan kan je een meerderheid bereiken om iets gedaan te krijgen.

 

Een dag later toog ik ’s avonds naar Kortgene. Daar werd – op initiatief van GroenLinks – versneld 1 van de 4 avonden voor burgers georganiseerd rond de gebiedsvisie Veerse Meer. Die visie dient als bouwsteen voor de nieuwe provinciale omgevingsvisie, zeg maar de kijk op wat waar wel of niet gerealiseerd mag worden. De belangstelling was groot. Een kleine 100 man/vrouw ging driftig aan de slag in groepen rond rode, groene en blauwe (recreatie-, natuur- en water)thema’s toen bleek dat er toch al weer zo’n 40 projecten aangereikt zijn bij de gemeenten rond het Veerse Meer. Al samen overleggend zag ik een eindresultaat ontstaan dat aan helderheid niets te wensen overlaat: niet nog meer recreatiebouw langs of op het water! Zeker niet zoals dat in die grootschalige projecten gepland is. Wel kernen levend houden en eventuele uitbreiding daarom niet naar de waterkant, maar landinwaarts zoekend. Of gemeentelijke en provinciale bestuurders daar iets mee kunnen?

 

Een dag later had het hele Zeeuwse politieke veld zich verzameld in het Topshuis op Neeltje Jans. Daar werden we bijgepraat over die nieuwe Omgevingswet (ingangsdatum 1 januari a.s.). Allerlei aspecten kwamen aan de orde. Dat het bijvoorbeeld niet duidelijk is hoe je daar samen invulling aan dient te geven. Een spreker bood de sleutel voor dat dilemma op een presenteerblaadje aan: door het gewoon samen te gaan doen. Net als het bouwen van kathedralen vroeger. Toen hadden ze geen moderne technieken en hulpmiddelen/machines tot hun beschikking maar met vallen en opstaan bereikte men gezamenlijk letterlijk grote hoogten. Waardoor we nu op diverse plekken kathedralen van ongekende grootte en schoonheid (kunnen) bewonderen. Waar passie en samenwerking al niet toe leiden..

 

Tegenwoordig beschikken we natuurlijk wel over veel technische kennis en dito (hulp)middelen. En van welke kant je het ook bekijkt: de totstandkoming van welk plan, visie of bouwwerk lukt heden ten dage niet zonder (werk vooraf op de) computer met behulp van internet. Daarom is hiervoor een specifiek onderdeel opgenomen in die nieuwe wet: het Digitaal Stelsel Omgevingswet (DSO): elke burger moet vanachter zijn of haar computer/iPad/telefoon een aanvraag kunnen doen om te weten of je bijvoorbeeld je woning mag uitbreiden, een huis of stal mag bouwen en wat je daarvoor nodig hebt. Knappe koppen gingen gelijk aan de slag om aan de hand van de juridische kaders, privacywetten, ruimtelijke afspraken en gangbare aanvraagroutes op gemeentehuizen etc. een “programmaatje” in elkaar te zetten.

 

Werkte natuurlijk van geen meter. Want dat niet iedereen een knappe computernerd is spreekt voor zich. Zeker niet de minder geletterden onder ons. En wat te denken wanneer je met een of meerdere beperkingen leeft? We kregen een demonstratie van Tim, (praktisch) blind en doof, hoe hij programmeurs en gebruikers inmiddels dagelijks bijstaat om direct aan te geven wat wel en niet werkt. En met ideeën komt hoe je uit dat doolhof van wetten, juridische precedenten, ambtelijke processen, gebruikerswensen en computerprogramma’s eenvoudige, pasklare opties realiseert. Wat een kanjer! Samenwerken loont.

 

Wanneer je me nu influistert: “Ik heb de rode draad om te ontsnappen uit de escape rooms inmiddels wel voor jou, dat moet wel samenwerken zijn” kan ik alleen maar beamen dat we die oplossing zelf ook ontdekten toen we met een 5-tal dapperen een escape room indoken op dat Omgevingswetfestival in het Topshuis. Je was/bent geneigd eerst je eigen gang, je eigen oplossingsmethoden te onderzoeken, maar alleen red(de) je het niet. We zijn eruit dus: samenwerken.

 

“Eh, eh.. maar hoe zit dat dan met staatssecretaris Barbara Visser en de marinierskazerne? Die mag blijkbaar in haar eentje naar de pijpen van Neerlands hoop in bange dagen dansen en hun wensen – niet naar Vlissingen verhuizen – realiseren zonder enig overleg en samenwerking met collega’s, contractpartners e.a. Zich verschuilend achter leugens?” hoor ik je, nog woedend als elke Zeeuw, tetteren. Tja, daar waar ook ik verwacht had dat in elk geval Barbertje wel zou moeten hangen lijkt werken in je eentje te lonen. Aan de andere kant heeft juist het eendrachtige optreden vanuit onze provincie geleid tot een unaniem geuite toezegging dat Zeeland ruimhartig gecompenseerd moet gaan worden. Afgelopen vrijdag roemden alle partijen die eenheid, vast voornemens die niet te breken; en tegelijkertijd zag ik een aantal van hen al komen met eigen brieven, utopische plannen etc..

 

Ik escape maar een weekje in mijn eigen room om te broeden op plannen hoe we die eenheid en krachtige samenwerking verder vorm kunnen geven ter versterking van Zeeland zonder te vervallen in stokpaardjes of sigaren uit eigen doos. Tips zijn altijd welkom!

    

  

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi

1 reactie

Samenwerking is inderdaad een sleutelwoord dat in onze huidige maatschappij nogal in het ongerede is geraakt, terwijl juist daarmee een samenleving draaiende wordt gehouden.

Toos van Holstein

26 February 2020 om 11:49

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.