Gerwi's weblog

Stilte

0 reacties

Stilte. De ervaring van geen enkel geluid. Zo'n moment wordt verschillend ervaren. De een geniet ervan of zoekt de ruimte om zichzelf (terug) te vinden – zo mag ik graag door de bossen op de Veluwe zwerven – de ander ervaart stilte als beklemmend of bedreigend. In onze dynamische, hectische maatschappij zijn er mensen die absoluut niet tegen stilte kunnen, altijd geluid om zich heen nodig hebben.

 

Wanneer je constateert dat het de afgelopen tijd “oorverdovend stil” was in de (Zeeuwse) politiek gezien het ontbreken van mijn wekelijkse blogs daarover kan ik daar inkomen. Hetgeen niet wil zeggen dat er niets is gebeurd. Integendeel! De reden dat ik stil was ligt in de persoonlijke sfeer. Stel je voor dat je je net voor de Kerst niet zo lekker voelt, naar de dokter gaat, in het ziekenhuis belandt en dat je nog geen 6 weken later je aardse leven hebt moeten inruilen voor…nou ja, vul hier zelf maar in wat je van toepassing acht.

 

Het overkwam een oud-collega/goede vriend van mij. Daar word je stil van. Kritische volgers vragen zich misschien af: “Waarom meld je dit? Je hebt het in je blogs toch nooit over persoonlijke aangelegenheden?” Klopt en waarschijnlijk kan ieder van ons soortgelijke voorbeelden aanhalen. Ik zal daarom niet uitweiden over die persoonlijke omstandigheden. Om de brug te slaan naar wat ik in de politiek meemaak, zoom ik wel in op de kwaliteiten van de man in kwestie. Hij werkte destijds voor en nauw met mij. Kon goed doorvragen over dingen die er werkelijk toe doen. Hoe je die aan kunt pakken – in je werk maar ook privé – liet ie dan uit jezelf groeien. Hij hechtte aan stilte. Bewust liet hij momenten van stilte vallen om te komen tot de kern, tot waar het echt om gaat in je leven, in je werk. Nog steeds maak ik af en toe gebruik van de befaamde Q-kwartiertjes (zijn achternaam begon met een Q, vandaar).

 

Wie nu ongeduldig denkt: “Kom nu maar met de links naar je politieke praktijk” heb ik tal van voorbeelden sinds de start van dit jaar paraat. Eerst een paar die naadloos aansluiten bij stiltemomenten. Tijdens de nieuwjaarsreceptie bij de uitreiking van de complimenten voor Zeeuwse vrijwilligers bijvoorbeeld. Elke gedeputeerde kwam met voorbeelden van hoe medeburgers zich week in week uit belangeloos inzetten. Zonder anderen tekort te willen doen sta ik stil bij degene die mij het meest raakte: wat te denken van de ondertussen 98-jarige Marie Verbraecken-Blommaart, die als 20-jarige in het verzet verzeild raakte? En in kampen terechtkwam. Daarover vertelt ze tot op de dag van vandaag op scholen om jongeren te doordringen van het belang van democratie en echte vrijheid.

 

De onthulling van het Holocaustmonument “Levenslicht” op het Abdijplein naar aanleiding van de bevrijding van Auschwitz 75 jaar geleden – en al die andere concentratiekampen uit de Tweede Wereldoorlog – met diverse toespraken mag niet ontbreken in dit rijtje. Met aangrijpende gedichten, verhalen en muziek die toen niet gespeeld mocht worden. Afgesloten met de Hatikwa. Joods voor “De Hoop”. Een Q-moment dat juist niet stil gehouden moet worden als je het mij vraagt! 

 

Er zijn nog wel meer hoopvolle momenten waarop ik hier zou willen ingaan. Hoe herdenkingen rond de watersnoodramp en discussies over het klimaat het bewustzijn aanwakkeren dat we anders met water kunnen en moeten omgaan. De manier waarop jongeren van een vijftal Zeeuwse VO-scholen zich een weg baanden naar het Lagerhuis bij de onderlinge confrontaties tijdens de provinciale voorronde van de gelijknamige debatwedstrijd maakt me blij. Kort en krachtig. Maar vooral respectvol. Daar zouden wij als professionele debaters eens naar moeten luisteren. Best leerzaam.

 

Knap ook hoe diverse groeperingen elkaar weten te vinden in de ontwikkeling van het Grenspark Groot Saeftinghe. Door de handen ineen te slaan worden natuur-, landbouw- en havenbelangen verenigd en krijgt de ontpoldering van de Nederlandse Hedwige- en de Vlaamse Prosperpolder een invulling die gezien mag worden. En misschien ook wel gezien kan worden als het resultaat van menig Q-kwartiertje, want vanzelf gaat het daar niet. Des te knapper wat er tot stand wordt gebracht.

 

“Het KNMI houdt de ontwikkeling van Ciara nauwlettend in de gaten” hoor ik net op de radio. Er schijnt een flinke storm op komst te zijn. Hoogste tijd voor mij om te schakelen naar politieke gebeurtenissen, die in eerste instantie eerder lijken aan te sluiten bij stormen dan stiltes. Bijvoorbeeld de twitterende politieke voorman die zich graag opwerpt als zeer belezen, maar blijkbaar van bovenstaande voorbeelden nog nooit gehoord heeft. Echte excuses richting de Marokkanen die in ons land leven n.a.v. zijn onjuiste, te stevige en te snel verstuurde tweet hoor ik in elk geval niet.

Politieke partijen als de VVD en het CDA, die tot op heden duidelijk afstand namen van FvD en daar niet mee willen samenwerken, lijken dat nu toch te overwegen in Noord-Brabant. Wat te denken van een kleine groep activistische boeren, die elk overleg (b)lijkt te willen dwarsbomen met (persoonlijke) dreigementen? Of de ontwikkelingen rond de marinierskazerne. Daar blijft het officieel stil rond tot eind maart, maar de kans dat ie naar Vlissingen komt lijkt aanzienlijker kleiner geworden.

 

Stuk voor stuk voorbeelden van stiltes voor de storm? Dat zou zo maar kunnen. GroenLinks bereidt zich erop voor zoals dat van een politieke partij geacht wordt, daar kan je op vertrouwen. Echter hoe heftig die stormen ook zullen worden, ik hoop dat niemand van de woordvoerders de manier van optreden van Marie, Emma’s oma en al die anderen uit het oog zal verliezen.

 

“Hoogste tijd voor een Q-kwartiertje” zou mijn vriend zeggen. Daar valt m.i. niets aan toe te voegen behalve de stille hoop dat de Sound of Silence ook dan zijn werk doet.        

 

  

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.