Gerwi's weblog

(Te) stille lobbyisten

0 reacties

Lobbyisten. Ken jij die? Van die mensen die stelselmatig invloed proberen uit te oefenen op het beleid? Vaak achter de schermen. Dus wanneer jij bovenstaande vraag ontkennend beantwoordt is dat niet gek. Toch zijn er meer van die activisten dan je wellicht veronderstelt. Grote bedrijven werken ermee. Shell en Unilever bijvoorbeeld zullen vast hun mannetje/vrouwtje naar Mark Rutte gestuurd hebben met een boodschap in de trant van “die dividendbelasting moet je wel van tafel halen hoor, is niet in ons belang, verzin maar iets over werkgelegenheid ofzo” (om te ontdekken dat zij als lobbyisten toch ook weer niet over de absolute macht beschikken want de meerderheid vindt inmiddels dat dergelijke multinationals genoeg gespekt zijn).

 

Daarmee zijn we wel gelijk aanbeland op het terrein waarop lobbyisten doorgaans functioneren: dat van de overheid, van de bestuurders. Onze provincie werkt er ook mee. Op zich onvermijdelijk om tot de hoogste invloedsferen door te dringen in het Haagse of Brusselse. Eerder dit jaar kregen we tekst en uitleg van Johanna Neyt en Niels Hubregtse over wat zij zoal binnen respectievelijk de EU en Den Haag aan de orde stellen: het Zeeuwse belang met het oog op fondsen, landbouw, energie en klimaat, onderwijs, jeugdzorg en grensoverschrijdende arbeid om er een paar te noemen.

 

Jou niets van bekend? Past in de aard van hun werk, dat is dus meer op de achtergrond. Een goede lobbyist is een stille lobbyist. Om te voorkomen dat Johanna, Niels of hun opdrachtgevers een waarschuwend vingertje opsteken beperk ik mij tot deze algemene, openbare informatie over hun werkzaamheden. “Waarom begin je er dan over?” vraag jij je nu misschien af. Nou het is een mooi bruggetje naar mijn politieke week. Geen week met voorgrondwerk, wel veel achtergrondwerk.

 

Een kans dus op een kijkje achter de schermen. Zo werden we bijgepraat over hoe provincies en het Rijk hun geschillen hebben bijgelegd over de aanpak van het stikstofprobleem. Is nog slechts een begin veronderstel ik. De media hebben hierover al wat verteld/laten zien. Komt later vast nog genoeg aan bod. Dat geldt eveneens voor die andere interessante achtergrondinformatie die we ontvingen over natuurbranding en slimme mobiliteit. Voordat je gaat roepen: “Natuurbranding? Wat is dat nou?” hier een korte samenvatting. Het komt neer op meer bekendheid geven aan wat Zeeland te bieden heeft. Je zou het een soort lobbyen kunnen noemen ja.

 

Mij lijkt het gepaster jou ditmaal mee te nemen naar een minder bekende gebeurtenis deze week. Dinsdagmiddag in de filmzaal van de Zeeuwse Bibliotheek: een heuse Presentatie van VIP. Nee, niet van een Very Important Person. Dan had je dat vast wel geweten. In een matig gevulde zaal lieten een tiental statushouders zien dat zij meer dan geslaagd zijn voor hun certificaat Vluchtelingen Investeren in Participatie (VIP). Niet alleen hebben zij de inburgeringscursus succesvol afgerond, ze zijn ook klaar voor de arbeidsmarkt. Ik was echt niet de enige die die conclusie trok.

 

Best wel knap hoor, zoals die 10 mannen en 1 vrouw een voor een naar voren kwamen en motiveerden waarom zij nog liever vandaag dan morgen aan de slag willen in Nederland. Soms de eerste stappen schuchter en aarzelend zettend, maar gaandeweg hun verhaal steeds sterker brengend. Soms al gelijk met de deur in huis vallend. Talenten op allerlei niveaus en vakgebieden, al of niet met veel ervaring vanuit hun moederland. En stuk voor stuk goed Nederlands pratend. Ken jij vacatures voor bijvoorbeeld schilders, schoonmakers, mensen in de bouw, horeca, reparateurs van mobiele telefoontjes/ICT apparatuur, operators, sociaal maatschappelijke begeleiding, logistiek, laborant, land- en tuinbouw/fruitteelt en/of apothekersassistente om er een paar te noemen? Laat dat vooral weten! Misschien zit de man of vrouw die gezocht wordt tussen deze stille lobbyisten.

 

Ik was onder de indruk, eerlijk waar. Het enige waar ik minder van gecharmeerd was, was het aantal belangstellenden. (Organisaties van) werkgevers, uitzendbureaus en overheden waren weliswaar eveneens uitgenodigd, maar schitterden door afwezigheid. In de media las ik er evenmin iets van terug. De interesse van die kanten om daadwerkelijk een steentje bij te dragen aan de inburgering en participatie is zo te zien minder hoog dan gehoopt. En dat terwijl juist in Zeeland de nood hoog is om vacatures ingevuld te krijgen. Daar staan de media vol mee. En ook op politiek niveau proberen we van alles om mensen naar onze provincie te halen.

 

Na afloop was er natuurlijk gelegenheid na te babbelen en complimenten uit te delen. Misschien dat er op een andere manier meer bekendheid aan deze VIP gegeven dient te worden concludeerde een van de medeorganisatoren, de Stichting Vluchtelingenwerk Zuidwest Nederland zelf al. Misschien ook dat deze stille lobbyisten een herkansing verdienen op een congres over de arbeidsmarkt in Zeeland waar dan hopelijk wel veel (vertegenwoordigers) van werkgeversorganisaties, uitzendbureaus en werving- &selectiebureaus aanwezig zijn?

 

Ik ga me daar in elk geval hard voor maken. Want al het werk van de taalaanbieders, jobcoaches en vrijwilligers vanuit bijvoorbeeld Het Taalhuis om deze statushouders zover te krijgen – waarvoor lof – moet uitmonden in een plekje voor hen in onze samenleving en op onze arbeidsmarkt. Jammer dat hun lobby zo stil is. Te stil als je het mij vraagt. Vandaar dit stukje en mijn inzet. En misschien kunnen professionele lobbyisten als Johanna en Niels nog iets betekenen? Of jij? Laat je dan horen zou ik zeggen. Bij voorbaat dank, mede namens de (te) stille lobbyisten.

 

 

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.