Gerwi's weblog

PAS op Calimero!

0 reacties

Calimero. Wie kent dat zo verongelijkt kijkende kuikentje nou niet? Zijn beteuterde uitspraak: “Zij zijn groot en ik is klein, en da’s niet eerlijk, o nee” maakte hem wereldberoemd en leidt heden ten dage bij personen, landen of organisaties nog weleens tot een calimerocomplex. Maar laten we niet vergeten dat het beestje tot grootse daden in staat bleek. Wist je trouwens dat ie vernoemd is naar de kerk waar zijn bedenker en tekenaar – Toni Pagot – getrouwd is? De San Calimero.

 

Wanneer jij oppert: “Als jij je blog opent met Calimero, dan zal jouw politieke week wel de nodige Calimeromomenten kennen” kan ik niet anders dan je gelijk geven. Alleen worstel ik nog met welke Calimero als ik inzoom op afgelopen vrijdag. Aan de orde was de vraag of we niet stikken in de stikstof. Eerst een informatieve bijeenkomst, daarna een debat over de toestand in Zeeland. Tijdens de toelichting vol Zeeuwse wetenswaardigheden betreffende de neerslag waarin dat verrekte spul zit – is het echt zo erg in Nederland t.o.v. de rest van Europa? (ja), ook in Zeeland? (anders) en waarom steggelen minister en provincies over wat goed zou zijn? (twee verschillende uitgangsposities) – zag ik al enkele Calimero’s uit de hoek van zij-zijn-groot-en-ik-is-klein kruipen.

 

“Ik snap er ondertussen bijna niets meer van” is een gedachte die niet zo gek is hoor. Het is een complex verhaal. Maar simpel gezegd: de PAS is op, over, voorbij en dat betekent volgens de Raad van State sinds 29 mei 2019 overal een definitieve pas op de plaats. Sindsdien mocht geen enkele vergunning meer worden afgegeven in het kader van de Natuurbeschermingswet. Of je nu huizen wilt bouwen, wegen aanleggen of je (boeren)bedrijf uitbreiden: het slot gaat er pas af wanneer de natuur niet langer schade ondervindt.

 

De PAS – Programma Aanpak Stikstof – was 5 jaar lang het Nederlandse antwoord op de Europese afspraak dat beschermde natuurgebieden in dit werelddeel geen nadelige (stikstof)gevolgen van bouwactiviteiten mochten ondervinden. De kern van dat antwoord? We bouwen toch gewoon door in die omgevingen en zeggen toe later voor compensatie te zorgen. Dat moet dus omgekeerd besloot de Raad van State.

 

Minister en provincies (die verantwoordelijk zijn voor de natuur en het afgeven van vergunningen) leken vorige maand het antwoord op die blokkade te hebben gevonden, ware het niet dat er nogal wat ruis zit op de vraag om hoeveel dieren het gaat waarop je moet reduceren: wat je daadwerkelijk op stal hebt staan of wat je daar zou mogen hebben staan. Gevolg: boze boeren en een aantal provincies die door de knieën gaan. Een pyrrusoverwinning: want het gevolg is nog langer ophouden van bouwkansen en dus ook boze bouwers. Daar heb je van de week vast wel wat van meegekregen.

 

Zeeland houdt overigens wel vast aan haar afspraken. Dat vind ik sterk. De piepende stemmen van collega’s die menen dat wij klein zijn en dat het grootste deel van onze stikstofdeken vanuit het buitenland komt aanwaaien waar wij niets aan kunnen doen bekoren mij minder. ’t Is waar, net als het gegeven dat boeren de laatste jaren al voor flinke reducties hebben gezorgd. Maar pas op, Calimero. Als je eerlijk bent meld je eveneens dat je in de tijden daarvoor - ondanks waarschuwingen – alles op alles hebt gezet om maar zoveel mogelijk (mest en kunstmest) te produceren.

 

De impasse duurt voort tot minstens 1 december a.s. nu aan juristen is gevraagd welke oplossing dusdanig sterk is, dat we ermee vooruit kunnen zonder dat er binnen no time opnieuw een verbod van de Raad van State volgt of dat trekkers voor weer een filerecord zorgen. Aangezien Zeeland zich aan de afspraken houdt, doet het nieuwe rekenmodel zijn werk en mag er hier en daar weer gebouwd worden in onze provincie. Prima. Idem dito dat boeren, bouwers en bestuurders in Zeeland kiezen voor de dialoog in plaats van de confrontatie.

 

Wel zoeken naar echte oplossingen a.u.b. Want voor GroenLinks is het klip en klaar dat we met zijn allen bijdragen moeten leveren, niet alleen de landbouw. Het liefst in combinatie met andere grote uitdagingen als het terugdringen van de CO2-uitstoot en veranderingen in klimaat en energie. Volgens steeds meer deskundigen – en echt niet alleen die van Urgenda (dat eveneens reeds een overwinning behaalde bij de rechtbank) – zijn wij de generatie die een en ander nog kan omdraaien. Met technische middelen, maar ook door verder te kijken dan alleen je eigen sector, je eigen provincie en/of je eigen belang. Dus op korte termijn bijvoorbeeld de maximumsnelheid naar beneden, industrie zwaarder belasten en ook echt werk maken van omschakelen in landbouw. En ja daar hoort inkrimping van de veestapel bij.

 

Maar bovenal door samen te werken. Onze suggestie vrijdag jl. om niet te piepen maar in overleg te gaan met de Belgen nam de gedeputeerde graag aan. Had ze ook al gedaan. Wist je overigens dat in Oost-Vlaanderen gewoon gezegd wordt dat boerenbedrijven moeten sluiten of verplaatsen als ze te dicht bij een natuurgebied liggen? Niks geen vrijwilligheid. En liever ook geen oplossingen zoals diezelfde vrijdag uit de koker van minister Wiebes kwamen: om de energiedoelen van 2020 te bereiken wisselt hij CO2rechten in om groene energie op te kopen uit het buitenland.

 

Voor wie zich afvraagt ‘hoever ik ondertussen ben in mijn zoektocht naar welke Calimero mij deze week het beste zinde”, het antwoord komt eraan. Als volksvertegenwoordiger word je geacht op te pikken wat in de samenleving speelt. Zo werd me deze week duidelijk dat we veel meer aandacht moeten (blijven) besteden aan het goed Nederlands spreken en schrijven.

 

De plaats van komma’s of punten is daarbij veelzeggend. “Pas op, Calimero” – met komma – geldt als een waarschuwing naar binnen, naar jezelf (alleen maar zielig doen helpt niet). Terwijl “PAS op Calimero!” juist gezien kan worden als een bericht naar buiten toe, anderen attent makend op het gegeven dat dat kuikentje toch ook tot grootse daden in staat is. Neerlandici onder ons kunnen het vast beter uitleggen. Maar in dit geval bedoel ik dus: “Let op die kleine provincie in zuidwest Nederland, daar werken ze aan echte oplossingen!” Hoop ik. Wordt vervolgd.

 

  

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.