Gerwi's weblog

(P)IPO en de boeren

2 reacties

De boeren. Je kunt er nooit omheen – ze zorgen immers voor jouw en mijn eten – maar deze week al helemaal niet. Of heb jij de 2200 trekkers in de grootste file ooit richting Den Haag gemist? De boeren zijn het zat: burgers en buitenlui zien hen zelden of nooit staan en er hoeft maar dit te gebeuren of de overheid wijst naar hun beroepsgroep. Nu was het de stikstofproblematiek die op hun bordje werd gekieperd. Gewapend met hooivork en riek – weet jij het verschil? – togen ze naar het Malieveld waar ze trekker aan trekker en schouder aan schouder hun mannetje en vrouwtje (met “onze” Bertie) stonden. Stank voor dank in ruil voor een hongerloontje, dat moe(s)t maar eens afgelopen zijn.

 

Een indrukwekkend protest, waarbij geen wanklank gevallen is met veel meer sympathie dan ze ooit voor mogelijk hadden gehouden. Maar hebben ze gelijk? Allereerst moet je weten dat de landbouw vele takken kent: akkerbouw, veeteelt en (glas)tuinbouw zijn wel de bekendste. Als er ergens het begrip "in alle soorten en maten" opgaat, dan is het wel voor deze beroepsgroep. Van keutelboertjes met gemengde bedrijfjes tot grootgrondbezitters en herenboeren met megastallen. 18 procent van hen is miljonair tegenover 1,5% in overig werkend Nederland. De gemiddelde verdiensten zijn 42000 euro per jaar tegenover Jan Modaal die het met 34000 euro moet doen. Ja, ja, ik weet dat je niets aan gemiddelden hebt.

 

Zeker niet als je flink geïnvesteerd hebt. In grote machines, in meer koeien bijvoorbeeld. Toen de melkquota vrijgegeven werd waren er genoeg (partijen) die waarschuwden, maar de bomen leken tot de hemel te rijzen. En waar zijn die nu? Struweel, bosjes en ja, ook hele stukken oerwoud moe(s)ten verdwijnen in de ratrace naar alsmaar groter. Want dan kon je goed verdienen aan omvangrijke contracten bij supermarkten, voor kiloknallers bijvoorbeeld of mooier ronde appelen. En niet te vergeten aan het buitenland, want 80% van wat onze boeren produceren is bestemd voor de export. Kunstmest en bestrijdingsmiddelen vonden gretig aftrek. Menigeen – niet iedereen – sloeg waarschuwingen tegen teveel mest, verlies aan biodiversiteit en het gevaar van overproductie en uitputting in de wind.

 

Dan het stikstofdossier. Bewezen is dat 70% van het Nederlandse aandeel in de stikstofdeken uit de landbouw afkomstig is. In een eeuw verliest Nederland bijna 2/3e deel van haar biodiversiteit (soorten planten/dieren), waarin de wijze van boeren een groot aandeel heeft. “Dat moet anders!” zegt Philip Blom – Duits filosoof, historicus en schrijver, die prima Nederlands praat – op het congres van het IPO. Hij weet, zo is me verzekerd, treffend te verwoorden dat dit voor alles en iedereen geldt. “Wat op het spel staat” bevat veel zaken, waar GroenLinks al langer voor pleit. En die langzaam maar zeker leiden tot verandering in (consumenten)gedrag. De markt is niet vrij, die bepalen wij. Biologische boeren merken dat al.

 

Politici ook. Niet alleen de vele Statenleden van alle partijen uit het gehele land die naar die jaarvergadering van het IPO (InterProvinciaal Overleg) geweest zijn. Maaike was een van de Zeeuwse deelnemers. Ook collega’s uit het land en Europa. Zeker ook van partijen die tot voor kort niets zagen in wat groene (en sociale) partijen aanreikten als alternatief. Zij erkennen nu, mede dankzij het rapport Remkes, volmondig dat het anders moet. De minister formuleert het handig op de protestdag – geen halvering van de veestapel onder haar bewind – maar nog geen dag later geeft ze aan dat een forse vermindering toch wel snel nodig is. Net als minder hard rijden. En.. vul zelf maar in. We zullen echt naar en en en moeten (toe)werken en kunnen niet lang(er) wachten.

 

Voor GroenLinks blijft het naast dat niet langer dralen van groot belang dat de lusten en lasten eerlijk verdeeld worden op korte en langere termijn voor iedereen. Samen moeten we daar de schouders onder zetten. Natuur- en maatschappelijke organisaties, het bedrijfsleven, andere landen, jij en ik en ja ook de boeren. Goede voorbeelden genoeg, met kansen voor Zeeland.

 

“Ho ho, niet doordraven nu” hoor ik je roepen. “IPO of niet, je kunt je beter richten tot je voorman, Jesse Klaver, want die PIPO geeft deze week op voorhand alle wisselgeld weg om iets van die mooie woorden waar te kunnen maken. Hij stemt nu al in met alle begrotingen. “Wat vind je daar dan van?” Tja, daar lijk je een punt te hebben. De meningen zijn verdeeld.

 

Coalitiepartijen prijzen zijn opstelling. Oppositiepartijen fronsen de wenkbrauwen, ja ook bondgenoten. En partijgenoten. En ik zal je eerlijk zeggen, ik in eerste instantie eveneens. Echter meer en meer denk ik dat zijn aankondiging op Prinsjesdag – we moeten elkaar geen vliegen afvangen, maar collectief zoeken naar oplossingen voor de grote uitdagingen (klimaat, energie, leefbare wereld) – strategisch gezien sterker is dan hard roepen en polariseren. Dat was/is tekenend voor het politieke landschap. Wees ervan overtuigd dat Jesse – en GroenLinks – niets zomaar weggeven. Wel bereiken ze door hun (andere) opstelling concrete zaken: zo gaan de multinationals bijvoorbeeld eindelijk meer belasting betalen en komt er een CO2heffing.

 

Tactisch, strategisch of gewoon gevoelsmatig? Ik weet het niet, maar iets in me zegt dat de insteek van Jesse een weg kan zijn naar meer natuur, diervriendelijkere duurzame manier van boeren, toename van biodiversiteit, groenere economie en een leefbare wereld voor iedereen. PIPO bewandelde tenslotte ook niet de ge-eigende paden, maar had altijd oog voor vogels, bloemen en kinderen. Voor de toekomst dus. Laten we die niet langer voor ons uitschuiven. Laten we daar samen voor gaan. Het moet anders. En het kan anders!

 

 

   

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi

2 reacties

Meneer Gerwi, u zou even het volgende in acht kunnen nemen wat betreft uw uitspraken over stikstof en dat de boeren schuldig zijn aan het probleem.

Stikstof- en fosfaatproductie lager in 2019

De hoeveelheid stikstof en fosfaat in dierlijke mest is in het eerste halfjaar van 2019 duidelijk gedaald. Alle diersoorten inclusief melkvee zitten inmiddels onder de plafonds voor stikstof en fosfaat.

Dat blijkt uit de rapportage over het tweede kwartaal 2019 van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

De hoeveelheid stikstof daalde naar 494 miljoen kilo, in de definitieve cijfers over 2018 was dat 503,5 miljoen kilo. De Nederlandse veestapel produceerde per 1 juli 2019 ruim 159 miljoen kilo fosfaat. In 2018 was dat 162 miljoen.

De link naar de informatie Bron: boerderij.nl

werny

06 October 2019 om 16:06

Goed dat de sector zelf inmiddels ook inzet op vermindering. En dat de eerste resultaten zichtbaar zijn. Feit blijft dat 70% van de Nederlandse stikstofdeken afkomstig is uit de landbouw. En die plafonds dateren m.i. van voor de uitspraak vd Raad van State en van voor de doorvertaling van het nieuwe klimaatakkoord.

Hopelijk zet ook de sector drastisch door richting (diervriendelijke) kringlooplandbouw/natuur-inclusieve landbouw ism alle belanghebbenden (daarvoor subsidies beschikbaar stellen ipv nog meer melk, vlees, graan/aardappels/ uien etc dat voor de helft gebruikt wordt als veevoer. Daarnaast dienen wij met zijn allen eveneens in te zetten op verandering van het consumentengedrag met eerlijke prijzen voor de boeren).

Gerwi Temmink

07 October 2019 om 16:51

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.