Gerwi's weblog

G(l)ossy

0 reacties

Een glossy. Zo’n modern, luxe tijdschrift met een glimmende, glanzende opmaak vol kleurrijke foto’s, dat een bepaalde leefstijl suggereert. Doorgaans met een bekende naam als titel om het helemaal (mee)pakkend te maken. “De Linda”, “De Wendy”, “De Johan”. Je kent ze vast wel.

Niet dat ik op een “De Gerwi” uit ben hoor. Maar deze week kreeg ik veel te maken met de-nodige-dosis-op-de-borstklopperij. Zo begon de officiële laatste Statenvergadering van de Provinciale Staten uit de periode 2015-2019 afgelopen vrijdag met de “End Term Review”. Naar aanleiding van een gebundelde glossy over de bestuurlijke eindevaluatie van die 4 jaar. Waarom dat agendapunt niet gewoon “Terugblik” of voor mijn part “Trugkieke” heette? Ik heb geen idee.

De ene na de andere spreker klopte zichzelf op de borst en roemde de samenwerking – die inderdaad na het Sloewegdebacle sterk verbeterd is tussen GS en PS (en ook tussen coalitie en oppositie, al blijven er altijd verbeterpunten), dat klopt – waarbij de vraag “Maar wie leest dit nu?” misschien nog wel de meest relevante was. Gevolgd door een veronderstelling die in het geheel niet bij een glossy lifestyle magazine past, namelijk: “Waarschijnlijk alleen degenen die meegewerkt hebben aan de totstandkoming”. Heb jij hem al gezien? Zo nee, dan is hier je kans.

Ik heb er maar niet al te veel over gezegd. Niet dat ik niet heb laten noteren wat voor mij en mijn partij het hoogte- en dieptepunt waren uit deze jaren alsook waar wij trots op zijn dan wel wat wij anders zouden doen, maar wanneer ook journalisten het niet de moeite waard (b)lijken te vinden om die meningen weer te geven (terwijl dat van praktisch alle collega’s wel gedaan is) zie ik daarin alleen maar de bevestiging dat GroenLinks meer voor de inhoud gaat dan de opmaak.

Tijdens een volgend onderwerp – het initiatief om de T-tag-tarieven van de Westerscheldetunnel te verlagen – kreeg ik een soort déjà vu gevoel. Daar waar ik voorheen nooit problemen ondervond om inhoudelijk duidelijk te maken dat wij als Staten die tunnel zo spoedig mogelijk tolvrij moesten maken omdat praktisch elke partij dat voorstond, overviel me nu een spervuur aan vragen waarom ik een eerlijk verhaal wilde vertellen. Namelijk dat wij als Zeeland verplichtingen zijn aangegaan en die honderden miljoenen terugbetaald dienen te worden. Daarvoor is tol nodig. In principe tot 2033.

Haal je meer op, dan kun je die tunnel eerder tolvrij maken (wat burgers, bedrijven e.a. eigenlijk allemaal willen) of je kunt er voor kiezen veel-gebruikers nu een voordeeltje te geven. Per saldo zijn die m.i. echter beter af wanneer de tunnel jaren eerder helemaal tolvrij kan zijn. Maar het klinkt in verkiezingstijd vast glossy om nu een andere keuze te maken, ook al is me – op D66 na – door alle partijen verzekerd dat dit niets te maken zou hebben met de verkiezingen.. Alleen waarom dan een spervuur aan vragen vanuit partijen die zelf 180˚ van mening veranderd zijn? En die – bij verdere meevallers – opeens wel weer brood zien in sparen en eerder afbetalen? Op mijn constatering dat het dan logischer zou zijn vast te houden aan het consequent voordeeltjes teruggeven aan veel-gebruikers volgde een nieuw spervuur “want tja, het is toch ook wel fijn als die tunnel eerder afbetaald kan worden”. Ik snap het niet meer. Jij wel?

Wat ik inmiddels wel weet – nu het initiatief is geaccordeerd – dat we allemaal jaren langer moeten blijven betalen. Want bij de gezamenlijk gedane oproep richting Den Haag of het kabinet en de Tweede Kamer nog een douceurtje van zo’n 400 miljoen extra voor Zeeuwse burgers op de plank hebben liggen, heb ik maar laten aantekenen dit meer als een schot voor de bühne te zien dan dat we vanuit de hofstad een hoffelijk gebaar mogen verwachten. Niet echt glossy, ik weet het, maar wel realistisch denk ik.

En dat terwijl GroenLinksers doorgaans getypeerd worden, of moet ik zeggen werden, als idealisten. Halverwege de afgelopen week hoorde en zag ik dat meer en meer van onze “idealen” niet meer ver weg zijn. Sterker nog: de weg naar verwezenlijking is een feit. Zo vertelde boer Charl van Schouwen-Duiveland op zijn geheel eigen wijze, of misschien is hier eigenwijze beter op zijn plek, hoe hij het reguliere bedrijf van zijn vader compleet heeft omgeturnd in een gecertificeerde, biologische melkveehouderij waar meer en meer ruimte komt voor andere voedingsmiddelen zoals noten. “Gossie” dacht ik, ons programma werkt!

Charl’s inbreng (en die van wetenschapper Wim Dijkman) zijn de moeite waard om nog eens na te lezen. Of te bekijken in een filmpje dat zijn zus gemaakt heeft. Volgens zijn vrouw, broer en vriend heeft hij tijdens de themabijeenkomst van GroenLinks over dat ook de landbouw groener kan en moet al meer verteld en laten zien dan dat ie in al die jaren daarvoor naar buiten heeft gebracht. Hij had zichzelf best wat meer op de borst mogen kloppen.

Dat deden daarom de talrijke bezoekers woensdagavond maar middels een flink applaus! Als tip gaven zij mee dat al die Zeeuwse biologische bedrijven – van akkerbouw tot fruittelers, tuinders, kaasmakerijen en veehouderijen om er een paar te noemen – zich zouden moeten bundelen op een digitaal platform. En dat hoeft dan niet eens glossy. “Gossie” dacht ik opnieuw, dat het zo simpel kan zijn om inspirerend bezig te zijn. Daar kan de politiek wellicht aan meewerken heb ik daarom toegezegd net als bij het op (en uit de) weg helpen (van belemmerende obstakels) in het woud van regels.

 

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.