Gerwi's weblog

Open deur

0 reacties

Een open deur. Voor de taalkundigen onder ons: ik weet dat je daarmee twee kanten op kunt. Die van de deur wagenwijd openzetten om mensen gastvrij te ontvangen. Onze zuiderburen spreken niet voor niets van “Open Deur Dagen”. Scholen en clubs uit het betaalde voetbal zijn bekende voorbeelden uit deze categorie. En de provincie Zeeland. De andere optie ligt gevat in het gezegde “Een open deur intrappen”, hetgeen neerkomt op iets dat eigenlijk niet gezegd hoeft te worden omdat het zo voor de hand ligt.

Aan de hand van deze inleiding vermoed jij waarschijnlijk dat ik in dit blog inzoom op de gastvrije invalshoek. Logisch. Ben jij afgelopen zaterdag ook op de Open Dag van de provincie Zeeland geweest? Op het Abdijplein of elders in de provincie? Of bij de aankondiging dat vanaf 31 augustus De Slag om de Schelde een jaar lang in de picture zal staan (in het kader van 75 jaar bevrijding)?

Overal waren de deuren in elk geval royaal opengezet om een kijkje te nemen. Van de elektrische auto’s die in gebruik zijn via het provinciehuis – waar de ambtenaren en GS gehuisvest zijn – tot de Statenzaal en Voorhal, alwaar de Staten normaal gesproken bivakkeren. In doorgaans saaiere omstandigheden dan nu. Zowel de partijen die mee doen aan de verkiezingen voor het Waterschap – met zelf te bouwen dijkjes en dammen - als zij die zich opmaken voor de verkiezing van de nieuwe Provinciale Staten pakten kleurrijk uit. Pamfletten, posters, flyers, vlaggen, oproepen en nogal wat weggeefdingetjes toverden de statige vertrekken om in een soort openlucht theater. Zo van komt dat zien, komt dat zien. En horen!

Enkelen onder ons verwachten een invasie aan belangstellenden overeenkomend met de gang naar voetbalstadions afgaande op de ingeslagen hoeveelheden aan kisten appels en fruitbakjes – gelukkig allemaal gezond – en die kwamen wellicht niet geheel leeg thuis, maar mijn fractie was best tevreden over de interesse voor GroenLinks. Wij zochten het minder in de weggeefdingetjes en meer in een goed verhaal. Als de passanten woord houden dan levert ons dat stemmen op. Maar goed, dat zal elke partij zeggen na zo’n Open Dag. Open deur dus.

Misschien is het beter dat ik je meeneem naar de beeldvormende bijeenkomst van een dag eerder. “Wat moet ik me daar bij voorstellen?” vraag jij je nu misschien af. Kan ik me voorstellen. Feitelijk is dit niets anders dan een informatiebijeenkomst. Speciaal voor Statenleden. Wij worden op tal van manieren van informatie voorzien. De stroom aan rapporten, stukken, e-mails, nota’s en andere epistels zal ik je besparen. Net als de uitlegbijeenkomsten die zicht geven op het beleid, vaak verzorgd door ambtenaren en/of GS. En niet te vergeten de werkbezoeken die we afleggen. Soms gezamenlijk, soms per partij. Allemaal nuttig, maar hier niet van toepassing.

Het verschil met een beeldvormende bijeenkomst is dat we die als Staten zelf (mede)organiseren. Over een groots onderwerp proberen we dan 360˚ breed geïnformeerd te worden, dus inclusief alle kritische invalshoeken die je maar bedenken kunt. Vrijdagmiddag hadden we wel zo’n groot thema te pakken denk ik: “De zoetwatervoorziening in Zeeland, nu en in de toekomst”.

De open deur van het congres- en vergadercentrum “De Stenge” te Heinkenszand nodigde ons vriendelijk uit en met de komst van het zonnetje zou je bijna lachend naar binnengestapt zijn, ware het niet dat de deur ernaast openging om iemand haar laatste eer te bewijzen. De visserij was daardoor wat minder talrijk vertegenwoordigd dan vooraf was aangenomen gezien het belang van het onderwerp, maar niemand nam hen dit euvel. Integendeel.

Bovendien zal het laatste woord hier nog niet over gesproken zijn, zoveel werd ons wel duidelijk. Want zowel de inleider als de woordvoerders (en woordvoersters niet te vergeten) belichtten de diverse belangen hartstochtelijk. De voorzitster schaarde ze onder landbouw (met name akkerbouw en fruittelers), economie (met o.a. recreatie, binnenvaart, visserij en sportvisserij) of natuur (o.a. Natuurmonumenten, Het Zeeuws Landschap) en ook Rijkswaterstaat deed een duit in het zakje.

En voor zover we het nog niet wisten: de verschillen in Zeeland zijn groot. Niet alleen in de hoeveelheid neerslag die er wel (of niet) gevallen is, in de bodemgesteldheid en in de voorraden zoet water. Soms niet eens aanwezig. Per gebied zijn feitelijk verschillende aanpakken mogelijk/nodig. Terwijl je ook nog eens te maken hebben met andere overheden: wat willen die? Het Rijk zegt voorlopig geen geld te hebben om het Volkerak- Zoommeer (VZM) te laten verzilten wat wel de bedoeling was/is. Wil iedereen dat nog?

Sommige vertegenwoordigers waren er nog niet uit (natuur, economie), anderen heel stellig wel: hou alles maar zoet en zorg eveneens voor voldoende aanvoer vanuit Brabant via de Roode Vaart en/of de Brabantse Wal. Maar dan nog blijft Walcheren aangewezen op zijn eigen enthousiaste wijze van KWR, waterbellen onder de kreekruggen. En blijft Schouwen-Duiveland zitten met zijn eigen probleem omdat daar feitelijk geen zoet water in de grond zit. Oeps, het wordt jou allemaal een beetje teveel? Dat snap ik, wij werden ook overspoeld met watervallen.

De Gedeputeerde voelde dat haarfijn aan en sloot humoristisch af door te stellen dat een zoetblijvend VZM en gratis openstaande kranen vanuit Brabant in Den Haag en Zeeland bejubeld zouden worden omdat dat in beide gevallen tientallen miljoenen euro’s zou schelen. Leuk gevonden, maar niet realistisch als ie alle sprekers – en met name de inleider – goed gevolgd heeft. En dat heeft hij vast.

Want in zo’n scenario zie je één ding over het hoofd. Datgene wat nou juist in elke bijdrage op de een of andere manier zo helder doorklonk: “De Deltawerken zijn af. Maar het werken aan de Delta is nooit af.” Immers die zeespiegel blijft stijgen! Als dat geen open deur is..  

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.