Gerwi's weblog

Vluchten kan niet meer (2)

0 reacties

Vluchten. Nee, ik doel hier niet op de vele vakantievluchten naar zonnige (ski)vakanties. Met “goedkope” vliegtuigmaatschappijen. Mocht zo’n trip op jouw to-do-list staan: je kunt daar nog voor vluchten he? Er zijn immers genoeg alternatieve opties, die stukken beter zijn voor het milieu. Op die manier bekeken past deze vorm van vluchten later alsnog in dit blog.

Anders vluchten dus. “O, dan bedoel je zeker de behoefte om soms eens lekker weg te vluchten van de alledaagse werkelijkheid?” hoor ik je hardop vragen. Weg van de zorgen en problemen? Zeker herkenbaar: bezigheden waar je even helemaal in op kunt gaan. Vluchten in een boek, in een film, in sport, in muziek, dans of theater bijvoorbeeld. Het overkwam mij afgelopen dinsdag bij een ingelaste voorstelling van de Jeugdtheaterschool Zeeland. En ik was niet eens aan het mijmeren; gewoon druk aan het werk om mij een beeld te vormen over een actuele kwestie. Laat mij je meenemen.

Op het toneel uiten enkele jongeren – gebogen over continu oplichtende beeldschermpjes – hun grote ongenoegen over niet op tijd geleverde onlineproducten. Die toch echt gisteravond al besteld waren. Op de achtergrond een jongeman uit Irak – waar hij echt vandaan komt bleek later – die verwoede pogingen doet ertussen te komen. De jongeren vinden hem echter een rare kwast. Wat moet ie hier? De een weet te melden dat ze volgens zijn vader niets anders doen dan onze huizen inpikken. En banen voegt een ander daaraan toe. Tijdens zijn baantje als afwasser blijkt de Irakees letterlijk en figuurlijk erg veel op zijn bordje te hebben. Geen reden voor de bazin om hem er niet direct uit te schoppen als ie nog een keer te laat komt. En hij maar wanhopig roepen: “Ik wil het graag goed doen!”. Hulp wordt zogenaamd volop geboden: een deftig dametje op hakken leest hem in rap tempo hoogdravende verplichtingen voor uit ambtelijk opgestelde brieven van banken, gemeente en verzekeringen waarvan zij veronderstelt dat hij het allemaal wel snapt. Veel gaat langs hem heen. Maar contact begrijpt hij. Dat is wat ie graag wil. En dat is wat hij uiteindelijk ook krijgt wanneer de jongeren merken dat hij eigenlijk best een toffe gast is.

Meer dan 120 mensen aanschouwden als gast bij de Pontesschool in Goes dit stukje jeugdtoneel. Vanuit verschillende achtergronden: uit het bedrijfsleven, uit het onderwijs, uit de politiek, van Zeeuwse gemeenten, van Vluchtelingenwerk, van taalaanbieders en uit de hoek van de vrijwilligers. Allen met een grote belangstelling voor het thema van de avond: statushouders en arbeidsmarkt. Georganiseerd door PS. Om geïnformeerd te worden waar erkende statushouders allemaal tegenaan lopen op zoek naar een baan. Idem dito vanuit werkgevershoek en/of inburgering. Barbara Oomen hield een boeiende inleiding: Zeeland is altijd gastvrij geweest voor honderdduizenden vluchtelingen. En gezamenlijk moeten we de kansen benutten die deze nieuwkomers ons nu brengen.

Statushouders, vrijwilligers en professionals. Ze waren er allemaal. En lieten zien waar een goede samenwerking en wisselwerking toe leidt. Daarvoor hebben die vluchtelingen jouw en mijn hulp nodig. Als taalmaatje bijvoorbeeld. Want die paar dagdelen op school zijn immers niet toereikend, zo werd wel duidelijk. Zoek naar hun talenten/specialiteiten. Dan kunnen zij veel (meer) betekenen voor het invullen van vacatures op de Zeeuwse arbeidsmarkt. Het jeugdtheater liet dit zien en Barbara constateerde dat ook al. De huisvesting van statushouders en de regionale economie behoren tot het provinciale takenpakket. Gaan we hier als politici werk van maken? Ik hoop/reken op een positief antwoord na de evaluatie.

Een dag later vormde het grote toneel van CineCity XL in Vlissingen het decor van de voorstelling “Parijs op zijn Zeeuws”. Het vervolg op de energiedialoog die vorig jaar opgestart is. Ed Nijpels, landelijke door het kabinet naar voren geschoven om de 5 klimaattafels (rond industrie, landbouw, mobiliteit, elektriciteit en bebouwing) regionaal van de grond te krijgen. Samen met gedeputeerde Ben de Reu hield ie een warm pleidooi voor zo’n 400 aanwezigen om gauw te beginnen, in elk geval met de laatste drie. Want de eerste twee zijn hier al bezig.

Eigenlijk die andere ook al, want Ed meende dat Zeeland als landelijk voorbeeld kan dienen. Dat zal best. Maar toch constateerden eind vorig jaar Marjan Minnesma van Urgenda en de Zeeuwse jongeren niet voor niets dat het hier twee voor 12 is. Windmolenproducenten willen maar wat graag merkte ik donderdag op de EnergyPort. Terecht counterde onze gedeputeerde in de richting van Ed Nijpels dat die zijn tijd dan beter kan verdoen om zijn voorman van de VVD, de minister-president, tot wat meer spoed aan te manen. “En in diens kielzog andere coalitie(gezinde)partijen als CDA, SGP e.a.”, zeg ik er dan maar bij. Te beginnen met het invoeren van een vliegtax om terug te komen op de vorm van vluchten uit de eerste alinea. Daarvoor vluchten kan niet meer.

Gelukkig zie je tegenwoordig in praktisch elk partijprogramma dat duurzaamheid voorop staat, dat er hard aan vergroening gewerkt moet worden. O.a. via de transitie van energie en klimaat. Alleen het verschil in tempo moet opgeheven worden. Je mag er op rekenen dat GroenLinks voortrekker blijft van al wat daarvoor nodig is. Binnenkort meer daarover. Iedereen dient zijn of haar verantwoordelijkheid te nemen. Vluchten kan niet meer.

Helaas ontbrak een aantal politieke partijen op deze bijeenkomsten, maar juist wij als politici moeten het voorbeeld (gaan) geven. Vluchten kan niet meer. Niet voor onze verantwoordelijkheden jegens statushouders en arbeidsmarkt. En evenmin voor een succesvolle strategie richting een Zeeuws energie- en klimaatakkoord. Voor de Kerst moet zo’n akkoord er liggen! Vluchten kan niet meer.

 

 

Hartelijke roodgroene groen,

Gerwi

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.