Gerwi's weblog

Van tapkraan tot EUreka!

0 reacties

Eureka! Oftewel “Ik héb het”. De oplossing voor een groot probleem. Ongetwijfeld ken je deze uitroep. En je bent niet de enige. Half Europa verstaat die kreet, want of je nu in het Engels, Duits, Frans of Spaans praat, overal klinkt ie hetzelfde. En betekent ie hetzelfde. Dat merkte ik afgelopen vrijdag in Brussel. Overigens komen de credits toe aan Archimedes, de Oud-Griekse wis-, natuur- en sterrenkundige plus uitvinder. De overlevering wil dat hij naakt door te straten van Syracuse rende, luid Heureka roepend, toen hij in bad ontdekt had hoe het nu eigenlijk zat met het volumeverplaatsingseffect. Je weet wel: de latere Wet van Archimedes. Ja toch?

 

Eureka, dat was ook wat ik collega Statenleden uit Friesland zag denken bij hun werkbezoek aan Waterdunen nabij Breskens. Een Zeeuws paradepaardje waar de versterking van de kust(verdediging) plus ontwikkeling van nieuwe natuur en dito recreatievormen hand in hand gaan. Dankzij een grote inlaat – een soort gecontroleerde tapkraan – wordt het getij teruggebracht in het gebied achter de duinen. Een indrukwekkende combinatie die de handen van mijn collega’s uit het hoge Noorden op elkaar wist te brengen.

 

Een dag eerder was tijdens ons bezoek aan de Eerste Kamer ook al gebleken dat Zeeland en Friesland de nodige overeenkomsten kennen: de strijd tegen (of met) het water, het belang van toerisme, de ontwikkeling van (nieuwe) natuur en hoe ga je om met krimpende regio’s, hoe hou je daar werkgelegenheid en voorzieningen? Boeiende vraagstukken als de (on)mogelijkheden rond het werken over de landsgrens en het echt verduurzamen van de intensieve veehouderij brachten schijnbare tegenstrijdigheden boven tafel. Enerzijds belemmeringen vanuit nationale wet- en regelgeving. Maar ook vanuit de sectoren en regio’s zelf. Anderzijds liggen juist daar de kansen, o.a. via (subsidiëring uit) de Benelux en Europa wanneer je de ruimte krijgt – en durft te nemen – om oude gewoonten en (consumenten) gedragingen te doorbreken. “Tja, dat klinkt leuk, maar waar is het Eureka-moment in deze?” Even geduld, dat komt zo; vanuit Brussel..

 

Een bruggetje van Den Haag naar de hoofdstad van België en Europa brengt dat inzicht dichterbij (hoop ik). Want tijdens een rondleiding door de statige Eerste Kamer - en het Johan de Witthuis – werd ik niet alleen wat wijzer in de ontwikkeling van (het Koninkrijk der) Nederland(en), maar besefte ik ook dat het motto van de Eerste Kamer, van de “Chambre des réflexion”, eigenlijk voor alle politici moet gelden. In elk geval voor mij: gewoon af en toe reflecteren op dat wat je roept, voorstellen op hun merites beoordelen. Kan het wel wat je voorstelt? Past het binnen de wet- en regelgeving of is daarvoor een aanpassing nodig? En is dat haalbaar?

 

Ja, veel kan. Dat is vaak genoeg bewezen in ons land. Dankzij de Deltawerken houdt half Nederland haar voeten droog. Middels een tapkraan (en pompen/gemalen) maken we het water tot onze vriend. Dat die veiligheid ook op andere terreinen telkens onderwerp van gesprek dient te zijn leert de geschiedenis ons eveneens. Zo’n 450 jaar geleden brandde de 80-jarige oorlog los. Onder leiding van Willem van Oranje bereikten we uiteindelijk onafhankelijkheid, vrijheid van godsdienst en meningsuiting. En boden we ruim plaats aan (protestantse) vluchtelingen. Dat de geschiedenis zich herhaalt blijkt wel uit de eerste helft van de vorige eeuw. Maar liefst 800.000 vluchtelingen uit België vonden hier zonder problemen een onderkomen voor en tijdens WOI en in de daaropvolgende wereldoorlog ervaarden we hoe het is om je vrijheid kwijt te raken. En zagen we dat er weer een godsdienst verketterd werd.

 

Durf jij de parallel te trekken naar het heden? Ik wel en niet. Ja, er zijn mensen die ongenuanceerd menen dat er weer een complete godsdienst in de ban moet, omdat de islam oorzaak zou zijn van alle veiligheidsdreigingen waar wij anno 2018 mee te maken hebben. Vluchtelingen zijn ook van alle tijden. Nu vooral uit Syrië en Eritrea/Afrika. Als PS Zeeland organiseren we daar op 30 oktober een bijeenkomst over, in Goes. Je bent meer dan welkom om mee te denken, mee te doen. Meld je hier even aan. En straks zien we die vluchtelingenaantallen in veel grotere mate als klimaatvluchtelingen uit gebieden in Azië en Oceanië waar ze geen Waterdunen en tapkranen kennen. Maar ik onderken hier anderzijds toch ook een verschil.

 

Destijds waren we niet alert genoeg. Nu weten we dat het ook veel met de economische omstandigheden te maken heeft. Handelsoorlogen dreigen. En als het aan Trump ligt verkopen we gewoon wapens aan Saoedi-Arabië, of die nu mensenrechten respecteren of niet. Ik zie niets in zo’n wapenwedloop. Of de krampachtige neiging je eigen landsgrenzen heilig te verklaren. Hedendaagse uitdagingen kennen geen grenzen. Het milieu, de klimaatverandering tegengaan, de energietransitie: wij zullen ze minimaal Europees moeten aanpakken. En dat brengt mij terug bij Brussel. Naar de EU. Vaak met enige angst bekeken, maar wel gewaardeerd om dat wat ze tot nu toe veel doet: flappentappen. Ja deze punten gelden ook voor Zeeland. 

 

Het jaarlijkse congres van de 12 Nederlandse provincies werd dit jaar in die Europese hoofdstad gehouden. Omdat het thema was “Wat kan de EU voor de grensregio’s betekenen. En omgekeerd” Als je weet dat zo’n 30% van alle Europeanen daarin woont, werkt en verblijft, snap je dat dit heel veel is. Vanuit Zeeland sneden we nog eens onze problemen aan. Knellende nationale wet- en regelgeving rond erkenning van elkaars diploma’s, verzekeringen, pensioenstelsels, ww-regels bijvoorbeeld of belemmeringen in het aanleggen van spoor- of andere verbindingen of het ergens op tijd arriveren van hulpdiensten. Vaak omdat de regels zo verschillend zijn en zo halsstarrig gevolgd (moeten) worden

 

En toen, opeens, laat op de vrijdagochtend – of was het al middag, de tijd vloog – kwam het Eureka-moment voor mij! Bij de presentatie van de Eurekarail (een spoorverbinding tussen Aken, via Heerlen en Maastricht naar Luik). Het principe is simpel. Ga nou niet steggelen over al die verschillen in de landelijke wetten en regels voor zo’n traject. Verklaar bij wijze van experiment de regels van een van de landen als bepalend voor alle landen waar zo’n project onder valt. “EUreka!” Als dat toch eens op meerdere plaatsen zou kunnen/mogen. Namens Provinciale Staten van Zeeland heb ik via de Scheldemondraad al om meer experimenteerruimte gevraagd. Rutte en zijn Vlaamse ambtgenoot praten hier begin november over op de Vlaams-Nederlandse top.

 

Zou toch top zijn als dat lukt? Dan mag wat mij betreft de tapkraan open. Dat compenseert dan het enige minpuntje van mijn driedaagse rondgang deze week van Den Haag via Waterdunen naar Brussel – de tapkraan van het beroemde Brabantse bier na afloop van de 1e avond werkte niet – volledig. Ik ben benieuwd. Jij ook?

 

 

 

Hartelijke roodgroene groeten,

Gerwi

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.