Gerwi's weblog

Markante figuren

0 reacties

Markante figuren. Oftewel: opvallende persoonlijkheden uit de historie of de actualiteit waar je iets aan hebt. Voorbeelden? Mijn week stond er bol van. Vanuit het verleden passeerden Franklin D. Roosevelt en Michiel de Ruyter mijn pad. Nadere introductie is waarschijnlijk overbodig, maar omwille van de link met mijn politieke bezigheden toch een korte schets van de een en de ander.

 

Franklin Delano Roosevelt, wiens voorouders uit Oud-Vossemeer kwamen, was de Amerikaanse president ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. In die roerige periode hield hij een beroemde redevoering ten overstaan van het Amerikaanse Congres: de Four Freedom Speech. Die vier vrijheden (van meningsuiting, godsdienst en vrijwaring van gebrek en vrees) vormen tot op de dag van vandaag de pijlers onder de Universele verklaring voor de rechten van de mens. Namens de familie Roosevelt worden jaarlijks de Four Freedom Awards uitgereikt aan voorbeelden van mensen die met hun ziel en zaligheid blijven vechten voor deze vrijheden omdat deze verworvenheden anno 2018 helaas nog lang niet voor elk mens opgaan.

 

In de oneven jaren worden de bijbehorende onderscheidingen uitgereikt in New York, in de even jaren in Middelburg. Dat die vrijheden niet vanzelfsprekend zijn merkte ik als genodigde afgelopen woensdag al bij de entree van de binnenstad. Het wemelde er van politie, militairen en beveiligers. Gelukkig ook van toeschouwers, die een glimp wilden opvangen van het koninklijk paar. En hopelijk toch ook van de kandidaten, want eerlijk gezegd vond ik hun (niet) verschijning indrukwekkender. Heb jij het gevolgd?

 

De uitreiking van de Award voor vrijheid van meningsuiting ging naar de Turkse journalist Erol Önderoglu, die blijft ageren tegen president Erdogan en de situatie in Turkije. Al meer dan 1000 artikelen kwamen van zijn hand en hij gaat door. Ook al wordt ie bedreigd en zat hij al meermaals in de gevangenis.

 

Koning Willem Alexander, Koningin Maxima en Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Beatrix werden verondersteld niet de enige vertegenwoordigers van de hoge adel te zijn. Prins Emmanuel de Merode – die overigens nooit te koop loopt met zijn titel – was uitverkoren om de Award voor vrijwaring van gebrek in ontvangst te nemen. Voor zijn enorme verdiensten om het Virunga Natuurpark in Congo te behoeden voor rebellen, stropers en oliezoekers. De oorspronkelijke bewoners smachten, net als de dieren, naar een gewoon leven. Zijn Rangers zetten zich in voor die veiligheid. In 20 jaar hebben al meer dan 150 van hen die nobele strijd moeten bekopen met de dood. Deze week nog één van hen, waardoor Emmanuel schrijlings terugkeerde om zijn mensen bij te staan. Wat resteerde was zijn videoboodschap. Indrukwekkend.

 

Dat geldt ook voor de verdiensten van bisschop Paride Taban. Hij richtte in het jongste land ter wereld, Zuid-Soedan – waar praktisch vanaf het ontstaan een heftige godsdienstoorlog woedt – een vredesdorp op waar mensen vanuit allerlei achtergronden en geloven vreedzaam samenleven. Er gelden maar weinig regels, alles gaat in harmonie. Je moet alleen respect hebben en tonen voor andersdenkenden. Plus sorry kunnen zeggen. Dan blijkt samenleven niet zo moeilijk. Iets waar wij nog wat van kunnen leren. Ik wel. Jij ook? Je begrijpt vast wel waarom de award voor de vrijheid van godsdienst ditmaal naar hem ging.

 

De internationale Four Freedom Award ging naar de Spaanse Christiana Figueres, vanwege haar jarenlange inzet om het klimaatakkoord van Parijs gedaan te krijgen. Maar het meest is mij toch de uitreiking van de prijs voor vrijwaring van vrees bijgebleven. Wat de Nepalese Urmila Chaudharry als kindslaaf heeft moeten meemaken – verkocht door haar broer voor 50 dollar per jaar – werd pijnlijk duidelijk in een filmpje voorafgaand aan haar toespraak. Opgesloten zitten, nooit buiten komen, was nog niets vergeleken bij dat wat ze als seksslaaf moest ondergaan. Herman van Veen zou haar introduceren, maar was al zijn woorden kwijt. Je mag best weten dat ik een traan heb weggepinkt. Ze stond daar zo gewoon, zo deemoedig. Maar wat verdient zij deze aandacht! Want helaas vrezen nog vele jonge meisjes, en echt niet alleen in Nepal, een soortelijk lot.

 

Ik veronderstel dat Michiel de Ruyter – de markante Vlissinger die halverwege de 17e eeuw furore maakte door als rechterhand van de Oranjes mede zorg te dragen voor de vrijheid van ons land – zich wellicht in zijn graf zal hebben omgedraaid bij het horen van de nieuwe generatie mariniers tijdens de hoorzitting afgelopen donderdag in de Tweede Kamer. Over de op handen zijnde verhuizing in 2022 van Doorn naar Michiels geboorteplaats. Zelfs hun commandant en de generaal-majoor der Zeestrijdkrachten moe(s)ten erkennen dat onze hoop in bange dagen zich weliswaar uitstekend weet te weren op gevaarlijk missies in Mali of Afghanistan, maar thuis niet zonder moeders pappot kan. Andere generatie.

 

Als dat door de verhuizing niet meer gaat, dan vertrekken ze liever nu al bij het korps. Of dit de enige reden is? Er is een nijpend tekort aan beveiligers en sinds kort worden er ook particuliere beveiligers op koopvaardijschepen gevraagd. Banen waar meer te verdienen valt en die misschien wel een grotere reden zijn om de dienst te verlaten. Feit is dat de commandant constateert dat al zijn ervaren krachten (b)lijken te vertrekken en toezeggingen in gevaar komen.

 

Reden voor de Tweede Kamerfractie van mijn partij om een hoorzitting aan te vragen. En nu door te vragen richting staatssecretaris. Zoekend of er wellicht andere mogelijkheden bij de verhuizing betrokken kunnen worden. Zijn er misschien win-win-situaties te bedenken? Want veel geld uitgeven aan een dure kazerne zonder personeel kan nooit de bedoeling zijn. Net als mijn partijgenoten uit de gemeenteraad van Vlissingen heb ik na afloop bij de Kamerfractie van GroenLinks de Zeeuwse belangen goed onder de aandacht gebracht.

 

De komst van de mariniers is immers een toegezegde compensatie voor de uittocht van de vele rijksdiensten uit onze provincie. En Vlissingen is niet het eind van de wereld – zeker niet voor hen die gewend zijn wereldwijd te opereren – maar misschien wel het mooiste toekomstige uithangbord voor onze vrijheden!

 

Bovendien geldt: afspraak is afspraak. Markante figuren zullen we er niet door worden – daar zijn we ook niet op uit – maar wellicht is het goed om te weten dat ons Tweede Kamerlid heeft toegezegd dat de Zeeuwse belangen niet verkwanseld zullen worden bij die zoektocht naar mogelijk aanvullende oplossingen. Als het je lukt deze mariniers vlot te trekken verdien je m.i. een prijs. Al zal dat niet gelijk een FFA te zijn..

 

 

  

 

Hartelijke roodgroene groet,

Gerwi.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.