Het andere geluid ......

Pretpark Amsterdam

1 reactie

In Amsterdam is het druk. Eigenlijk te druk vindt het gemeentebestuur. Het mag wel iets minder. Ik vind dat ze gelijk hebben. Gisteravond op zoek naar een eetgelegenheid. Eigenlijk meer op zoek naar m’n eigen verleden. Ik herinner me een steeg bij het Damrak met een voortreffelijk Chinees restaurant. Ik loop het steegje in, waarvan ik nu pas de naam lees: Onze Lieve Vrouwensteeg, en iets verderop een klein Chinees-Indisch restaurant. Is het verbeelding of zit het nog op dezelfde lokatie? Het zit vol met een toeristisch gezelschap en het personeel is besllist niet van vijftig jaar geleden. Ondanks de drukte wordt mijn bestelling verrassend snel geleverd. Daarna nog een rondje door het stadscentrum met natuurlijk het wallengebied. Drommen toeristen persen zich door de smalle steegjes waar achter enkele ramen schaars geklede dames zitten. Voor mij een oudere heer (of misschien wel jonger dan mij) die direct op zijn doel afgaat en een deur opent. Enkele gniffelende tieners kijken er naar. Geen dame achter het raam maar een bordje ‘body-to-body massage’. Het geheel vind ik niet lustopwekkend, en ik ben er ook niet naar op zoek. Vreemd, maar het blijft toch fascineren. Ik zoek mijn hotel op, surf nog wat over het wereldwijde web, wat lezen en naar bed.

 
In de zomermaanden is het Paleis op de Dam open. Met een museum jaarkaart is er gratis toegang. Die heb ik niet, dus betaal ik tien euro. We kunnen ons vergapen aan alle pracht en praal waarop alleen staatshoofden en andere hotemetoten mogen zitten. Ik krijg een audio apparaatje mee. Bij iedere bezienswaardigheid staat een informatiepaneel. Je kunt het apparaatje daarop richten en dan hoor je het verhaal. Ligt het aan mij? Iedere keer hoor ik hetzelfde verhaal en halverwege de route stopt het ermee. “Het hoort zo” zegt de  vriendelijke suppoost. Het apparaat laadt zich niet op. Goed tegen diefstaf. Het gebouw is in 1665 geopend als stadhuis. In de jaren daaraan voorafgaande is de stad gegroeid van 30.000 tot 160.000 inwoners. Eigenlijlk een waanzinnig groot stadhuis voor een uit de kluiten gewassen dorp. Maar ja er werd flink verdiend aan handel in specerijen en slaven, “en dat willen we laten zien ook” dachten de vroede vaderen.
 
Ik vervolg mijn weg door de Kalverstraat. Het geldt nog steeds als de belangrijkste winkelstraat van Amsterdam. Maar die allure van vroeger vind ik niet terug. Eigenlijk oogt het wat armoedig. Zoals in veel steden is de onderkant van een gevel vervangen door een foeilelijke kunststoffacade. Een groot pand (ik meen de vroegere V&D) wordt door verbouwing aan het zicht ontrokken door een schutting. De bestrating met veel hobbels en scheuren ziet er erbarmelijk uit. Maar ja, ik ben misschien verwend met de mooie bestrating in de Goese binnenstad. Wat er nog wel is: een klein kerkje met de tekst “Een kwartier voor God”. In een zijstraat het Amsterdam Museum met een expositie over mode. Ik ga niet naar binnen maar loop even door de passage met hedendaagse kunst over de stad. Aan het begin een enorm groot beeld, het lijkt afkomstig uit een pretpark. Dat is het ook, maar dan uit 1648-1650 uit het Oude Doolhof, een ‘pleziertuin’ aan de Prinsengracht. Het is Goliath uit het bijbelverhaal. Ook een modern schuttersstuk met de Stedenmaagd met een joint en een getatoeerde Rembrandt op haar borst. Ze is omringd door Anne Frank, Johan Cruyff en Freddie Heineken. Het hangt bijna tegen het hoge plafond waardoor de personen moeilijk zijn te onderscheiden. Beter is te zien een boot met stoere jongens en het opschrift “Maar het zijn wel onze —-marokkanen”. Streepje is een balkje en verwijst naar de uitspraak van Job Cohen in 2002.
 
We komen op het Spui. Een groepje toeristen staat rond het beeld van het Amsterdams Lieverdje. In de jaren zestig de plek van de happenings van de provo’s. Op de sokkel een bordje dat het in 1960 geschonken is door een sigarettenfabrikant. Ik moet denken aan de zelfverklaarde anti-rookmagiër Robert Jasper Grootveld (1932-2009). 
 
Op naar het Leidseplein dat wordt ontsierd door een enorme bouwput. Hier komt een ondergrondse fietsenstalling, waarvan ze hopen dat die over een paar jaar gereed is. Op het Max Euweplein tijd voor de lunch. Ik zit op het terras met uitzicht opeen gracht en de ingang van het Vondelpark. Op de brug komt een trompettist met mechanische begeleiding, op de achtergrond een sirene van een hulpverlener en onder mij de rondvaartboten die nu voller worden.
 
Het Vondelpark was in de jaren zestig ‘the place to be’. Ik ben er echter nog nooit geweest. Heb wel parken in andere grote steden bezocht. Vaak een rustpunt in een hectische stad. Het Vondelpark trekt veel bezoekers maar je waant je toch even uit de stad. Veel werkzaamheden zoals toeristenkiosk en toilet worden uitgevoerd door vrijwilligers lees ik op borden. De opbrengst is voor het onderhoud van het park. Er naast een groot gebouw, het lijkt wel zo uit een land als Indonesië te komen. Op de gevel “Amsterdamsche Huishoudschool”. Op internet lees ik dat het een gemeentelijk monument is. In 1896 gesticht door enkele vooraanstaande en rijke dames met als doel onderwijs aan meisjes te geven. Een vorm van emancipatie in die tijd. Nu zit er een jeugdherberg in, of zoals het nu heet een ‘Stayokay’. 
 
Terug met de tram naar mijn hotel. Op de Dam straatartiesten en actiegroepen tegen politieke gevangen in China en voor een vrij Palestina. Terwijl ik foto’s maak word ik aangesproken door een man. “Weet u wel dat u reclame maakt als u dit op internet zet?” Ik was het niet van plan maar ben wel nieuwsgierig. Ongevraagd vertelt hij dat die Palestijnen een boevenbende is. “Er is nooit een Palestijnse staat of religie geweest” gaat hij verder. “Is er wel een Nederlandse religie?” vraag ik hem. “Ja, Nederland is christelijk.” We zijn snel uitgepraat en hij gaat verder met zijn tegenactie.

1 reactie

Het mag dan druk zijn in Amsterdam, met inderdaad teveel toeristen, maar het blijft toch eigenlijk de enige echte Grote Stad in Nederland.

Toos van Holstein

11 July 2019 om 19:19

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.