Het andere geluid ......

Amsterdam

3 reacties

De mooiste stad van het land is voor mij Amsterdam. Als puber kwam ik er al. Gefascineerd door de prachtige panden, de grachten, het Leidseplein, Rembrandtplein, de Dam, de provo’s en de hoeren. Café Schiller aan het Rembrandtplein had voor mij iets magisch. Trefpunt van kunstenaars, schrijvers en maatschappelijk betrokken mensen. Als 19-jarige stapte ik er binnen om mijn eerste interviews af te nemen voor een jongerenrubriek - met de zeer toeoasselijke naam DWARSHOUT - van het blad van mijn vakbond. Café Schiller bestaat nog steeds. Het wordt ook nog steeds aangeprezen als ‘cosmopolitisch’, al heeft het niet meer die sfeer. Een gevoel van nostalgie krijg ik als ik met de tram over het Leidseplein rijd. Slenteren over het Damrak, de Dam en de Kalverstraat. Ik kom er nu niet meer zoveel maar veel plekken in Amsterdam roepen herinneringen op. Behalve in Amsterdam had ik dit ook in Utrecht, maar met die laatste stad heb ik sinds de komst van Hoog Catharijne begin jaren zeventig niet zoveel meer. Ook in Amsterdam is er veel veranderd. Het is er drukker geworden waardoor men nu zelfs toeristen wil weren. Maar het stratenpatroon is er gebleven en dat maakt die stad zo uniek. 

 
In mijn jonge vakbondsjaren kon ik niet altijd terug naar Zeeland. Vaak zocht ik dan een achenebbisj hotel of pension op om voor een gering bedrag te overnachten. Zo’n verwaarloosd pand met een verveloos trappenhuis en een troostleloze kamer driehoog met wc en kapotte toiletpot op de overloop. Je vind ze niet meer sinds de Volendambrand. Jammer, maar het gevolg van een samenleving die gericht is op optimale veiligheid. Wat er nog wel is, is hotel De Roode Leeuw op het Damrak. Als ik in Amsterdam ben loop ik er vaak langs. Een gebouw uit 1911 dat al vanaf die tijd nog steeds in bezit is van dezelfde familie. Het zal ongeveer 1971 zijn geweest dat ik met mijn toenmalige geliefde daar twee nachten heb doorgebracht. Een oud pand met verveloze trap, versleten vloerbedekking en krakende bedden. Het had de grandeur van vergane glorie. Het was nog het hippie-tijdperk. Iedere ochtend werden we gewekt door de volgelingen van de Hare Krisnha-beweging die de hele dag in hun oranje gewaden langs het hotel liepen, steeds hun mantra van de beweging herhalend. We gingen ook even zitten tussen de vele langharige jongeren op De Dam. Door sommigen aangeduid als ‘langharig tuig’ maar zelden zo’n vredelievende en relaxte sfeer gevoeld. Met ons bestelbusje gingen we naar het ‘beroemde’ Waterlooplein met zijn rommelmarkt. De Stopera was er nog niet. We kochten een paar oude stoelen die we thuis van een nieuw kleurtje voorzagen. Het werd onze eerste eethoek. Wat de hotelovernachting heeft gekost weet ik niet meer. Waarschijnlijk enkele tientjes in guldens. Maar ja, ons inkomen was ook nog niet zo hoog. Misschien kostte die paar dagen wel een weekloon. We waren jong en onbezonnen. Voor volgende maand ga ik weer naar Amsterdam. Ik heb weer twee overnachtingen geboekt in hotel De Roode Leeuw. Het is nog steeds hetzelfde oude gebouw, alleen gemoderniseerd. Aan de voorgevel  is een glazen uitbouw gemaakt. De kamers zijn vernieuwd. En de prijs is wat hoger, voor twee nachten betaal je enkele honderden euro’s.  Eigenlijk komt dat ook neer op een weekloon. 
 
Ik moet nog een keuze maken voor het programma. Rijksmuseum, Van Goghmuseum, Madame Tussaud heb ik allemaal gezien. Ook de bekende rondvaart heb ik al eens gemaakt. De laatste keer kreeg ik nog een tip voor het Stadsarchief in de Vijzelstraat. Ik kende het niet, maar wat een prachtig gebouw was dat. Ik denk nu aan de Hermitage. Ik ben er nog nooit geweest. Eigenlijk moet ik daar dan ook eens naar toe. Misschien wel naar museum Het Schip waar de bouwstijl van de Amsterdamse School tot uiting komt. Er schijnen ook rondleidingen te zijn door de wijk in de gelijknamige bouwstijl. Lijkt me prachtig. Het wordt deze keer alleen op stap. Dat vind ik jammer. Veel mensen gaan alleen op stap maar ik deel graag veel. Gelukkig is er dan nog sociale media en deze blog.
 

3 reacties

Neen, gelovig ben ik niet. Maar voor mij als recht besnaarde Rotterdammeris Amsterdam 020 Sinds en Sodom en Gomorra. Vuil, respectloos, wars van verkeersregels, wetteloos.. Sinds 30 jaar mijd ik het als de pest. Ik hou niet van de mentaliteit, de hooghartigheid. 

Als ik naar een stad zou mogen buiten Rotterdam, dan is dat voor mij Stockholm. Prachtige stad op 7 eilanden, vriendelijke mensen. Maar ach, als jij Amsterdam het einde vindt? Je gaat je gang maar. Zegt wel iets over je smaak.

WillemII

09 June 2019 om 15:54

Dank voor deze reactie. Rotterdam is overigens ook een prachtige stad waar helaas in 1940 de historie is vernietigd door oorlogsgeweld. Ik ben nog van een generatie die deze stad waaruit het hart was verdwenen gekend heeft. Heel knap zoals ze het nadien weer opgebouwd hebben. En ach de opmerkingen over bewoners is wel erg clichématig. Ik denk dat een zelfde opmerking gemaakt kan worden over Rotterdammers en als Zeeuwen zijn we stug. Het is maar hoe je naar mensen kjkt.

Frits de Kaart

12 June 2019 om 09:04

Een mooi, nostalgisch verhaal. Amsterdam heeft inderdaad een sfeer die je in de rest van Nederland niet vindt. Eigenlijk de enige echte Grote Stad bij ons. Waarmee ik natuurlijk niets ten nadele wil zeggen van ons eigen Middelburg!laughing

Toos van Holstein

12 June 2019 om 17:46

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.