Het andere geluid ......

Uitschot

1 reactie

Over mijn woonwijk schrijf ik stukjes geschiedenis over die wijk. Dat doe ik voor de wijkkrant. De wijk heeft een oude geschiedenis die zo’n duizend jaar terug gaat. Er valt dus veel te schrijven. Ooit was het een zee die ingepolderd is. Er kwamen schaapsherders, daarna kwamen er wat boerderijen en sinds vijftig jaar is het een woonwijk. Maar nog voordat die woonwijk er kwam was er naast de boerderijen ook al bewoning. Er was een klein wijkje naast een gasfabriek waar de paupers van ons stadje woonden. Daarachter was een vuilnisbelt. En daarnaast kwam ongeveer honderd jaar geleden een woonwagenkamp. Bij het woord “kamp” krijg ik een ongemakkelijk gevoel. Het roept associaties op met concentratiekampen, die we kennen vanuit de Tweede Wereldoorlog. Daarom gingen beleidsmakers in de jaren zeventig van de vorige eeuw spreken over woonwagencentrum. Dat is politiek correct, maar dat schijnt nu weer een vies begrip te zijn voor sommige politici. Je hoort dan bij de deugmensen, en dat is dan weer fout. 

Mijn laatste artikel voor die wijkkrant ging over de geschiedenis van het woonwagenkamp. Ik gebruik toch maar dit woord omdat het een gangbaar begrip blijft onder woonwagenbewoners. Het is geen fraaie geschiedenis met veel vooroordelen over deze bevolkingsgroep. Uit tal van archiefstukken blijkt dat ze weggezet werden als crimineel tuig. En die zaten er ook tussen. Het gaat me echter te ver om dan een hele bevolkingsgroep weg te zetten als tuig.

In de jaren zeventig van de vorige eeuw moest het woonwagenkamp verplaatst worden. Na zeventig jaar in de modder gestaan te hebben naast een vuilnisbelt was het leven er niet prettiger op geworden. Er kwamen bezwaren en de wethouder had wel begrip. Hij had het over een onmenselijke situatie voor de bewoners. Begripvol voor de bezwaren voegt hij er vergoelijkend aan toe: “Zelf zou ik het ook niet prettig vinden, als er een kamp vlak bij mijn deur zou komen.”

Ik kreeg een mail van een bewoner van het woonwagenkamp. Een aardige mevrouw, die nog niet geboren was in die periode en ze schrok van de negatieve lading van mijn artikel. Ik heb haar uitgelegd dat ik dit uit de archieven gehaald heb en stuurde haar wat stukken. Daarop kreeg ik een mail van haar met de volgende inhoud:

“Dank u wel voor de snelle reactie op mijn mail, ik snap dat er informatie is gebruik vanuit het archief van de gemeente. En ik las ook dat er  negatief nieuws over de woonwagenbewoners geschreven werd in die tijd en dat veel mensen er op tegen waren. Maar niet alles in het archief klopt, we voelen ons ook niet echt gekwetst maar was meer van “Uhh”. We waren er niet op voorbereid en gelukkig weten wij het juiste er van. We worden door sommige burgers nog steeds gezien als uitschot of criminelen. Het was ook zeker niet negatief bedoeld de mail naar u toe. Maar wij en vooral onze kinderen krijgen al snel een stempel en dat is o zo jammer.”

Ik moest denken aan boeken als Het Pauperparadijs of De Woonschool, waar bestuurders probeerden bevolkingsgroepen op te voeden. Ik vraag me af wat of het met mensen doet als ze het idee hebben dat ze tot het uitschot behoren. Als je een iets andere leefwijze hebt, of een ander geloof. Waar mensen tegen elkaar worden opgezet omdat ze volgens sommigen niet beantwoorden aan het beeld van de gewone hardwerkende Nederlander. Als je dit lang genoeg doet dan krijg je het risico van een zelfvoorspellende voorspelling ook wel selffulfilling prophecy genoemd. Dan ga je terugtrappen, want als je dan tot het uitschot behoort dan ga je je ook als uitschot gedragen. Eigenlijk verwondert het me nog het meest dat mensen toch nog zo netjes blijven.

 

 

1 reactie

Mooi stukje broer het wijkje bij de gasfabriek daar kwam ik wel eens omdat één van mijn ploeggenoten van vv Goes daar woonde, volgens mij werd dat de Jordaan genoemd.

jdekaart

31 October 2017 om 22:45

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.