oudenopgewekt

Wat een mens al niet kan overkomen.

2 reacties
Wat een mens al niet kan overkomen.

Op een gewone doordeweekse dag zat ik met een heerlijk kopje thee te genieten buiten in onze heerlijke tuin vol met bloeiende bloemen en heerlijke geurende rozen om mij heen, de honden vrolijk met zijn drieen scharrelend door de perken, toen ineens de bel van de poort ging, wie kon dat nu zo ineens zijn. Ik verwachtte niemand en zeker niet om deze tijd, half een.  Het was de pottenbakker van Zierikzee, vertwijfeld stond hij voor onze poort, zag er heel slecht en verwaarloosd uit en was erg van streek, ik wist dat hij failliet was en dat hij al zijn mooie eigen gemaakte potten allemaal in zijn schuur had opgeslagen niet wetend wat er nu nog mee te doen, het aardewerk was apart en erg mooi en ik heb er toen nog een paar van gekocht voor heel weinig geld. Waarom was ik bij hem, er had namelijk een advertentie in de krant gestaan, een boeddha te koop en wat voor een prachtige boeddha was deze boeddha, ik was er weg van, heel diep bruin, vrij groot en best wel zwaar, ongeveer 48 cm hoog, maar het bedrag wat hij er voor vroeg was voor ons niet haalbaar, dus gingen wij onverrichtte zaken naar huis, met wat aarde werk het staat hier nog steeds. Op een of andere manier voel je intuitief of iemand echt aan het eind van zijn latijn is of niet en dat was hij zeer duidelijk dus wel, wat ik anders nooit doe, ik vroeg hem naar de keuken en bood hem een heerlijke boterham met gebakken ei aan en gaf hem ook wat jenever, wat hij graag wilde hebben, een heel klein beetje, als je mij kent zou je dit al heel vreemd vinden dat ik dat zomaar deed. Na alles opgegeten te hebben en zijn hart gelucht te hebben, kreeg ik zijn hele nare droevige verhaal te horen, veel pech, veel tegenvallers en ook zijn huwelijk was nu kapot, dat verbaasde mij niet, kreeg er niet zo'n bijster goede indruk van toen wij er waren. Maar goed, na wat praten bood ik hem zonder er bij na te denken aan om de kaart voor hem te leggen, had ergens een gevoel dat dit een mens was die echt wat steun nodig had, geen flauwe kul. Heb de kaart gelegd, hij luisterde er heel geinteresseerd naar en heb hem daarna verwezen naar een geweldige vrouw in Zoetermeer waarvan ik wist dat zij de beste kaartlegster was. Een week later, de poort was dicht, ineens iemand aan de poort om twee uur 's-middags, het was weer stralend zomerweer, heerlijk met de honden in de tuin, toen ik de hoge poort open deed stond hij daar ineens met in zijn armen de mooie boeddha, ik wist niet wat ik zag, hij zei, voor alles wat je zomaar voor mij gedaan hebt vind ik dat je deze boeddha verdient en je weet het, zei hij, een boeddha moet je krijgen. Ik was diep geroerd en met nog een hele heerlijke lunch heb ik hem kunnen bedanken voor de geweldige boeddha en nu als iedereen aan mij vraagt hoe kom je aan die prachtige boeddha, dan zeg ik, eerlijk gekregen. Wat ik later gehoord heb is dat hij in Middelburg een kaartlegger en voorspeller is geworden of dat waar is weet ik niet, maar af en toe denk ik wel eens, nu ik inmiddels 81 jaar ben, hoe zou het met hem gaan ???

2 reacties

Prachtig geschreven.

Ik heb het dan ook met plezier gelezen!

Tuinfluiter

16 February 2016 om 19:04

Het verhaal hebben wij,mijn vrouw en ik,gelezen.

Met heel veel interesse omdat ik zelf van indië kom en mijnlaatste Jappen kamp was

in Ambarawa kamp 7.

P van Geldere

12 May 2016 om 21:29

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.