inkijkje

vrouwenkul, een vrolijker kijk op het leven.

die goede nieuwe tijd

0 reacties

Goede, nieuwe tijd

 

Jaja, we weten het. Het is een onzekere, rommelige tijd.

De ouderen onder ons, zijn wel wat gewend.

In de vijftiger jaren, sjonge, was er de dreiging van het Russische gevaar. De nucleaire oorlog. De meesten waren nog aan het bijkomen van  de tweede wereldoorlog.

Er werd druk over gepraat, zo tegen het eind van de dag..

Dan waren de kinderen naar bed en stonden de buren buiten het aankomend gevaar te bespreken.

Onze naaste buur, was een beetje erg bang.

Zij was begonnen met hamsteren. Op de zolder stond een groot rek . Deze was helemaal gevuld met blikken, pakken bloem, kaarsen, heel veel kaarsen. En grote pakken lucifers.

En ze was heel netjes, dus ook pakken Sunlicht zeep met een rasp erbij.

Beneden hadden ze een distributie radio staan. Die huurde je en die had een paar zenders. Het nieuws, klassieke muziek en religie. Keuze uit protestants of katholiek.

Bij ons werd er al stiekem Elvis gedraaid.

Reclames waren in opkomst.

Eerst de mannen, nonchalant , een hand in de broekzak, ene been over de andere, pijp in de mondhoek, strak in het pak.

Hun doelgroep liep in boezeroen, pet op het hoofd, broodtrommel onder de arm. Richting fabriek.

Op zondag, haartjes gekamd, naar de kerk. Of de dominee of meneer pastoor nog wat aan te raden had over gezinsuitbreiding. Mijn ouders luisterden vast heel aandachtig. Ik kom uit een groot nest. Het was de tijd, dat je een dubbeltje in de gasmeter gooide. Dubbeltje op, geen warm eten.

Daarna was het de beurt aan de vrouwen. Kijk eens wat een mooie strijkplank. Van Tomado. Of het huishoud trommeltje van Brabantia .Met een aantal gleufjes voor gas, licht, water, huur, onvoorzien. Bij een spaarvarken ging het maar door 1 gleuf, moest je teveel rekenen.

De dame van de reclame had een vrolijke doek om haar paardenstaart geknoopt, dan bleven de haren netjes op zijn plaats zitten. Het mocht plotseling eens gaan regenen. In de avond werd die vervangen door een haarnetje voor de krulspelden.

De dame stond, met een hand in haar zij, een sigaret aan te prijzen. Chief Whipp, op ieders lip.

Of die juffrouw in rijkostuum, MET zweepje.. Dame Blanche

Tijden zijn veranderd.

Als ik nu de tv aanzet, kun je, tijdens een reclameblok, makkelijk een ommetje maken.

Een afspiegeling van de maatschappij is het nu.

Alle maten,  kleuren, genders, mixen en leeftijden komen voorbij.

Een goede zaak.

Maar sinds de laatste paar weken is er nog een doelgroep bijgekomen.

De kwetsbare ouderen is van rol verwisseld. Daar, waar zij mocht verschijnen als kreupele onnozelaar, alleen rolstoelen, scootmobielen, zalf tegen zere artrose knieën en bedelreclames tegen reuma aanprijzen , met pijnlijke gezichten. Of gebitsplakmiddel.

Om nog maar niet te spreken,  model lopen als seniele lekbak.

Opeens zijn de kwetsbare oudjes veranderd in hippe, mooi ondergoed dragende, verleiders. Met een Magnum. De te verleiden oude heer, grijpt meteen naar zowel zijn hart als zijn viagra.

Het moet niet gekker worden..

Een tijd geleden zag ik Joost Prinsen op tv.

Tegen de 80. Een jaar geleden zijn vrouw verloren.

Hij kwam zijn boek aanprijzen.

Hij vertelde meteen, als een waterval, dat hij volkomen overdonderd was door een hevige verliefdheid.

Hij was al jaren bevriend met Noraly Beyer.

Zij kwam eens vragen hoe het met hem ging, na het verlies.

Een wonder gebeurde.

De vonk sloeg over.

Daar word ik echt warm van. Je gaat gewoon weer in de liefde geloven.

Niks lekbakken die schuifelend van middagprak naar griepprik gaan.

Het enige wat daar regent, zijn liefkozingen, herinneringen aan oude tijden, samen tv kijken.

Hoe mooi is dat?

Wel vanuit hun sta-op stoel.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.