inkijkje

vrouwenkul, een vrolijke kijk op het leven.

ouderwets

0 reacties

Onze kleinkinderen zijn al wat ouder, 4 en 7.

Dan wordt het tijd, de uitpuilende speelgoedkist eens nader te bekijken.

Een deel kan zo naar de rommelmarkt, maar er zijn een aantal knuffels waar ik zelf moeilijk afscheid van kan nemen. 

De jongens mogen er elk een uitzoeken, voor als ze blijven slapen.

Er zit een rood bokje bij, die gegeven is door de dochter van een vriendin.

Het ging geluk brengen in mijn nieuwe baan. En dat klopte.

Die mag dus zeker niet weg.

Er zijn nog genoeg knuffels over. Ze gaan de wasmachine in. Je weet nooit of er de vloer mee is aangeveegd.

Ik stuur de lokale kinderopvang een bericht. Willen zij ze hebben?

Het antwoord verbaast me. Ze willen ze niet hebben.

Ik denk, ze barsten van dat spul. Maar dat is de reden niet.

We zouden ze graag willen hebben, maar we hebben 4 kinderen met allergien in het groepje.

Bedankt voor het aanbod.

Ik frons mijn wenkbrauwen. 4 ????

Het zal wel.

Toevallig gaat op dat moment een filmpje van Sire in premiere.

Of we jongens gewoon jongens willen laten blijven.

Het moet niet gekker worden.

Waar is de tijd, dat kinderen gewoon konden ravotten, vieze handen hadden, builen vielen, een gevallen stuk snoep gewoon in hun mond staken, zonder dat de ouders in paniek raakten?

Er zou, verplichte kost voor de ouders, 2 keer per jaar een huisarts op school moeten komen.

Die hun zou vertellen, wat een watjes ze aan het kweken waren.

 

Mijn kleinzoons zijn kerngezond en soms flink vuil.

En ik zal wel hopeloos ouderwets zijn.

 

 

 

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.