GAL: Oeh! Bitter!

Feest voor de Geest

De Achterflap van m'n nieuwste boek...

0 reacties

...is gedrukt in blinkende rode letters op verstevigd, wit papier met een canvasmotief. Het boek heet 'De Fatale Strategiën' en is van Jean Baudrillard. Hier volgt een deel van de achterflap en een alinea uit het eerste essay in het boek ('Inertie en Extase'). Schrik niet als blijkt dat Baudrillard onbegrijpelijk lijkt, z'n schrijfstijl is nogal imponerend en vaak wordt er van je verwacht dat je weet hoe de zin eindigt voor hij is afgelopen. Hoe dan ook, hij is een indrukwekkend modern (doch dood) filosoof die zich vooral bezighield met de aard van de werkelijkheid, de aard van onze perceptie ervan en dingen als de relatie tussen subjecten en objecten in moderne economie, media en politiek.

We staan voor het omgekeerde raadsel: vroeger was het de Sfinx die de mens de vraag naar de mens stelde, een vraag die Oedipus dacht te hebben opgelost en die wij vervolgens allemaal dachten te hebben opgelost - tegenwoordig is het de mens die aan de Sfinx, aan het onmenselijke, de vraag stelt naar het onmenselijke, het fatale, naar de onbewogenheid van de wereld ten opzichte van onze ondernemingen, de onbewogenheid van de wereld ten aanzien van de objectieve wetten. Het object (Sfinx), subtieler dan de mens, geeft nauwelijks anwtoord. Maar door geen gehoor te geven aan de wetten en het verlangen te verijdelen, zou het heimelijk wel eens antwoord kunnen geven op een raadsel.

Wat rest ons anders dan aan de kant van het raadsel te gaan staan en de banale strategieën te confronteren met de fatale strategiën?

Zoals het model (als kwintessens van de karakteristieke kenmerken van een situatie) waarder is dan waar en dus een duizelingwekkende sensatie van echtheid bezorgt, zo bezit de mode de fantastische eigenschap van wat mooier is dan mooi: het fascinerende. De verleiding die ze uitoefent staat los van elk waardeoordeel. Ze overschrijfdt de esthetische vorm in de extatische vorm van de onvoorwaardelijke metamorfose.

Een immorele vorm, terwijl de esthetische vorm altijd het morele onderscheid van het mooie en het lelijke impliceert. Als er een geheim van de mode bestaat dat verder gaat dan het genot van de kunst en de smaak, dan is het het geheim van deze immoralieit, van deze soevereiniteit van de efeere modellen, van deze fragiele en totale passie die elk sentiment uitsluit, van deze arbitraire, oppervlakkige en geregelde metamorfose die elk verlangen uitsluit - tenzij het verlangen juist naar de metamorfose uitgaat..

...Elke eigenschap die op die manier tot een superlatieve macht is verheven, die gevangen is in een spiraal van verdubbeling - waarder dan waar, mooier dan mooier, reëler dan reëel -, is vorozien van een duizelingseffekt dat onafhankelijk is van welke inhoud of eigen kwaliteit dan ook. Dit effekt is tegenwoordig onze enige passie aan het worden......

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.