GAL: Oeh! Bitter!

Feest voor de Geest

Liedje

4 reacties

Niet van mij, maar van Tool. Geen idee wie van julile bekend zijn met de band. Ik heb hun laatste album '10,000 Days' al een behoorlijke tijd liggen, maar pas is me het ongelooflijke gelijknamige nummer (met ondertitel 'Wings pt. 2') écht opgevallen. Bij deze deel ik tekst en muziek met jullie.

Het is een lang nummer dat vrij rustig begint maar uiteindelijk een kolkende stroom ritmische rock vormt. Het nummer is opgedragen aan de overleden moeder van de zanger, die 27 jaar (ong. 10,000 dagen) van haar leven verlamd in een rolstoel heeft doorgebracht. Het nummer is ongeloofelijk intens en een groot eerbetoon aan z'n moeder. Ondanks de lengte kan ik ieder zeker aanraden het eens af te luisteren, vooral tijdens de tweede helft van het nummer komt de zang en instrumentatie echt los van de grond.

 

 

10,000 Days (Wings [for Marie] pt. 2)





We listen to the tales and romanticize
How we follow the path of the hero
Boast about the day when the rivers overrun
How we'll rise to the height of our halo
Listen to the tales as we all rationalize
Our way into the arms of the savior
Fading all the trials and the tribulations
None of us have actually been there
Not like you

Ignorant fibbers in the congregation
Gather around spewing sympathy, spare me
None of them could even hold a candle up to you
Blinded by choices hypocrites won't seek
But enough about the collective Judas
Who could deny you were the one
Who would have made it?
You'll have a piece of the divine
This little light of mine
The gift you passed on to me
I'm gonna let it shine
To guide you safely on your way
Your way home

Oh, what are they gonna do
When the lights go down
Without you to guide them all to Zion?
What are they gonna do when the rivers overrun
Other than tremble incessantly?
High as a wave,
But I'll rise on up off the ground
You are the light and the way
They'll only read about
I only pray heaven knows
When to lift you out
Ten thousand days in the fire is long enough
You're going home

You're the only one who can
Hold your head up high
Shake your fist at the gates saying,
I have come home now
Fetch me the spirit, the son and the father
Tell them their pillar of faith has ascended
It's time now
My time now

Give me my
Give me my wings

You are the light, the way
That they will only read about

Set as I am in my ways and my arrogance
Burden of proof tossed upon all non-believers
You were my witness, my eyes, my evidence
Judith Marie, unconditional one

Daylight dims leaving cool fluorescence
Difficult to see you in this light
Please forgive this bold suggestion
Should you see your maker's face tonight
Look 'em in the eye
Look 'em in the eye and tell 'em
I never lived a lie, never took a life
But surely saved one, hallejullah
It's time for you to bring me home

4 reacties

gelukkig is het "maar" een fantasie Knipoog
gimoli

27 January 2008 om 17:32

Nou, dat schokkende valt wel mee hoor! 't Zijn tenslotte maar woorden.

Groetjes van Tilly

Tuinfluiter

27 January 2008 om 17:42

Nou ik ben van mezelf wel wat gewend, maar in retrospect vind ik het toch vrij schokkend, maar misschien is dat om ik er een levendigere visualisatie bij heb door de herinnering aan de droom ;)

En woorden kunnen schokkend zijn, 'maar woorden' doet onze capaciteit voor weelderige en effectieve spraak wel erg tekort hoor.

Paul Mertens

27 January 2008 om 20:31

Hé Paul!

Je bent GAL toch niet aan 't laten verloederen he??

horensma

21 February 2008 om 10:51

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.