schrijver, dichter, columnist

Communities

ZeelandNet

schrijver, dichter, columnist

THEO RAATS

2.619 bezoekers 3 leden Log in

Reve revisited


Reve revisited
 
Het was in mijn HBS-tijd dat zich het Reve-syndroom ontwikkelde. Om niet het risico te lopen achterop te raken voor wat betreft mijn kennis over de Vijftigers móest ik hem wel lezen. Om zodoende tot vervelens toe, als in de loop der jaren voor de zoveelste keer zijn complete werk verscheen, geconfronteerd te worden met zijn Verheven Ruiter. Een fenomeen, dat bij nader inzien in de verste verte niets van doen had met paardensport. Het voortdurend kneden in zijn en andermans roede, een handwerkje waar hij in de loop der jaren bijzonder bedreven in raakte, wekte uiteindelijk mijn weerzin op. Ik had begrip voor zijn obsessieve handelingen onder de gordel of onder zijn schrijftafel en zijn maniakale liefdesverhouding met de katholieke kerk. Maar het stoorde mij dat het nooit duidelijk werd of we hier van doen hadden met een oprecht christen of met een geniepige charlatan.
Tot op een dag ik schoon genoeg had van zijn lyrische beschouwingen over het systematisch bestijgen van geile ezels met hun geheime openingen. Evenals het kwijlen op kleine matroosjes met stoute billetjes en oortjes. Reve blijkbaar ook. Zijn geest ontvluchtte zijn lichaam en zijn zo aanbeden Hemelse Mysterie maakte vervolgens het werk vakkundig af. Zo ging hij de klassieken in.
In dat opzicht stelde hij mij niet teleur. De ultieme beloning voor zijn literair gehijg was op de valreep nog een postume prijs voor Schone Kunst en dat was het dan wel weer.
Sindsdien was het stil. Het geheim van de Onbespoten Conceptie dat hij zo graag had willen kennen is nog steeds niet ontsluierd. Maar de belangstelling er voor is tanende. Het is ook de vraag of de behoefte aan een antwoord, waarvan de uitkomst bij voorbaat vaststaat, nog zo dwingend aanwezig is. Immers, in een seculiere maatschappij als de onze is er nog nauwelijks iemand te vinden die onbezoldigd contact wil onderhouden met de Allerhoogste.
Tot ik deze week, wandelend over Kattendijkse dreven, in de doodse stilte werd aangesproken door een engel, onmiskenbaar vermomd als ijsvogel, die mijn ipod negeerde en op dicteersnelheid een boodschap in mijn oor kwetterde. Kennelijk had het verheven management er over nagedacht.
Of ik genegen was…. In navolging van Reve… Het verzoek kwam van ver….Over de betaling hoefde ik me geen zorgen te maken…Ze kenden mijn hachelijke financiële situatie daar…Het was bovendien een fors bedrag. Kortom…
 “ Nou, vooruit dan maar.” zei ik. “ Voor dát geld word ik zelfs katholiek.”
Reve had me in dat opzicht niet kunnen overtreffen.
Die middag schreef ik mijn Eerste Brief aan de Hemel:
 
Aan de Allerhoogste
“ Toen ik hedenmorgen Uw Boek der Boeken opensloeg op zoek naar de Waarheid en het Leven
Dat Gij, Die Koning zijt, alles begrijpt en alles weet in al Uw Glorie en Genade.
Daar kan onze eigen geliefde Koning een punt aan zuigen.
Maar zeg eens Heer, Gij die bevat wat uit Zichzelf geboren wordt: 
kunnen wij niet over dit of dat en wat niet al een goed gesprek beginnen?                                                
Over Duisternis misschien, of Dood? De nutteloze Geilheid der Namiddagen?
De Ongeschonden Roos? Mysterie, van Zichzelf gedragen?
Wat dunkt U, voor eeuwig Gekroonde?
U weet: bij mij is alles mogelijk…”  
Omhoog